W szczegółach: zrób to sam krok po kroku naprawa zasilacza komputerowego od prawdziwego mistrza dla strony my.housecope.com.
Samodzielna naprawa zasilacza komputerowego to dość skomplikowana sprawa. Podejmując się tego, powinieneś jasno zrozumieć, który z komponentów wymaga naprawy. Należy również rozumieć, że jeśli urządzenie jest na gwarancji, to po jakiejkolwiek interwencji karta gwarancyjna natychmiast się wypala.
Jeśli użytkownik ma niewielkie umiejętności w pracy z urządzeniem elektrycznym i jest pewien, że nie popełni błędu, możesz bezpiecznie podjąć taką pracę. Pamiętaj, aby zachować ostrożność podczas pracy z urządzeniami elektrycznymi.
Zasilacz jest najważniejszym i niezbędnym elementem każdej jednostki systemowej. Odpowiada za generowanie napięcia, co pozwala na zasilanie wszystkich bloków PC. Jego ważną funkcją jest również eliminacja upływu prądu i prądów pasożytniczych podczas parowania urządzeń.
Aby stworzyć izolację galwaniczną, wymagany jest transformator z dużą liczbą uzwojeń. Wychodząc z tego, komputer wymaga bardzo dużej mocy i jest rzeczą naturalną, że taki transformator do komputera PC powinien być całościowy i mieć sporą wagę.
Jednak ze względu na częstotliwość prądu potrzebnego do wytworzenia pola magnetycznego, transformator wymaga znacznie mniej zwojów. Dzięki temu podczas korzystania z konwertera powstają małe i lekkie zasilacze.
Zasilacz - na pierwszy rzut oka dość skomplikowane urządzenie, ale jeśli wystąpi niezbyt poważna awaria, całkiem możliwe jest samodzielne naprawienie go.
Poniżej znajduje się standardowy schemat zasilacza. Jak widać, nie ma nic skomplikowanego, najważniejsze jest robienie wszystkiego po kolei, aby nie było zamieszania:
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Aby rozpocząć samodzielną naprawę zasilacza, powinieneś mieć pod ręką niezbędne narzędzia.
Najpierw musisz uzbroić się w urządzenia do diagnozowania komputera:
działający zasilacz;
post-mapa;
karta pamięci w stanie roboczym;
kompatybilna karta graficzna;
PROCESOR;
multimetr;
Do samej naprawy potrzebne będą również:
lutownica i wszystko do lutowania;
śrubokręty;
komputer sprawny;
oscyloskop;
pinceta;
taśma izolacyjna;
szczypce;
nóż;
Oczywiście nie jest to tyle w przypadku doskonałej naprawy, ale wystarczy do naprawy w domu.
VIDEO Tak więc, uzbrojony we wszystkie niezbędne narzędzia, możesz zacząć naprawiać:
Głównie , konieczne jest odłączenie jednostki systemowej od sieci i nieco ostygnięcie.Wszystkie 4 śruby są odkręcane jedna po drugiej, które zabezpieczają tylną część komputera.Ta sama operacja jest wykonywana dla powierzchni bocznych. Ta praca jest wykonywana ostrożnie, aby nie dotykać przewodów urządzenia. Jeśli pod naklejkami są śruby, należy je również odkręcić.Po usunięciu całego ciała , zasilacz będzie musiał zostać przedmuchany (można użyć odkurzacza). Nie trzeba wycierać wilgotną szmatką.Następny krok nastąpi dokładne zbadanie i odkrycie przyczyny problemu.W niektórych przypadkach zasilacz ulega awarii z powodu mikroukładu. Dlatego powinieneś dokładnie przyjrzeć się jego szczegółom. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezpiecznik, tranzystor i kondensator.
Często przyczyną awarii zasilacza jest pęcznienie kondensatorów, które psują się z powodu słabej wydajności chłodnicy. Cała ta sytuacja jest łatwa do zdiagnozowania w domu. Wystarczy dokładnie przyjrzeć się górnej części kondensatora.
spuchnięte kondensatory
Wypukła nasadka jest wskaźnikiem złomowania. W idealnym stanie skraplacz jest równym cylindrem o płaskich ściankach.
Aby naprawić tę awarię, będziesz potrzebować:
Wyciąg zepsuty kondensator.Na jego miejscu zainstalowano nową, sprawną część, podobną do uszkodzonej.Chłodnica jest usunięta , jego ostrza są oczyszczone z kurzu i innych cząstek.Aby nie narażać komputera na przegrzanie, należy go regularnie czyścić.
Aby sprawdzić bezpiecznik w inny sposób, nie trzeba go lutować, a raczej podłączyć rdzeń miedziany do styków. W przypadku, gdy zasilacz zacznie działać, wystarczy przylutować bezpiecznik, być może po prostu odsunął się od styków.
Aby sprawdzić bezpiecznik wystarczy włączyć zasilanie. Jeśli wypali się po raz drugi, należy poszukać przyczyny awarii w innych szczegółach.
Kolejna opcja awarii może zależeć od warystora. Służy do przepuszczania prądu i wyrównywania go. Oznaką jego nieprawidłowego działania są ślady sadzy lub czarnych plam. Jeśli jakieś zostaną znalezione, część należy wymienić na nową.
warystor
Należy zauważyć, że sprawdzenie i wymiana diod nie jest łatwym zadaniem. Aby je sprawdzić, należy przylutować każdą diodę z osobna lub całą część na raz. Należy je wymienić na podobne części o deklarowanym napięciu.
Jeśli po wymianie tranzystorów ponownie się przepalą, to należy poszukać przyczyny w transformatorze. Nawiasem mówiąc, ta część jest dość trudna do znalezienia i kupienia. W takich sytuacjach doświadczeni rzemieślnicy zalecają zakup nowego zasilacza. Na szczęście taka awaria zdarza się dość rzadko.
Inną przyczyną awarii zasilacza mogą być pęknięcia pierścienia, które zrywają styki. Można to również wykryć wizualnie, dokładnie sprawdzając wydrukowany pasek. Taką usterkę można wyeliminować lutownicą wykonując dokładne lutowanie, ale trzeba umieć dobrze lutować. Przy najmniejszym błędzie możesz naruszyć integralność kontaktów, a następnie musisz zmienić całą część.
pęknięcie pierścienia
W przypadku wykrycia bardziej złożonej awarii wymagane będzie doskonałe szkolenie techniczne. Będziesz także musiał używać skomplikowanych przyrządów pomiarowych. Należy jednak zauważyć, że zakup takich urządzeń będzie kosztował więcej niż cała naprawa.
Należy mieć świadomość, że elementów wymagających wymiany czasami brakuje i nie tylko trudno je zdobyć, ale są też drogie. Jeśli wystąpi złożona awaria i koszty naprawy przewyższą cenę w porównaniu z zakupem nowego zasilacza. W takim przypadku zakup nowego urządzenia będzie bardziej opłacalny i bardziej niezawodny.
VIDEO
Najbardziej elementarna operacja jest podłączenie komputera do sieci. Nawiasem mówiąc, można to zrobić bez podłączania komputera. Wystarczy podłączyć dowolne obciążenie do zasilacza, na przykład CD-ROM, po czym należy zewrzeć zielony i czarny przewód w złączu zasilacza i włączyć.
Jeśli wszystko jest w porządku, wentylator i dioda napędu natychmiast włączają działający zasilacz. I oczywiście odwrotna reakcja zasilacza (jeśli nic nie zaczęło działać), to przyczyna nie została wyeliminowana.
Po potwierdzeniu przydatności urządzenia możesz rozpocząć montaż jednostki systemowej.
Przed podjęciem samodzielnej naprawy zasilacza musisz mieć pewność co do swojej wiedzy na temat urządzeń elektrycznych:
Zacząć można zapoznać się z literaturą, którą można łatwo znaleźć w Internecie, która szczegółowo opisuje przyczyny i oznaki awarii zasilacza.Musisz przestudiować schemat. Zanim przed przystąpieniem do demontażu jednostki systemowej upewnij się, że jest ona wyłączona z sieci. Będzie lepiej, jeśli będzie całkowicie schłodzony.Kurz i wszelkie zanieczyszczenia należy przedmuchać odkurzaczem lub suszarką do włosów. Nie zaleca się wilgotnej szmatki.Badanie wszystkie części należy wykonać po kolei. Wskazane jest każdorazowe sprawdzanie działania zasilacza.Jeśli nie masz umiejętności lutowania , ale nie da się obejść bez lutowania, lepiej skontaktować się ze specjalistą, będzie to kosztować mniej.Kiedy jeśli części zamienne i naprawy są droższe niż nowy zasilacz, lepiej pomyśleć o zakupie nowej części.Zanim jak rozpocząć naprawę zasilacza, musisz upewnić się, że kabel sieciowy i przełącznik działają.Od zera awaria zasilacza nie wystąpi. Jeśli istnieją oznaki wskazujące na jego awarię, to przed rozpoczęciem naprawy należy najpierw wyeliminować przyczyny, które doprowadziły do jego awarii.
Słaba jakość napięcie zasilania (spadki napięcia).Części niezbyt dobrej jakości Składniki.Wady które zostały zatwierdzone w fabryce.Zła instalacja. Lokalizacja części na płytce zasilacza znajduje się w taki sposób, że prowadzi do zanieczyszczenia i przegrzania.Komputer może się nie włączyć , a jeśli otworzysz jednostkę systemową, możesz stwierdzić, że płyta główna nie działa.BP może działać ale system operacyjny się nie uruchamia.Po włączeniu komputera Wydaje się, że wszystko zaczyna działać, ale po chwili wszystko się wyłącza. Może to uruchomić ochronę zasilacza.Pojawienie się nieprzyjemnego zapachu. Awarii zasilacza nie można przeoczyć, ponieważ problemy zaczynają się od włączenia jednostki systemowej (w ogóle się nie włącza) lub wyłącza się po kilku minutach pracy.
Główne problemy:
Najczęstszy moment , który może mieć wpływ na pracę zasilacza, jest puchnięcie kondensatora. Podobny problem można ustalić dopiero po otwarciu zasilacza i pełnej kontroli kondensatora.Jeśli co najmniej 1 dioda ulegnie awarii , wtedy cały mostek diodowy zawodzi.Rezystory spalania , które są blisko kondensatorów, tranzystorów. Jeśli taki problem wystąpi, konieczne będzie szukanie problemu w całym obwodzie elektrycznym.Problemy z kontrolerem PWM. Sprawdzenie tego jest dość trudne, do tego trzeba użyć oscyloskopu.Tranzystory mocy również często zawodzą. Do ich testowania służy multimetr.Notatka! Kondensatory mocy mają tendencję do utrzymywania ładunku przez pewien czas, dlatego nie zaleca się dotykania ich gołymi rękami po wyłączeniu zasilania. Należy również pamiętać, że gdy zasilacz jest podłączony do sieci, nie należy dotykać pieca ani kaloryfera.
Jeśli przeprowadzasz samodzielną naprawę zasilacza i nie masz pod ręką niezbędnych narzędzi, to przede wszystkim będziesz musiał wydać pieniądze na ich zakup. Kwota ta może osiągnąć od 1000 rubli do 5000 rubli.
Jeśli chodzi o sam zasilacz, wszystko zależy od części, które stały się bezużyteczne. Średnio naprawy mogą kosztować do 1500 tysięcy rubli.
W centrum serwisowym podobna procedura może kosztować mniej więcej tyle samo. Ale jednocześnie należy pamiętać, że specjalista zawsze daje gwarancję na swoją pracę.
Jeśli zasilacz twojego komputera ulegnie awarii, nie spiesz się, aby się zdenerwować, jak pokazuje praktyka, w większości przypadków naprawy można wykonać samodzielnie. Przed przejściem bezpośrednio do techniki rozważymy schemat blokowy zasilacza i przedstawimy listę możliwych usterek, co znacznie uprości zadanie.
Rysunek przedstawia obraz schematu blokowego typowego dla zasilaczy impulsowych jednostek systemowych.
Wskazane oznaczenia:
A - filtr mocy;
B - prostownik niskiej częstotliwości z filtrem wygładzającym;
C - kaskada konwertera pomocniczego;
D - prostownik;
E - jednostka sterująca;
F - kontroler PWM;
G - kaskada głównego konwertera;
H - prostownik wysokiej częstotliwości wyposażony w filtr wygładzający;
J - układ chłodzenia zasilacza (wentylator);
L - jednostka sterująca napięciem wyjściowym;
K - ochrona przed przeciążeniem.
+ 5_SB - zasilanie rezerwowe;
PG - sygnał informacyjny, czasami określany jako PWR_OK (wymagany do uruchomienia płyty głównej);
PS_On - sygnał sterujący startem zasilacza.
Aby przeprowadzić naprawy, musimy również znać wyprowadzenia głównego złącza zasilania, które pokazano poniżej.
Aby uruchomić zasilanie, należy podłączyć zielony przewód (PS_ON #) do dowolnego przewodu zerowego czarnego. Można to zrobić za pomocą konwencjonalnego zworki. Należy pamiętać, że w przypadku niektórych urządzeń kodowanie kolorami może różnić się od standardowego, z reguły winni są nieznani producenci z Chin.
Należy ostrzec, że włączenie zasilaczy impulsowych bez obciążenia znacznie skróci ich żywotność, a nawet może spowodować uszkodzenie. Dlatego zalecamy montaż prostego bloku obciążeń, którego schemat pokazano na rysunku.
Zaleca się montaż obwodu na rezystorach marki PEV-10, ich wartości znamionowe: R1 - 10 Ohm, R2 i R3 - 3,3 Ohm, R4 i R5 - 1,2 Ohm. Chłodzenie rezystorów może być wykonane z aluminiowego kanału.
Niepożądane jest podłączanie płyty głównej jako obciążenia do diagnostyki lub, jak doradzają niektórzy „rzemieślnicy”, napędu HDD i CD, ponieważ wadliwy zasilacz może je uszkodzić.
Wymieńmy najczęstsze awarie charakterystyczne dla zasilaczy impulsowych jednostek systemowych:
przepala się bezpiecznik sieciowy;
+ 5_SB (napięcie czuwania) jest nieobecne, a także mniej lub więcej niż dopuszczalne;
napięcie na wyjściu zasilacza (+12 V, +5 V, 3,3 V) jest nieprawidłowe lub nieobecne;
brak sygnału PG (PW_OK);
Zasilacz nie włącza się zdalnie;
wentylator chłodzący nie obraca się.
Po wyjęciu zasilacza z jednostki systemowej i demontażu należy przede wszystkim sprawdzić, czy nie ma uszkodzonych elementów (przyciemnienie, zmiana koloru, naruszenie integralności). Należy pamiętać, że w większości przypadków wymiana wypalonej części nie rozwiąże problemu; konieczne będzie sprawdzenie rurociągu.
Jeśli nie zostaną znalezione, przechodzimy do następującego algorytmu działań:
W przypadku znalezienia wadliwego tranzystora przed lutowaniem nowego należy przetestować całe jego wiązanie, składające się z diod, rezystancji o niskiej rezystancji i kondensatorów elektrolitycznych. Zalecamy zmianę tych ostatnich na nowe o dużej pojemności. Dobry wynik uzyskuje się, przetaczając elektrolity za pomocą kondensatorów ceramicznych 0,1 μF;
Sprawdzanie zespołów diod wyjściowych (diody Schottky'ego) za pomocą multimetru, jak pokazuje praktyka, najbardziej typową usterką dla nich jest zwarcie;
sprawdzenie kondensatorów wyjściowych typu elektrolitycznego. Z reguły ich nieprawidłowe działanie można wykryć za pomocą oględzin. Przejawia się to w postaci zmiany geometrii obudowy elementu radiowego, a także śladów przepływu elektrolitu.
Nierzadko zdarza się, że pozornie normalny kondensator nie nadaje się do testów. Dlatego lepiej przetestować je za pomocą multimetru z funkcją pomiaru pojemności lub użyć do tego specjalnego urządzenia.
Wideo: prawidłowa naprawa zasilacza ATX. <>
Należy zauważyć, że niedziałające kondensatory wyjściowe są najczęstszą awarią zasilaczy komputerowych. W 80% przypadków po ich wymianie przywrócona zostaje sprawność zasilacza;
rezystancja jest mierzona między wyjściami a zerem, dla +5, +12, -5 i -12 V wskaźnik ten powinien mieścić się w zakresie od 100 do 250 omów, a dla +3,3 V w zakresie 5-15 omów.
Na zakończenie podamy kilka wskazówek dotyczących ulepszenia zasilacza, dzięki czemu będzie on działał stabilniej:
w wielu niedrogich blokach producenci instalują diody prostownicze na dwa ampery, należy je zastąpić mocniejszymi (4-8 amperów);
Diody Schottky'ego na kanałach +5 i +3,3 V mogą być również zasilane mocniej, ale jednocześnie muszą mieć dopuszczalne napięcie, takie samo lub większe;
zaleca się wymianę wyjściowych kondensatorów elektrolitycznych na nowe o pojemności 2200-3300 uF i napięciu znamionowym co najmniej 25 woltów;
zdarza się, że zamiast zespołu diod na kanale +12 V instalowane są diody lutowane ze sobą, wskazane jest zastąpienie ich diodą Schottky'ego MBR20100 lub podobną;
jeśli w rurociągach kluczowych tranzystorów zainstalowane są pojemności 1 μF, zastąp je 4,7-10 μF, obliczonymi dla napięcia 50 woltów.
Taka drobna rewizja znacznie wydłuży żywotność zasilacza komputerowego.
Bardzo ciekawie przeczytać:
na podobnych zasadach , a metodologia rozwiązywania ich problemów jest taka sama.
Zanim zaczniesz naprawiać zasilacz, musisz zrozumieć, jak to działa, poznać jego główne komponenty. Należy przeprowadzić naprawę zasilaczy bardzo ostrożnie i pamiętaj o bezpieczeństwie elektrycznym podczas pracy. Główne węzły zasilacza to:
filtr wejściowy (sieciowy);
dodatkowy stabilizowany sterownik sygnału 5 woltów;
główny sterownik +3,3 V, +5 V, +12 V, a także -5 V i -12 V;
stabilizator napięcia linii +3,3 V;
prostownik wysokiej częstotliwości;
filtry linii generacji napięcia;
węzeł kontroli i ochrony;
blok na obecność sygnału PS_ON z komputera;
sterownik napięciowy PW_OK.
Filtr wlotowy służy do tłumienie zakłóceń generowane przez BP w
Gdy zasilacz jest podłączony do sieci 220 woltów, stabilizowany sygnał o wartości 5 woltów jest dostarczany do płyty głównej przez dodatkowy sterownik. Działanie głównego sterownika w tym momencie jest blokowane przez sygnał PS_ON generowany przez płytę główną i równy 3 woltom.
uruchomienie konwertera głównego . Zasilacz zaczyna generować główne sygnały do płyty komputera i obwodów zabezpieczających. W przypadku znacznego przekroczenia poziomu napięcia obwód zabezpieczający przerywa pracę sterownika głównego.
Aby jednocześnie uruchomić płytę główną, z urządzenia zasilającego przykładane jest do niego napięcie +3,3 V i +5 V, aby utworzyć poziom PW_OK, co oznacza jedzenie jest normalne . Każdy kolor przewodu w urządzeniu zasilającym odpowiada jego poziomowi napięcia:
czarny, wspólny przewód;
biały, -5 woltów;
niebieski, -12 woltów;
żółty, +12 woltów;
czerwony, +5 woltów;
pomarańczowy, +3,3 V;
zielony, sygnał PS_ON;
szary, sygnał PW_OK;
fioletowy, jedzenie w trybie gotowości.
Urządzenie zasilające jest oparte na zasadzie
Sterownik będący częścią głównego konwertera uruchamia się
Kontroler PWM zapewnia stabilizacja napięcia wyjściowego używając go w pętli sprzężenia zwrotnego. Wraz ze wzrostem poziomu sygnału na uzwojeniu wtórnym obwód sprzężenia zwrotnego zmniejsza napięcie na wyjściu sterującym mikroukładu. Jednocześnie mikroukład zwiększa czas trwania sygnału wysyłanego do przełącznika tranzystorowego.
Na końcu każdej linii zasilacza znajduje się filtr. Jego celem jest usuwanie pasożytniczych zmarszczek tworzonych przez stany nieustalone tranzystorów. Składa się, jak każdy ochronnik przeciwprzepięciowy, z kondensatora elektrolitycznego i indukcyjności.
wiadomo, że nadaje się do użytku blok do bloku systemowego. Rozwiązywanie problemów w zasilaniu komputera można przeprowadzić w następujący sposób:
W przypadku uszkodzenia zasilacza należy poszukać instrukcji jego naprawy, schematu obwodu i danych o typowych usterkach.
Przeanalizuj warunki, w jakich działało źródło zasilania, czy działa sieć elektryczna.
Za pomocą zmysłów ustal, czy nie ma zapachu palących się części i elementów, czy pojawiła się iskra lub błysk, posłuchaj, czy słychać obce dźwięki.
Załóż jedną usterkę, zaznacz wadliwy element. Zwykle jest to najbardziej czasochłonny i żmudny proces. Proces ten jest jeszcze bardziej czasochłonny, jeśli nie ma obwodu elektrycznego, co jest po prostu konieczne przy wyszukiwaniu usterek „pływających”. Za pomocą przyrządów pomiarowych prześledź ścieżkę sygnału błędu do elementu, na którym znajduje się sygnał roboczy. W rezultacie wywnioskuj, że sygnał znika na poprzednim elemencie, który nie działa i wymaga wymiany.
Po naprawie konieczne jest przetestowanie zasilacza przy jego maksymalnym możliwym obciążeniu.
Praktyczna naprawa Zasilacz komputerowy DIY krok po kroku można przedstawić w następujący sposób:
Jeśli przyczyna nie zostanie znaleziona, sprawdzany jest kontroler PWM. Aby to zrobić, potrzebujesz stabilizowanego zasilacza 12 woltów. Na pokładzie stopka mikroukładu jest wyłączona , który odpowiada za opóźnienie (DTC), a źródło zasilania jest dostarczane do nogi VCC. Oscyloskop sprawdza obecność generowania sygnału na wyjściach podłączonych do kolektorów tranzystorów oraz obecność napięcia odniesienia. Jeśli nie ma impulsów, sprawdzany jest stopień pośredni, który najczęściej jest montowany na tranzystorach bipolarnych małej mocy.
różne rodzaje urządzeń Przede wszystkim jest to multimetr a najlepiej oscyloskop. Za pomocą testera można zmierzyć zwarcie lub przerwę w obwodzie zarówno pasywnych, jak i aktywnych elementów radiowych. Wydajność mikroukładu, jeśli nie ma widocznych oznak jego awarii, sprawdza się za pomocą oscyloskopu. Oprócz sprzętu pomiarowego do naprawy zasilacza PC potrzebne będą: lutownica, odsysacz lutownicy, alkohol do prania, wata, cyna i kalafonia.
Jeśli zasilanie komputera nie uruchamia się, możliwe usterki mogą być reprezentowane w postaci typowych przypadków:
Obudowa zasilacza jest podłączona do wspólnego przewodu płytki drukowanej. Wykonywany jest pomiar części mocy zasilacza w stosunku do wspólnego przewodu . Limit na multimetrze jest ustawiony na ponad 300 woltów. W części wtórnej występuje tylko stałe napięcie, nieprzekraczające 25 woltów.
Rezystory sprawdza się, porównując odczyty testera z oznaczeniami naniesionymi na obudowę oporową lub wskazanymi na schemacie.Diody są sprawdzane przez tester, jeśli wykazuje zerową rezystancję w obu kierunkach, to wyciąga się wniosek o jej wadliwym działaniu. Jeśli w urządzeniu można sprawdzić spadek napięcia na diodzie, to nie można go przylutować, wartość wynosi 0,5-0,7 wolta.
Kondensatory są testowane poprzez pomiar ich pojemności i rezystancji wewnętrznej, co wymaga specjalistycznego miernika ESR. Podczas wymiany należy pamiętać, że używane są kondensatory o niskiej rezystancji wewnętrznej (ESR). tranzystory wezwanie do wykonania złączy p-n lub w przypadku z pola, możliwość otwierania i zamykania.
VIDEO VIDEO
Po naprawie jednostki ATX ważne jest prawidłowe jej włączenie za pierwszym razem. Jednocześnie, jeśli nie wszystkie problemy zostaną wyeliminowane, możliwa jest awaria naprawianych i nowych podzespołów urządzenia.
Uruchomienie zasilacza może odbywać się autonomicznie, bez użycia jednostki komputerowej. W tym celu styk PS_ON jest zmostkowany wspólnym przewodem. Przed włączeniem bezpiecznika przylutowuje się żarówkę o mocy 60 W, a bezpiecznik jest usuwany. Jeśli po włączeniu światło zaczyna jasno świecić, oznacza to zwarcie w urządzeniu. W przypadku, gdy lampa błyśnie i zgaśnie, lampę można odlutować i zainstalować bezpiecznik.
VIDEO VIDEO
Kolejny etap sprawdzania zasilacza odbywa się pod obciążeniem. Najpierw sprawdzana jest obecność napięcia gotowości, w tym celu wyjście jest obciążone obciążeniem około dwóch amperów. Jeżeli pomieszczenie dyżurne jest sprawne, zasilanie włącza się poprzez zwarcie PS_ON, po czym mierzone są poziomy sygnałów wyjściowych. Jeśli jest oscyloskop, pojawia się tętnienie.
VIDEO VIDEO
Jednym z ważnych elementów nowoczesnego komputera osobistego jest zasilacz (PSU). Komputer nie będzie działał bez zasilania.
Z drugiej strony, jeśli zasilacz generuje napięcie przekraczające dopuszczalne granice, może to spowodować awarię ważnych i drogich komponentów.
W takim zespole, za pomocą falownika, wyprostowane napięcie sieciowe zamieniane jest na zmienną wysoką częstotliwość, z której powstają przepływy niskiego napięcia niezbędne do pracy komputera.
Obwód ATX zasilacza składa się z 2 węzłów - prostownika napięcia sieciowego i konwertera napięcia dla komputera.
Prostownik sieciowy to obwód mostkowy z filtrem pojemnościowym. Na wyjściu urządzenia generowane jest stałe napięcie od 260 do 340 V.
Główne elementy kompozycji konwerter napięcia są:
falownik, który przekształca napięcie stałe na napięcie przemienne;
transformator wysokiej częstotliwości pracujący przy 60 kHz;
prostowniki niskonapięciowe z filtrami;
urządzenie sterujące.
Ponadto konwerter zawiera zasilacz napięciowy czuwania, wzmacniacze sygnału sterującego dla tranzystorów kluczowych, obwody zabezpieczające i stabilizujące oraz inne elementy.
skoki i wahania mocy;
produkcja wyrobów o niskiej jakości;
przegrzanie związane ze słabą pracą wentylatora.
Awarie zwykle prowadzą do tego, że jednostka systemowa komputera przestaje się uruchamiać lub po krótkim czasie wyłącza się. W innych przypadkach, pomimo działania innych jednostek, płyta główna nie uruchomi się.
Przed przystąpieniem do naprawy należy w końcu upewnić się, że uszkodzony jest zasilacz. W takim przypadku musisz najpierw sprawdź działanie kabla sieciowego i wyłącznika sieciowego . Po upewnieniu się, że są w dobrym stanie, możesz odłączyć kable i wyjąć zasilacz z obudowy jednostki systemowej.
Przed ponownym włączeniem zasilacza autonomicznego konieczne jest podłączenie do niego obciążenia. Aby to zrobić, potrzebujesz rezystorów podłączonych do odpowiednich zacisków.
Najpierw musisz sprawdzić efekt płyty głównej . Aby to zrobić, musisz zamknąć dwa styki na złączu zasilania. Na złączu 20-stykowym byłby to styk 14 (przewód, przez który przechodzi sygnał włączenia zasilania) i styk 15 (przewód pasujący do styku GND - uziemienie). W przypadku złącza 24-stykowego będą to odpowiednio styki 16 i 17.
Kolejnym krokiem w identyfikacji usterek jest dokładna inspekcja wszystkich elementów. Szczególną uwagę należy zwrócić na kondensatory elektrolityczne. Przyczyną ich awarii może być ostry reżim temperaturowy. Uszkodzone kondensatory zwykle pęcznieją i wyciekają elektrolit.
Takie części należy wymienić na nowe o tych samych wartościach znamionowych i napięciu roboczym. Czasami pojawienie się kondensatora nie wskazuje na awarię. Jeśli na podstawie wskazań pośrednich istnieje podejrzenie słabej wydajności, kondensator można sprawdzić multimetrem. Ale w tym celu należy go usunąć z obwodu.
Wadliwy zasilacz może być również związany z wadliwymi diodami niskonapięciowymi. Aby to sprawdzić, musisz zmierzyć rezystancję przejścia do przodu i do tyłu elementów za pomocą multimetru. Aby wymienić wadliwe diody, musisz użyć tych samych diod Schottky'ego.
Rezystory, bezpieczniki, cewki indukcyjne, transformatory są sprawdzane w ten sam sposób.
W przypadku przepalenia bezpiecznika można go wymienić na inny lub naprawić. W zasilaczu zastosowano specjalny element z wyprowadzeniami lutowniczymi. Aby naprawić uszkodzony bezpiecznik, jest on lutowany z obwodu. Następnie metalowe kubki są podgrzewane i wyjmowane ze szklanej rurki. Następnie wybierany jest drut o wymaganej średnicy.
Wymaganą średnicę drutu dla danego prądu można znaleźć w tabelach. Dla bezpiecznika 5A zastosowanego w obwodzie zasilania ATX średnica drutu miedzianego będzie wynosić 0,175 mm. Następnie drut jest wkładany w otwory kubków bezpiecznikowych i mocowany przez lutowanie. Naprawiony bezpiecznik można wlutować w obwód.
Powyższe rozważało najprostsze awarie zasilacza komputerowego.
Jednym z najważniejszych elementów komputera jest zasilacz, w przypadku jego awarii komputer przestaje działać.
Zasilacz komputera jest dość skomplikowanym urządzeniem, ale w niektórych przypadkach można go naprawić ręcznie.
VIDEO
We współczesnym świecie rozwój i starzenie się komponentów komputerów osobistych następuje bardzo szybko. Jednocześnie jeden z głównych elementów komputera — zasilacz ATX — jest praktycznie nie zmienił swojego projektu przez ostatnie 15 lat .
W związku z tym zasilacze ultranowoczesnego komputera do gier i starego komputera biurowego działają na tej samej zasadzie i mają wspólne techniki rozwiązywania problemów.
Na rysunku pokazano typowy obwód zasilania ATX. Konstrukcyjnie jest to klasyczna jednostka impulsowa na kontrolerze TL494 PWM, wyzwalana sygnałem PS-ON (Power Switch On) z płyty głównej. Przez resztę czasu, dopóki pin PS-ON nie zostanie doprowadzony do masy, aktywne jest tylko zasilanie rezerwowe z napięciem +5 V na wyjściu.
Przyjrzyjmy się bliżej budowie zasilacza ATX. Jego pierwszym elementem jest prostownik sieciowy :
Jego zadaniem jest zamiana prądu zmiennego z sieci na prąd stały do zasilania sterownika PWM oraz zasilacza rezerwowego.Strukturalnie składa się z następujących elementów:
Bezpiecznik F1 chroni okablowanie i sam zasilacz przed przeciążeniem w przypadku awarii zasilania, co prowadzi do gwałtownego wzrostu poboru prądu, a w rezultacie do krytycznego wzrostu temperatury, który może doprowadzić do pożaru.
W obwodzie „neutralnym” zainstalowany jest termistor ochronny, który zmniejsza przepięcie prądowe, gdy zasilacz jest podłączony do sieci.
Następnie instalowany jest filtr szumów składający się z kilku dławików (L1, L2 ), kondensatory (C1, C2, C3, C4 ) i przeciwzwojowy dławik Tr1 . Potrzeba takiego filtra wynika ze znacznego poziomu zakłóceń, jakie jednostka impulsowa przesyła do sieci zasilającej – zakłócenia te są wychwytywane nie tylko przez odbiorniki telewizyjne i radiowe, ale w niektórych przypadkach mogą prowadzić do nieprawidłowego działania czułych urządzeń.
Za filtrem zainstalowany jest mostek diodowy, który zamienia prąd przemienny na pulsujący prąd stały. Tętnienia są wygładzane przez filtr pojemnościowo-indukcyjny.
Ponadto stałe napięcie, obecne przez cały czas podłączenia zasilacza ATX do gniazda, trafia do obwodów sterujących sterownika PWM oraz zasilacza rezerwowego.
Zasilanie w trybie czuwania - jest to niezależny konwerter impulsów małej mocy oparty na tranzystorze T11, który generuje impulsy, poprzez transformator izolujący i prostownik półfalowy na diodzie D24, dostarczając zintegrowany regulator napięcia małej mocy na mikroukładzie 7805. wysokie napięcie spadać na stabilizator 7805, co przy dużym obciążeniu prowadzi do przegrzania. Z tego powodu uszkodzenie obwodów zasilanych ze źródła rezerwowego może doprowadzić do jego awarii i późniejszej niemożności włączenia komputera.
Podstawą przetwornika impulsów jest Kontroler PWM . Skrót ten był już kilkakrotnie wspominany, ale nie został rozszyfrowany. PWM to modulacja szerokości impulsu, czyli zmiana czasu trwania impulsów napięcia przy ich stałej amplitudzie i częstotliwości. Zadaniem jednostki PWM, opartej na specjalizowanym mikroukładzie TL494 lub jego funkcjonalnych analogach, jest przekształcenie stałego napięcia na impulsy o odpowiedniej częstotliwości, które po transformatorze izolacyjnym są wygładzane przez filtry wyjściowe. Stabilizacja napięcia na wyjściu przetwornika impulsów realizowana jest poprzez regulację czasu trwania impulsów generowanych przez sterownik PWM.
Ważną zaletą takiego schematu konwersji napięcia jest również możliwość pracy z częstotliwościami znacznie wyższymi niż 50 Hz sieci. Im wyższa częstotliwość prądu, tym mniejsze są wymiary rdzenia transformatora i liczba zwojów uzwojenia. Dlatego zasilacze impulsowe są znacznie bardziej kompaktowe i lżejsze niż klasyczne układy z wejściowym transformatorem obniżającym napięcie.
Za włączenie zasilacza ATX odpowiada układ oparty na tranzystorze T9 i kolejnych stopniach. W momencie włączenia zasilacza do sieci napięcie 5V podawane jest na bazę tranzystora poprzez rezystor ograniczający prąd R58 z wyjścia zasilacza rezerwowego, w tym momencie przewód PS-ON jest zwarty do masy obwód uruchamia sterownik TL494 PWM. W takim przypadku awaria zasilacza rezerwowego spowoduje niepewność działania układu rozruchowego zasilacza i prawdopodobną awarię załączenia, o czym już była mowa.
Główne obciążenie jest ponoszone przez stopnie wyjściowe konwertera. Dotyczy to przede wszystkim tranzystorów przełączających T2 i T4, które są instalowane na grzejnikach aluminiowych. Jednak przy dużym obciążeniu ich ogrzewanie, nawet przy chłodzeniu pasywnym, może mieć krytyczne znaczenie, dlatego zasilacze są dodatkowo wyposażone w wentylator wyciągowy. Jeśli ulegnie awarii lub jest bardzo zakurzony, prawdopodobieństwo przegrzania stopnia wyjściowego znacznie wzrasta.
Współczesne zasilacze coraz częściej wykorzystują mocne przełączniki MOSFET zamiast tranzystorów bipolarnych, ze względu na znacznie niższą rezystancję w stanie otwartym, zapewniając wyższą sprawność przetwornicy, a tym samym mniej wymagające chłodzenia.
Film o zasilaczu komputerowym, jego diagnostyce i naprawie
VIDEO
Początkowo zasilacze komputerowe ATX wykorzystywały złącze 20-pinowe (20-stykowe ATX ). Teraz można go znaleźć tylko na przestarzałym sprzęcie. W dalszej kolejności wzrost mocy komputerów osobistych, a co za tym idzie ich zużycia energii, doprowadził do zastosowania dodatkowych 4-pinowych złączy (4-stykowy ). Następnie złącza 20-pinowe i 4-pinowe zostały strukturalnie połączone w jedno 24-pinowe złącze, a w przypadku wielu zasilaczy część złącza z dodatkowymi pinami można było oddzielić w celu zapewnienia kompatybilności ze starszymi płytami głównymi.
Wideo (kliknij, aby odtworzyć).
Przyporządkowanie pinów złączy jest ujednolicone w formacie ATX w następujący sposób, zgodnie z rysunkiem (termin „sterowane” odnosi się do tych pinów, na których napięcie pojawia się tylko wtedy, gdy komputer jest włączony i jest stabilizowany przez kontroler PWM) :
