Lutownica do rur polipropylenowych Naprawa DIY

Cudowny materiał - polipropylen!
Z niej wykonuję różne domowe produkty dla siebie i dla moich przyjaciół.
Ostatnio poprosili mnie o zrobienie małego wyrobu domowej roboty, a raczej stojaka. W sumie trzeba było przylutować sześć kształtek i kilka metrów rury.
Tak, problem polega na tym, że właśnie oddałem na chwilę lutownicę moim znajomym, nie prosiłem o jej tak szybki zwrot.

Zacząłem się zastanawiać, jak jeszcze lutować polipropylen. Wiem, że lutują palnikiem gazowym, ale nie mam.

Ale jest stara lutownica „wiaderkowa”, której od dawna nie potrzebowałem. Postanowiłem więc z tego zrobić.

Potrzebowałem jeszcze kilku szczegółów.

– drut i blacha aluminiowa;

- termostat i lampka kontrolna z żelazka;

- dysza do zgrzewania rur polipropylenowych (25mm);

- różne śruby z nakrętkami.

Z aluminiowej płyty wykonano dwa półfabrykaty: podłoże pod termostat i uchwyt na dyszę polipropylenową.

Nogi i części korpusu termostatu wykonane są z tekstolitu.

Następnie naprawiłem sam termostat w pobliżu uchwytu kotła.

Do zacisków termostatu podłączyłem żarówkę - kontrolka. I połączył izolatory taśmą termoprzewodzącą.

Połączyłem górę i dół obudowy za pomocą śrub i nakrętek przez izolatory. Dolna część obudowy nie dotyka rur kotłowych.

W celu połączenia szeregowego termostatu wykonano przerwę w kablu zasilającym. Przylutowałem i zaizolowałem przewody taśmą elektryczną wraz z uchwytem kotła.

Nogi wykonałem z aluminium z izolatorami na końcu z płyt tekstolitowych.

Dysza 25 mm idealnie pasuje do wnętrza wężownicy kotła. Na dyszę nakładana jest aluminiowa płyta już wygięta w kształt litery U. Spoiny pokryte są pastą termiczną.

Do lutowania potrzebowałem dyszy 20 mm. Połączyłem go z domowej roboty śrubą wykonaną z śruby 8 mm.

Al został również nawinięty na wierzch jako dodatkowy grzejnik. drut o większej średnicy.

Podczas pierwszego testu wykryto jedną wadę, nie licząc dymu i zapachu z palenia nowego „urządzenia”, - niezbyt wygodna obsługa wskaźnika. Lampka świeci, gdy lutownica jest wyłączona i nie świeci, gdy pracuje. Ale to nie jest przerażające, ale tylko kwestia przyzwyczajenia. Może w przyszłości uaktualnię.

Termostat został ustawiony na minimum. Ogrzewanie jest szybkie.Nie zauważyłem różnicy w jakości lutowania, ponieważ sama dysza pozostała taka sama, zmienił się tylko element grzejny.

Udało mi się więc wykonać kilka połączeń spawanych moją eksperymentalną lutownicą.

Informacja
Aby zostawić komentarz - zarejestruj się lub wejdź na stronę pod swoim imieniem i nazwiskiem.

Witajcie drodzy goście! W kontakcie Witalij, autor strony> Dziś demontujemy i naprawiamy lutownicę do rur polipropylenowych marki „Wavin ekoplastik”

I przydarzyły mu się następujące rzeczy. Lutownica nagrzewała się, ale nie osiągnęła pożądanej temperatury, momentami w środku słychać było odgłos iskrzących się styków.

Tak trafiła do mnie lutownica do naprawy, która według właściciela odmówiła na ostatnim lutowaniu. Konieczna była pilna naprawa instrumentu, ponieważ właściciel mieszkania został z zatkaną wodą i nie wytrzymałby długo bez zachowania spokoju! )))

Lutownica pochodziła z czeskiej firmy Wavin ekoplastik, model RSP 2a Pm. Należy uczciwie powiedzieć, że lutownica pracowała intensywnie przez ponad rok. A według właściciela jest to bardzo wygodne do prac instalacyjnych. Ale prędzej czy później wszystko się psuje i wymaga naprawy.

Więc co jest w środku i na zewnątrz? Sterowanie temperaturą lutownicy jest realizowane na sterowaniu mikrokontrolerem. Pęczek działa - czujnik temperatury, mikrokontroler, klucz tyrystorowy. Po drodze została zaimplementowana funkcja timera, która pomaga dokładnie liczyć czas nagrzewania części polipropylenowych w zależności od ich średnic. Panel sterowania wygląda tak.

A w środku wygląda to tak: nie będę opisywał procesu demontażu, myślę, że w tym przypadku jest to zbyteczne, przejdźmy od razu do rzeczy.

Jeśli lutownica nie nagrzewa się, to najpierw musisz dowiedzieć się, o co chodzi, w tablicy sterowniczej lub dalej, w elemencie grzejnym? Aby to zrobić, przestrzegając środków ostrożności, włączamy lutownicę w sieci i mierzymy napięcie na wyjściu obwodu sterującego.

Oczywiście nie ma potrzeby czekania na pełne nagrzanie i wyłączenie po demontażu lutownicy. Ma to znaczenie tylko w przypadku pełniejszego sprawdzenia działania elektroniki.

W międzyczasie po prostu znajdź przyczynę, opłatę lub grzałkę? Dlaczego nie jest ciepło? W moim przypadku było napięcie. A powodem braku ciepła nie był błąd elektroniki.

Przypomnę, że w moim przypadku lutownica grzała się, ale nie chciała osiągnąć pożądanej temperatury. Kontrolka grzania świeciła się ciągle, ale powinno wyglądać tak: Okres grzania - Świeci się czerwona kontrolka. Temperatura osiągnięta - Czerwony wskaźnik miga, a następnie gaśnie całkowicie, aż do następnego grzania.

Oczywiste jest, że przyczyna leży w łańcuchach elementu grzejnego i szybko stało się jasne, co dokładnie. Aby to zrobić, musiałem jeszcze trochę zdemontować, trzeba wejść pod kratkę ochronną grzejnika. Teraz wygląda to tak. Co tam jest interesującego?

A z tego interesującego tam - Thermal Fuse! To może być przyczyną niedogrzania. Znajduje się pod kratką ochronną, przykręcaną do nagrzewnicy.

Jego funkcją jest dodatkowa ochrona. Choć całe sterowanie – ogrzewanie, monitorowanie, wyłączanie i włączanie przejmuje elektronika, producenci włożyli dodatkowe zabezpieczenia. W przypadku np. przebicia tyrystora i grzałki przestaje być sterowane przez sterownik.

W przypadku awarii elektroniki, po osiągnięciu określonej temperatury, bimetaliczne styki bezpiecznika otworzą się i wyłączą element grzejny, zapobiegając jego przegrzaniu. Zasada działania jest jak w żelazku, jeśli ktoś jest znajomy to rozumie o co mi chodzi.

Dokładniejsza kontrola wykazała, że ​​tak było, mój instynkt mnie nie zawiódł. Powód tego niepowodzenia jest następujący. Przez zamknięte styki tego bezpiecznika przepływa dość przyzwoity prąd.Pod obciążeniem prądowym z czasem styki zaczynają się nagrzewać, a następnie powoli wypalać - mocniejsze, mocniejsze, a na końcu ich zdolność do przewodzenia prądu staje się gorsza.

W rezultacie wystarczająca ilość energii do normalnego ogrzewania nie jest przekazywana do elementu grzejnego. Część jest tracona na tych spalonych stykach, od których zaczynają się jeszcze bardziej nagrzewać.

Pamiętasz, co się dzieje z nagrzewaniem się bezpiecznika termicznego? Podczas ogrzewania jego styki mają tendencję do otwierania. Wszystko to tylko jeszcze bardziej pogarsza kontakt w tym obwodzie lub całkowicie go zrywa.

Które wyjście? Próba naprawy bezpiecznika termicznego jest niewdzięcznym i bezużytecznym przedsięwzięciem. Nawet jeśli to się uda, nie potrwa to długo i wkrótce będziesz musiał ponownie rozebrać lutownicę do ponownej naprawy.

Wymienić na nowy? To jest idealne! Ale gdzie mogę to zdobyć? Dlatego metoda pozostaje niezawodna, ale radykalna. Wyciągnij go z łańcucha!

Zadanie jest następujące. Konieczne jest odłączenie zacisku bezpiecznika (czarny przewód na zdjęciu) od styku elementu grzejnego.

Dalej na innym przewodzie (na zdjęciu niebieski przewód) musisz naprawić nowy zacisk.

Można oczywiście odgryźć bezpiecznik i podłączyć czarny przewód z istniejącym zaciskiem do niebieskiego, ale nie jest to najlepsza opcja, ponieważ połączenie zacznie się z czasem nagrzewać, a ponadto trzeba je zaizolować.

Ale zwykła taśma elektryczna nie nadaje się do tego, ponieważ istnieje silne, naturalne ogrzewanie z elementu grzejnego, który się stopi.

A co najlepsze, wciśnij nowy zacisk na niebieskim przewodzie, w sklepie elektrycznym kosztuje to grosz. Zaciski miałem w izolacji, ale postanowiłem ją usunąć, bo nie mam pewności, czy wytrzyma temperaturę. Lepiej jest użyć odpornego na ciepło cambric, który był na przewodach.

Przygotowujemy drut i zaciskamy na nim zacisk, w przypadku braku specjalnych szczypiec można to zrobić za pomocą szczypiec, kompresja musi być niezawodna, drut nie może zwisać w zacisku.

Otóż ​​część elektryczna gotowa, pozostaje zebrać wszystko na kupę i sprawdzić.

Oto kolejna wskazówka, jak naprawić przewód w obudowie z uszkodzonym zatrzaskiem. Zobacz zdjęcie poniżej.

Pomysł jest taki, dokręcamy plastikowe zaciski na kablu. Zobacz zdjęcie poniżej.

Odcinamy nadmiar, aby zostawić wystarczająco dużo występów na drucie do mocowania.

Tak więc drut będzie mocno przymocowany w zmontowanej obudowie, do niego po złożeniu można przymocować resztę taśmą elektryczną, która ma kształt spirali.

Kontrola wykazała, że ​​wszystko jest w pełni sprawne.

Mam nadzieję, że komuś przyda się ta notka o naprawie lutownicy do rur polipropylenowych.

Czy uważasz, że to konieczne? Pomocny? Udostępnij znajomym, przyciski mediów społecznościowych poniżej! Dziękuję!

Czytelnicy udostępnili katalogi komponentów oraz informacje o tym, gdzie można kupić części zamienne. Istnieją dwa katalogi różniące się producentem i rokiem wydania.
Jeden z czytelników z powodzeniem zamówił części po bezpośrednich telefonach do firmy.

Według niego pracują tylko z Yurem. przez osoby. Za dostawę do firmy transportowej zapłaciłem 800R.

Komuś może się to wydawać śmieszne, ale lutownica do rur z tworzyw sztucznych jest całkowicie identyczna z żelazkiem - różnice obserwuje się tylko w formie i przeznaczeniu. Podobnie jak żelazko ma dwa główne elementy - potężny element grzewczy i termostat. Element grzejny lutownicy może być wbudowany w okrągłą lub płaską obudowę. W zależności od kształtu tego korpusu lutownice mogą mieć inną konstrukcję do mocowania dysz roboczych.

Termostat można nazwać prawie głównym urządzeniem tej lutownicy - bez niego proces pracy zamienia się w zwykły koszmar. Odpowiada za wymaganą temperaturę grzanej dyszy - jest to bardzo ważne w procesie łączenia rur. Jeśli złącze jest przegrzane, średnica wewnętrzna może się zmniejszyć lub całkowicie zniknąć. Jeśli rura jest niedogrzana, to szczelność takiego połączenia będzie niewystarczająca. Dodatkowo termostat dodatkowo pełni funkcję ochrony elementu grzejnego – w mojej praktyce była taka ciekawostka, gdy awaria termostatu doprowadziła do stopienia metalowej głowicy lutownicy. Z jednej strony ciekawie było obserwować, jak ciekły metal topi się i spływa, a z drugiej dręczyła mnie myśl o konieczności zakupu nowej lutownicy do rur polipropylenowych – nie jest tania.

• Po pierwsze to niezawodność i trwałość. Możesz kupić lutownicę do rur polipropylenowych dwóch rodzajów - domowego i profesjonalnego. Różnica w cenie między nimi jest ogromna – jeśli lutownica domowa kosztuje około 100 dolarów, to koszt profesjonalnej sięga 500 dolarów.
• Po drugie kompletny zestaw lutownicy. Najtańsze urządzenie tego typu jest wyposażone w te same dalekiej jakości dysze, których powłoka teflonowa bardzo szybko się wypala. Możesz także kupić lutownicę do rur plastikowych, która ma zastosowanie domowe, możesz uzupełnić o szybko łamliwe nożyce do rur i okaleczającą taśmę mierniczą, która z reguły już pierwszego dnia pracy przypadkowo pęka od nadmiernego nacisku nakładać na nią nożyczkami lub rękami. Ale nie wszystko jest takie złe, jak się wydaje – tanie lutownice mają też pozytywne aspekty. Z reguły przy odpowiednim podejściu do nich wytrzymują pracę na trzech lub czterech przedmiotach. Niskimi kosztami zwracają się dosłownie od pierwszego przedmiotu – po takiej awarii lutownicy zwykle nie szkoda ją wyrzucić.

Kolejną rzeczą są wysokiej jakości importowane lutownice do rur polipropylenowych - są niezawodne i mogą działać prawie zawsze. Ich najsłabszym ogniwem są dysze – w porównaniu z lutownicą do rur polipropylenowych ich powłoka wypala się stosunkowo szybko. Trzeba je wymieniać co kilka lat - ale dzięki Bogu, kupowanie grotów lutownicy oddzielnie od samego narzędzia nie stanowi już problemu.

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli mówimy o dyszach do lutownicy, to należy rozumieć, że jakość połączenia lutowanego w dużej mierze zależy od ich wydajności - z reguły należy je wymieniać, gdy tylko zacznie się do nich przyklejać polipropylen.Przylegając do dyszy, ciągnie za sobą kolejne warstwy tego materiału, tym samym zaburzając strukturę rury – w efekcie materiał na styku staje się luźny i już spełnia swoje zadanie, aby tak skutecznie utrzymywać ciecz pod ciśnieniem. Pod wpływem temperatury złącze takie może całkowicie przeciekać lub pęknąć.

Teraz o samym procesie łączenia polipropylenu. Jednocześnie zarówno rura, jak i element łączący (złączka, kątownik, MRV, MRN) są wprowadzane z obu stron do dyszy lutownicy. Z niewielkim wysiłkiem są one wciskane w dyszę, aż dotkną korka. Teraz wykrywamy kilka sekund, wyjmujemy rozgrzany polipropylen z lutownicy i łączymy ze sobą. Moment połączenia poszczególnych elementów rur polipropylenowych jest bardzo ważny - konieczne jest nie tylko ich mocne połączenie, ale także bezpieczne zamocowanie przez 10-20 sekund. Najmniejsze przesunięcie elementów podczas procesu krzepnięcia doprowadzi do naruszenia szczelności połączenia.

Bardzo ważny jest również czas nagrzewania rur – zależy to przede wszystkim od ich średnicy. Grubsze rury nagrzewają się dłużej - np. rura o średnicy 20 musi zostać podgrzana w ciągu 2-3 sekund od momentu całkowitego osadzenia na króćcu, a rura o średnicy 32 nagrzewa się w ciągu 5-6 sekund. Prześwietlenie - otwór wewnętrzny może się stopić, niedoświetlenie - powstanie złej jakości połączenie.

Jak widać, zakup lutownicy do rurek plastikowych to za mało, aby nauczyć się jak z nią pracować z wysoką jakością – jak w każdym biznesie przyda się tu praktyka i własne, spersonalizowane wyboje. Ogólnie próbuj, eksperymentuj, a co najważniejsze, nie bój się popełniać błędów. To na swoich błędach ludzie uczą się - nikt nie uczy się od obcych, bez względu na to, jak mówi popularna mądrość.

Powody, dla których do podłączenia podgrzewacza wody nie można użyć elastycznych węży wodnych. Jakich rur użyć

Jak prawidłowo gwintować rurę za pomocą ręcznej gwinciarki - pomoc wizualna

Jak uszczelnić różnego rodzaju połączenia gwintowane na rurach – mówi uczestnik imprezy

Jak lutować polipropylen - mistrzowska klasa na zdjęciach. Analizujemy wszystkie cechy i niuanse

Udostępnij link do tego artykułu znajomym w ulubionych sieciach społecznościowych

Poleć użytkownikom Google

Czy ten artykuł był pomocny? Subskrybuj aktualizacje witryny, aby otrzymywać najnowsze artykuły na temat renowacji i wystroju wnętrz, zanim ktokolwiek inny!

Rury wykonane ze sztucznych polimerów, takich jak PVC, stały się niezwykle popularne ze względu na niski koszt i łatwość montażu. Z tego powodu z czasem zaczęli wypierać klasyczne rury metalowe, co jest szczególnie widoczne podczas projektowania lub naprawy instalacji wodno-kanalizacyjnych w mieszkaniach i domach. Stare zardzewiałe rury są po prostu zastępowane nowymi plastikowymi i robią to w ciągu kilku godzin.

Ale zasługa szybkiego montażu takich rur nie leży w umiejętnościach spawacza. W końcu do spawania rur PVC służy specjalna lutownica. Lutownicę do rur PCV można kupić w sklepie, a istnieją dość budżetowe modele, które nie trafiają w budżet.Ale co, jeśli nie jesteś gotowy na zakup nowego urządzenia i chcesz zaoszczędzić pieniądze lub po prostu lubisz robić urządzenia elektryczne własnymi rękami? W takim przypadku możesz sam zrobić lutownicę, a my szczegółowo opiszemy, jak to zrobić w tym artykule.

Maszyna do zgrzewania wyrobów z PVC (lub rur wykonanych z dowolnych innych sztucznych polimerów) jest urządzeniem elektrycznym pracującym ze standardowej sieci 220V, przeznaczonym do lutowania rur o różnych średnicach.

Zanim przystąpimy do montażu tego urządzenia, dobrze byłoby wiedzieć, z czego się składa. Kluczowymi elementami każdej lutownicy rurowej są etui z wygodnym uchwytem, ​​termostat, dzięki któremu ustawiana jest wymagana temperatura grzania elementu grzejnego, sam element grzejny ukryty w metalowej obudowie, która się nagrzewa.

Dodatkowo zestaw może być wyposażony w ssawki do lutowania rur o różnych średnicach. Poświęciliśmy osobny materiał tematowi załączników, przeczytaj go, aby mieć świadomość wszystkich funkcji. Tutaj powiemy jedno: lepiej używać końcówek pokrytych teflonem. Gwarantuje to, że nie przykleją się do rur podczas ogrzewania.

Z pewnością słyszałeś, że takie lutownice są często nazywane „żelazkami”. I to nie jest przypadkowe. Faktem jest, że dziesięć jest wizualnie bardzo podobne do podeszwy żelazka, a ich zasada działania ma wiele wspólnego. Zarówno w żelazku, jak i w lutownicy powierzchnia nagrzewa się równomiernie, tylko w przypadku lutownicy ciepło z elementu grzejnego przekazywane jest do dysz, następnie dociska się do nich rurę, aby stopić jej krawędź.

W tym przypadku temperaturę grzania ustawia się za pomocą termostatu zamontowanego w korpusie lutownicy. Kontrola temperatury jest niezwykle ważna, bo jeśli będzie za wysoka, rura po prostu stopi się w dyszy, a jeśli będzie za niska, po prostu nie będzie w stanie równomiernie się nagrzać. Oznacza to, że połączenie okaże się złej jakości i szybko przecieka, jeśli mówimy na przykład o instalacji wodociągu.

Niestety budżetowe lutownice nie zawsze są wyposażone w termostaty, a to jest duża wada. W końcu początkującym trudno jest określić, kiedy temperatura jest niewystarczająca lub nadmierna. Ponadto nie wszyscy majsterkowicze będą często korzystać z zakupionej lutownicy. A wydawanie kilku tysięcy rubli na urządzenie, które latami będzie gromadzić kurz na półce, nie jest najbardziej racjonalną decyzją.

Jest też inna wada budżetowych lutownic - ich niezadowalająca jakość wykonania i czasami kiepskiej jakości gotowy szew. Po co więc kupować przedmiot niskiej jakości, a potem używać go kilka razy i rzucać w odległy kąt? Lepiej jest zrobić lutownicę zrób to sam z improwizowanych środków i pary rezystorów.

Oczywiście gadżet domowej roboty nie będzie tak dobry jak lutownica za 200 dolarów, ale na pewno pomoże w jednorazowych drobnych naprawach. Ponadto sam będziesz wiedział z czego jest wykonany i będziesz mógł dobrać lepsze materiały. Zamiast taniego plastiku (który można znaleźć we wszystkich chińskich lutownicach), weź aluminium. Wtedy Twoje urządzenie będzie cięcie powyżej budżetu zakupione lutownice. Wystarczy zastosować minimalną wiedzę z zakresu elektrotechniki.

Zacznijmy montować. Do spawania rur polipropylenowych potrzebujemy starego żelaza. Musimy usunąć z niego „podeszwę”, będzie działała jak dziesiątka. Na zdjęciu jest to pokazane pod numerem 1. Wywiercamy otwór w elemencie grzejnym i mocujemy elementy grzejne z obu stron za pomocą śrub. Następnie musisz zrobić termostat (numer 3 na zdjęciu) i zapakować go w obudowę termoizolacyjną, oznaczoną numerem 2.

Aby zmontować termostat, skorzystaj z poniższego schematu. Dla R1 potrzebujesz rezystora zmiennego 500 kΩ, dla R2 - rezystor 4,7 kΩ 0,5, dla R3 możesz wziąć rezystor 1 mΩ, 0,25 W. Dla VS1, dinstory typu DB-3 są idealne, dla VS2 weź triaki TC 25-4.W przypadku T3H odpowiednia jest grzałka elektryczna 1000 V. A dla C1 zalecamy kondensator 0,1 mikrofaradów, 400 v. Weź lampę neonową typu HL 1 jako lampkę kontrolną.

Przygotuj aluminiową obudowę. W naszym przypadku rozmiar to 13x6x9 centymetrów. Umieść w nim termostat na tablicy, tablica musi być wykonana z foliowego tekstolitu. Na zewnątrz aluminiowej obudowy wyciągnij pokrętło regulacji temperatury. Pożądane jest, aby było z podziałami. Dodatkowo możesz wyposażyć urządzenie w żarówkę dla wygodnej sygnalizacji. Zasygnalizuje, że urządzenie jest włączone i nagrzewa się.

Napraw to wszystko na płytce tekstolitowej (nr 4). Następnie przymocuj do elementu grzejnego i zainstaluj na aluminiowej podstawie (nr 5). Pamiętaj, aby umieścić izolator fluoroplastyczny między płytą a obudową (numer 6 na zdjęciu).

Włóż wystającą część płytki tekstolitowej do rowka (jej położenie jest oznaczone cyfrą 8 na zdjęciu). Można go wyjąć w dowolnym momencie w celu wygodniejszego przechowywania. Możesz również zbudować uchwyt z drewna i przymocować go do płyty. Wszystko! Żelazko do rur PVC jest gotowe.

Takie urządzenie może być używane w taki sam sposób, jak fabrycznie wyprodukowana lutownica. Za pomocą takiego urządzenia lutowaliśmy rury o średnicy 20 milimetrów, podgrzewaliśmy je tylko przez 3-5 sekund. Teng emituje tyle ciepła, że ​​wystarczy do szybkiego i dość wysokiej jakości lutowania.

Dzięki tak prostej metodzie możesz zrobić dość skuteczną zgrzewarkę do produktów z PVC. Ponadto ta lutownica nadaje się również do lutowania innych rodzajów produktów wykonanych ze sztucznych polimerów, takich jak plastik czy polipropylen. Zasadniczo w sklepie można kupić zestaw dysz i używać ich w połączeniu z taką domową lutownicą. Wtedy stanie się naprawdę funkcjonalnym urządzeniem zdolnym do lutowania rur o różnych średnicach.

Czy kiedykolwiek używałeś w swojej praktyce lutownicy do rur? Czy kiedykolwiek musiałeś je zrobić sam? Jeśli tak, powiedz nam o tym w komentarzach w naszym artykule. Twoje doświadczenie przyda się wielu początkującym. Życzymy powodzenia w pracy!