Lutownica do rur polipropylenowych Naprawa DIY

Cudowny materiał - polipropylen!
Z niej wykonuję różne domowe produkty dla siebie i dla przyjaciół.
Niedawno poproszono mnie o zrobienie małego wyrobu domowej roboty, a raczej stojaka. W sumie trzeba było przylutować sześć kształtek i kilka metrów rury.
Ale problem polega na tym, że właśnie oddałem na chwilę lutownicę moim znajomym, nie prosiłem o jej tak szybki zwrot.

Zacząłem się zastanawiać, co jeszcze można lutować polipropylenem. Wiem, że lutują palnikiem gazowym, ale nie mam.

Ale jest stara lutownica „wiaderkowa”, której od dawna nie potrzebowałem. Postanowiłem więc przy tym majstrować.

Potrzebowałem jeszcze kilku szczegółów.

- drut i płyta wykonane z aluminium;

- termostat i lampka kontrolna z żelazka;

- dysza do zgrzewania rur polipropylenowych (25mm);

- różne śruby z nakrętkami.

Z aluminiowej płyty wykonano dwa półfabrykaty: podłoże pod termostat i uchwyt na dyszę polipropylenową.

Nogi i części korpusu termostatu wykonane są z PCB.

Następnie naprawiłem sam termostat w pobliżu uchwytu kotła.

Podłączyłem lampkę kontrolną do zacisków termostatu. I połączyłem izolatory taśmą termoprzewodzącą.

Połączyłem górę i dół obudowy za pomocą śrub i nakrętek przez izolatory. Dolna część korpusu nie styka się z rurami kotła.

Aby połączyć termostat szeregowo, zrobiono przerwę w kablu zasilającym. Przylutowałem i zaizolowałem taśmą elektryczną przewody wraz z uchwytem kotła.

Nogi wykonałem z aluminium z izolatorami na końcu z płytek PCB.

Dysza 25 mm idealnie pasuje do wężownicy kotła. Na wierzchu dyszy nakładana jest już wygięta aluminiowa płyta w kształcie litery U. Spoiny są smarowane pastą termiczną.

Do lutowania potrzebowałem dyszy 20 mm. Połączyłem go z domowej roboty śrubą wykonaną z śruby 8 mm.

Jako dodatkowy grzejnik, al był również nawinięty na górze. drut o większej średnicy.

Podczas pierwszego testu, oprócz dymu i zapachu wypalania nowego "urządzenia" wykryto jedną usterkę - niezbyt wygodna obsługa wskaźnika. Lampka świeci, gdy lutownica jest wyłączona i nie świeci, gdy pracuje. Ale to nie jest przerażające, ale tylko kwestia przyzwyczajenia. Być może zmodernizuję go w przyszłości.

Termostat został ustawiony na minimum. Ogrzewanie jest szybkie.Nie zauważyłem różnicy w jakości lutowania, ponieważ sama dysza pozostała taka sama, zmienił się tylko element grzejny.

Udało mi się więc wykonać kilka połączeń spawanych moją eksperymentalną lutownicą.

Informacja
Aby zostawić komentarz - zarejestruj się lub wejdź na stronę pod swoim imieniem i nazwiskiem.

Witajcie drodzy goście! W kontakcie Witalij, autor strony> Dziś demontujemy i naprawiamy lutownicę do rur polipropylenowych marki Wavin ekoplastik

I przydarzyły mu się następujące rzeczy. Lutownica nagrzewała się, ale nie osiągnęła pożądanej temperatury, momentami w środku słychać było odgłos iskrzących się styków.

Tak trafiła do mnie lutownica do naprawy, która według właściciela odmówiła na ostatnim lutowaniu. Konieczna była pilna naprawa instrumentu, ponieważ właściciel mieszkania został z zatkaną wodą i nie wytrzymałby długo bez zachowania spokoju! )))

Lutownica pochodziła z czeskiej firmy Wavin ekoplastik, model RSP 2a Pm. Należy uczciwie powiedzieć, że lutownica pracowała intensywnie przez ponad rok. A według właściciela jest to bardzo wygodne do prac instalacyjnych. Ale prędzej czy później wszystko się psuje i wymaga naprawy.

Więc co jest w środku i na zewnątrz? Sterowanie temperaturą lutownicy jest realizowane na sterowaniu mikrokontrolerem. Pęczek działa - czujnik temperatury, mikrokontroler, klucz tyrystorowy. Po drodze została zaimplementowana funkcja timera, która pomaga dokładnie liczyć czas nagrzewania części polipropylenowych w zależności od ich średnic. Panel sterowania wygląda tak.

A w środku wygląda to tak: nie będę opisywał procesu demontażu, myślę, że w tym przypadku jest to zbyteczne, przejdźmy od razu do rzeczy.

Jeśli lutownica nie nagrzewa się, to najpierw musisz dowiedzieć się, o co chodzi, w tablicy sterowniczej lub dalej, w elemencie grzejnym? Aby to zrobić, przestrzegając środków ostrożności, włączamy lutownicę w sieci i mierzymy napięcie na wyjściu obwodu sterującego.

Oczywiście nie ma potrzeby czekania na pełne nagrzanie i wyłączenie po demontażu lutownicy. Ma to znaczenie tylko w przypadku pełniejszego sprawdzenia działania elektroniki.

W międzyczasie po prostu znajdź przyczynę, opłatę lub grzałkę? Dlaczego nie jest ciepło? W moim przypadku było napięcie. A powodem braku ciepła nie był błąd elektroniki.

Przypomnę, że w moim przypadku lutownica grzała się, ale nie chciała osiągnąć pożądanej temperatury. Kontrolka grzania świeciła się ciągle, ale powinno wyglądać tak: Okres grzania - Świeci się czerwona kontrolka. Temperatura osiągnięta - Czerwony wskaźnik miga, a następnie gaśnie całkowicie, aż do następnego grzania.

Oczywiste jest, że przyczyna leży w łańcuchach elementu grzejnego i szybko stało się jasne, co dokładnie. Aby to zrobić, musiałem jeszcze trochę zdemontować, trzeba wejść pod kratkę ochronną grzejnika. Teraz wygląda to tak. Co tam jest interesującego?

A z tego ciekawego - Bezpiecznik termiczny! To może być przyczyną niedogrzania. Znajduje się pod kratką ochronną, przykręcaną do nagrzewnicy.

Jego funkcją jest dodatkowa ochrona. Choć całe sterowanie – ogrzewanie, monitorowanie, wyłączanie i włączanie przejmuje elektronika, producenci włożyli dodatkowe zabezpieczenia. W przypadku np. przebicia tyrystora i grzałki przestaje być sterowane przez sterownik.

W przypadku awarii elektroniki, po osiągnięciu określonej temperatury, bimetaliczne styki bezpiecznika otworzą się i wyłączą element grzejny, zapobiegając jego przegrzaniu. Zasada działania jest jak w żelazku, jeśli ktoś jest znajomy to rozumie o co mi chodzi.

Dokładniejsza kontrola wykazała, że ​​tak było, mój instynkt mnie nie zawiódł. Powód tego niepowodzenia jest następujący. Przez zamknięte styki tego bezpiecznika przepływa dość przyzwoity prąd.Pod obciążeniem prądowym z biegiem czasu styki zaczynają się nagrzewać, a następnie powoli przepalać - mocniejsze, mocniejsze, a na końcu ich zdolność do przewodzenia prądu staje się gorsza.

Dzięki temu ilość energii wystarczająca do normalnego ogrzewania nie jest przekazywana do grzejnika. Część jest tracona na tych spalonych stykach, od tego zaczynają się jeszcze bardziej nagrzewać.

Pamiętasz, co się dzieje z nagrzewaniem się bezpiecznika termicznego? Podczas ogrzewania jego styki mają tendencję do otwierania. Wszystko to tylko jeszcze bardziej pogarsza kontakt w tym obwodzie lub całkowicie go zrywa.

Które wyjście? Próba przywrócenia bezpiecznika termicznego jest niewdzięcznym i bezużytecznym zadaniem. Nawet jeśli to się uda, nie potrwa to długo i wkrótce będziesz musiał ponownie zdemontować lutownicę do ponownej naprawy.

Wymienić na nowy? To jest idealne! Ale gdzie możesz dostać taki? Dlatego metoda pozostaje niezawodna, ale radykalna. Zdejmij go z łańcucha!

Zadanie jest następujące. Konieczne jest odłączenie zacisku bezpiecznika (czarny przewód na zdjęciu) od styku grzałki.

Następnie na drugim przewodzie (na zdjęciu przewód niebieski) trzeba naprawić nowy zacisk.

Oczywiście można odgryźć bezpiecznik i podłączyć niebieski czarny przewód do istniejącego zacisku, ale nie jest to najlepsza opcja, ponieważ połączenie zacznie się z czasem nagrzewać, a ponadto trzeba je zaizolować.

Ale zwykła taśma elektryczna nie nadaje się do tego, ponieważ istnieje silne, naturalne ogrzewanie z elementu grzejnego, który się stopi.

A co najlepsze, zaciśnij nowy terminal na niebieskim przewodzie, w sklepie elektrycznym kosztuje to grosz. Miałem izolowane zaciski, ale postanowiłem je usunąć, bo nie jestem pewien, czy wytrzyma temperaturę. Lepiej jest użyć tych odpornych na ciepło kambrów, które stały na drutach.

Przygotowujemy drut i zaciskamy na nim zacisk, w przypadku braku specjalnych szczypiec można to zrobić za pomocą szczypiec, zaciskanie musi być niezawodne, drut nie powinien zwisać w zacisku.

Cóż, część elektryczna gotowa, pozostaje wszystko poskładać i sprawdzić.

Oto kolejna wskazówka, jak naprawić przewód w przypadku zerwania zatrzasku. Zobacz zdjęcie poniżej.

Pomysł jest następujący, mocno dokręć plastikowe zaciski na kablu. Zobacz zdjęcie poniżej.

Odcinamy nadmiar, aby pozostawić występy wystarczające do zamocowania na drucie.

Tak więc drut będzie mocno przymocowany w zmontowanej obudowie, do niego, po zmontowaniu, pozostałą część, tę w postaci spirali, można przymocować taśmą elektryczną.

Test wykazał, że wszystko jest w pełni sprawne.

Mam nadzieję, że ta uwaga dotycząca naprawy lutownicy do rur polipropylenowych przyda się komuś.

Czy uważasz, że to konieczne? Użyteczne? Podziel się ze znajomymi za pomocą poniższych przycisków mediów społecznościowych! Dziękuję!

Czytelnicy udostępnili katalogi części i informacje o tym, gdzie można kupić części zamienne. Dostępne są dwa katalogi, różniące się producentem i rokiem wydania.
Jeden z czytelników z powodzeniem zamówił części po bezpośrednich telefonach do firmy.

Według niego pracują tylko z Jurem. osób. Za dostawę do firmy transportowej zapłaciłem 800R.

Niektórym może się to wydawać śmieszne, ale lutownica do rur plastikowych jest całkowicie identyczna z żelazkiem - różnice są widoczne tylko w formie i przeznaczeniu. Podobnie jak żelazko ma dwa główne elementy - potężny element grzewczy i termostat. Element grzejny lutownicy można wbudować zarówno w korpus okrągły, jak i płaski. W zależności od kształtu tego korpusu lutownice mogą mieć inną konstrukcję do mocowania dysz roboczych.

Termostat można nazwać prawie głównym urządzeniem tej lutownicy - bez niego proces pracy zamienia się w koszmar. Odpowiada za wymaganą temperaturę grzanej dyszy - jest to bardzo ważne w procesie łączenia rur. Jeśli złącze jest przegrzane, średnica wewnętrzna może się zmniejszyć lub całkowicie zniknąć. Jeśli rura jest niedogrzana, to szczelność takiego połączenia będzie niewystarczająca. Dodatkowo termostat dodatkowo pełni funkcję ochrony elementu grzejnego - w mojej praktyce była taka ciekawość, gdy awaria termostatu powodowała stopienie metalowej głowicy lutownicy. Z jednej strony ciekawie było obserwować jak płynny metal topi się i płynie, a z drugiej strony nękała mnie myśl, że będę musiał kupić nową lutownicę do rur polipropylenowych – nie jest tania.

• Po pierwsze to niezawodność i trwałość. Możesz kupić lutownicę do rur polipropylenowych dwóch rodzajów - domowego i profesjonalnego. Różnica w cenie między nimi jest kolosalna – jeśli lutownica domowa kosztuje około 100 dolarów, to koszt profesjonalnej lutownicy sięga 500 dolarów.
• Po drugie, sprzęt lutowniczy. Najtańsze urządzenie tego typu jest wyposażone w te same, bardzo niskiej jakości dysze, których powłoka teflonowa bardzo szybko się wypala. Możesz również kupić lutownicę do rur plastikowych, która ma zastosowanie domowe, w komplecie z szybko zrywającymi się nożycami do rur i uszkodzoną taśmą mierniczą, która z reguły przypadkowo pęka w pierwszym dniu pracy od nadmiernego nacisku na nią nożyczkami lub rękami. Ale nie wszystko jest takie złe, jak się wydaje – tanie lutownice mają też pozytywne aspekty. Z reguły przy odpowiednim stosunku do nich wytrzymują pracę na trzech lub czterech obiektach. Niskimi kosztami zwracają się dosłownie od pierwszego przedmiotu – po takiej awarii lutownicy zwykle nie szkoda ją wyrzucić.

Kolejną rzeczą są wysokiej jakości importowane lutownice do rur polipropylenowych - są niezawodne i mogą pracować prawie zawsze. Ich najsłabszym ogniwem są dysze – w porównaniu z lutownicą do samych rur polipropylenowych ich powłoka wypala się stosunkowo szybko. Muszą być wymieniane co kilka lat - ale dzięki Bogu zakup dysz do lutownicy oddzielnie od samego narzędzia nie stanowi teraz problemu.

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli mówimy o dyszach do lutownicy, należy rozumieć, że jakość złącza lutowniczego w dużej mierze zależy od ich wydajności - z reguły należy je wymieniać, gdy tylko polipropylen zacznie się do nich przyklejać.Przyklejając się do dyszy, ciągnie za sobą kolejne warstwy tego materiału, naruszając tym samym strukturę rury - w efekcie materiał na styku luzuje się i już spełnia swoje zadanie zatrzymywania cieczy pod ciśnieniem w tak wysokiej jakości . Pod wpływem temperatury złącze takie może przeciekać, a nawet pęknąć.

Teraz o procesie łączenia polipropylenu. Jednocześnie zarówno rura, jak i element łączący (złącze, kątownik, MRV, MPH) są wprowadzane z obu stron w dyszę lutownicy. Z niewielkim wysiłkiem są one wciskane w dyszę, aż dotkną korka. Teraz wykrywamy kilka sekund, wyjmujemy rozgrzany polipropylen z lutownicy i łączymy ze sobą. Moment połączenia poszczególnych elementów rur polipropylenowych jest bardzo ważny - konieczne jest nie tylko mocne ich połączenie, ale także bezpieczne mocowanie na 10-20 sekund. Najmniejsze przesunięcie elementów podczas procesu krzepnięcia doprowadzi do naruszenia szczelności połączenia.

Bardzo ważny jest również czas nagrzewania rur – zależy to przede wszystkim od ich średnicy. Grubsze rury nagrzewają się dłużej – np. rura o średnicy 20 musi zostać podgrzana w ciągu 2-3 sekund od momentu pełnego osadzenia na króćcu, a rura o średnicy 32 nagrzewa się w ciągu 5-6 sekund. Prześwietl - wewnętrzny otwór może się stopić, niedoświetl - powstanie złej jakości spoina.

Jak widać, zakup lutownicy do rur plastikowych to za mało, aby nauczyć się z nią sprawnie pracować - jak w każdym biznesie przyda się tu praktyka i własne, własnoręcznie wypchane guzki. Ogólnie próbuj, eksperymentuj, a co najważniejsze, nie bój się popełnić błędu. Ludzie uczą się na własnych błędach - nikt nie uczy się od obcych, bez względu na to, jak głosi popularna mądrość.

Powody, dla których nie można użyć elastycznych węży do wody do podłączenia podgrzewacza wody. Jakich rur użyć

Jak jakościowo wycinać gwinty na rurze za pomocą ręcznej gwinciarki - pomoc wizualna

Jak uszczelnić różnego rodzaju połączenia gwintowane na rurach – mówi uczestnik wydarzeń

Jak lutować polipropylen - mistrzowska klasa na zdjęciach. Analizujemy wszystkie cechy i niuanse

Udostępnij link do artykułu znajomym w swoich ulubionych sieciach społecznościowych

Poleć użytkownikom Google

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Subskrybuj aktualizacje witryny, aby otrzymywać najnowsze artykuły na temat renowacji i wystroju wnętrz, zanim ktokolwiek inny!

Rury wykonane ze sztucznych polimerów, takich jak PVC, stały się niezwykle popularne ze względu na niską cenę i łatwość montażu. Z tego powodu z czasem zaczęli wypierać klasyczne rury metalowe, co jest szczególnie widoczne podczas projektowania lub naprawy instalacji wodno-kanalizacyjnych w mieszkaniach i domach. Stare zardzewiałe rury są po prostu zastępowane nowymi plastikowymi, a robi się to w ciągu kilku godzin.

Ale zaleta szybkiego montażu takich rur nie leży w umiejętnościach spawacza. W końcu do spawania rur PVC służy specjalna lutownica. Lutownicę do rur PCV można kupić w sklepie, natomiast istnieją dość budżetowe modele, które nie trafiają do kieszeni.Ale co, jeśli nie jesteś gotowy na zakup nowego urządzenia i chcesz zaoszczędzić pieniądze lub po prostu lubisz robić urządzenia elektryczne własnymi rękami? W takim przypadku możesz sam zrobić lutownicę, a szczegółowo opiszemy, jak to zrobić w tym artykule.

Urządzenie do zgrzewania wyrobów z PVC (lub rur wykonanych z dowolnych innych sztucznych polimerów) to urządzenie elektryczne działające ze standardowej sieci 220V, przeznaczone do lutowania rur o różnych średnicach.

Zanim przystąpimy do montażu tego urządzenia, dobrze byłoby wiedzieć, z czego się składa. Kluczowymi elementami każdej lutownicy do rur są korpus z wygodnym uchwytem, ​​termostat, dzięki któremu ustawiana jest wymagana temperatura grzania elementu grzejnego, sam element grzejny ukryty w metalowej obudowie, która nagrzewa się.

Dodatkowo w zestawie mogą być dostarczone dysze do lutowania rur o różnych średnicach. Poświęciliśmy osobny materiał tematowi dysz, przeczytaj go, aby mieć świadomość wszystkich funkcji. Tutaj powiemy jedno: lepiej jest używać dysz pokrytych teflonem. Dzięki temu gwarantuje się, że nie przykleją się do rur podczas ogrzewania.

Zapewne słychać było, że takie lutownice często nazywane są „żelazkami”. A to nie jest łatwe. Faktem jest, że grzałka jest wizualnie bardzo podobna do podeszwy żelazka, a ich zasada działania ma wiele wspólnego. Zarówno w żelazku, jak i w lutownicy powierzchnia nagrzewa się równomiernie, jedynie w przypadku lutownicy ciepło z elementu grzejnego przekazywane jest do dysz, a następnie dociska się do nich rurę w celu stopienia jej krawędzi.

W tym przypadku temperaturę grzania ustawia się za pomocą termostatu zamontowanego w korpusie lutownicy. Regulacja temperatury jest niezwykle ważna, ponieważ jeśli będzie za wysoka, rura po prostu stopi się w dyszy, a jeśli będzie za niska, to po prostu nie będzie w stanie równomiernie się nagrzać. Oznacza to, że połączenie okaże się złej jakości i szybko przecieka, jeśli mówimy na przykład o instalacji wodociągu.

Niestety budżetowe lutownice nie zawsze są wyposażone w termostaty, a to duży minus. W końcu początkującym trudno jest określić, kiedy temperatura jest niewystarczająca lub nadmierna. Ponadto nie wszyscy rzemieślnicy domowi będą często korzystać z zakupionej lutownicy. A wydawanie kilku tysięcy rubli na urządzenie, które latami będzie zbierać kurz na półce, nie jest najbardziej racjonalną decyzją.

Jest też inna wada budżetowych lutownic - ich niezadowalająca jakość wykonania i czasami kiepskiej jakości gotowy szew. Po co więc kupować rzeczy niskiej jakości, a potem używać ich kilka razy i rzucać w odległy kąt? Lepiej jest zrobić lutownicę własnymi rękami z improwizowanych środków i pary rezystorów.

Oczywiście, domowe narzędzie nie będzie tak wysokiej jakości jak lutownica za 200 dolarów, ale na pewno pomoże w dokonaniu jednorazowych drobnych napraw. Ponadto sam będziesz wiedział z czego jest wykonany i będziesz mógł dobrać lepsze materiały. Zamiast taniego plastiku (który można znaleźć we wszystkich chińskich lutownicach), weź aluminium. Wtedy twoje urządzenie będzie o głowę i ramiona nad budżetem zakupionych lutownic. Wystarczy zastosować minimalną wiedzę z zakresu elektrotechniki.

Zacznijmy montować. Do spawania rur polipropylenowych potrzebujemy starego żelaza. Musimy usunąć z niego „podeszwę”, będzie działała jak element grzewczy. Na zdjęciu jest pokazany pod numerem 1. Wiercimy otwór w elemencie grzejnym i mocujemy elementy grzejne po obu stronach za pomocą śrub. Następnie musisz zrobić termostat (numer 3 na zdjęciu) i zapakować go w obudowę termoizolacyjną, oznaczoną numerem 2.

Aby zmontować termostat, skorzystaj z poniższego schematu. Dla R1 potrzebny będzie rezystor zmienny 500 kΩ, dla R2 rezystor 4,7 kΩ0,5, dla R3 możesz wziąć rezystor 1 mΩ, 0,25 W. Dla VS1 idealne są dinstory typu DB-3, dla VS2 weź triaki TS 25-4. W przypadku T3H odpowiednia jest grzałka elektryczna 1000 V.A dla C1 zalecamy kondensator 0,1 μF, 400 v. Weź lampę neonową HL 1 jako lampkę kontrolną.

Przygotuj aluminiową obudowę. W naszym przypadku rozmiar to 13x6x9 centymetrów. Umieść w nim termostat na płytce, płytka musi być wykonana z pokrytego folią PCB. Wyciągnij pokrętło regulacji temperatury na zewnątrz aluminiowej obudowy. Pożądane jest, aby miał podziały. Dodatkowo możesz wyposażyć urządzenie w żarówkę dla wygodnej sygnalizacji. Zasygnalizuje, że urządzenie jest włączone i nagrzewa się.

Napraw to wszystko na płytce PCB (nr 4). Następnie przymocuj do elementu grzejnego i umieść go na aluminiowej podstawie (nr 5). Pamiętaj, aby umieścić izolator PTFE między płytą a obudową (numer 6 na zdjęciu).

Włóż wystającą część płytki PCB do rowka (jego położenie jest oznaczone na zdjęciu liczbą 8). Można go wyjąć w dowolnym momencie, aby wygodniej go przechowywać. Możesz również zbudować uchwyt z drewna i przymocować go do talerza. Wszystko! Żelazko do rur PVC jest gotowe.

Takie urządzenie może być używane w taki sam sposób, jak fabrycznie wyprodukowana lutownica. Za pomocą takiego urządzenia lutowaliśmy rury o średnicy 20 milimetrów, podgrzewaliśmy je tylko przez 3-5 sekund. Teng emituje tyle ciepła, że ​​wystarczy do szybkiego i dość wysokiej jakości lutowania.

Dzięki tej prostej metodzie możesz zrobić dość skuteczną zgrzewarkę do produktów z PVC. Ponadto ta lutownica nadaje się również do lutowania innych rodzajów produktów wykonanych ze sztucznych polimerów, na przykład plastiku lub polipropylenu. Zasadniczo możesz kupić zestaw dysz w sklepie i używać ich w połączeniu z taką domową lutownicą. Wtedy stanie się naprawdę funkcjonalnym urządzeniem zdolnym do lutowania rur o różnych średnicach.

Czy kiedykolwiek używałeś w swojej praktyce lutownicy do rur? Czy kiedykolwiek sam je wykonałeś? Jeśli tak, powiedz nam o tym w komentarzach w naszym artykule. Twoje doświadczenie przyda się wielu nowicjuszom. Życzymy powodzenia w pracy!