Obliczenia naprawy kuchni zrób to sam

Jeśli masz trochę wolnego czasu i trochę pieniędzy, a życie stało się zbyt monotonne, możesz zrobić remont kuchni własnymi rękami. To nie tylko zaoszczędzi pieniądze, ale także zdobędzie przydatne umiejętności, a nawet poprawi zdrowie, ponieważ aktywność fizyczna jeszcze nikomu nie zaszkodziła.

Szanse na uzyskanie efektu, w którym nie boisz się zaprosić ludzi do swojej kuchni po własnej naprawie, znacznie wzrosną, jeśli skorzystasz z porady specjalisty.

Decydując o sposobie wykonania naprawy w kuchni należy przede wszystkim wziąć pod uwagę materiały wykończeniowe, biorąc pod uwagę koszty ich nabycia oraz możliwość samodzielnego montażu.

Aby kuchnia nie wyróżniała się zbytnio od reszty pomieszczeń, wskazane jest, aby wszystko robić w tym samym stylu.

Decydując, od czego zacząć remont kuchni, wybierają przede wszystkim styl. Jest ich kilkanaście do dekoracji kuchni, najbardziej znane: klasyczne, high-tech, nowoczesne, minimalizm, barok – realizacja wielu wymaga dużych nakładów finansowych.

W klasyce stosuje się drogie naturalne materiały - drewniany zestaw kuchenny, parkiet na podłodze. Zaawansowane technologicznie i nowoczesne wymagają obecności drogich materiałów plastikowych i szklanych i są bardziej odpowiednie dla nowoczesnych młodych ludzi, barokowe z rzeźbionymi meblami lepiej prezentuje się w salonach i sypialniach.

Dla osób o ustalonej pozycji jedną z opcji, które są proste i niedrogie, jest samodzielne udekorowanie kuchni w stylu prowansalskim, co pozwala stworzyć piękne, przytulne wnętrze, charakteryzujące się wygodą i wdziękiem.

Ostatnio Prowansja jest dość popularna, zakłada obecność jasnych pastelowych kolorów w dekoracji pokoju i samych meblach (wykończenie pod naturalnym jasnym drewnem), obecność roślin i elementów dekoracyjnych. Prowansja wyklucza obecność nieporęcznych elementów wyposażenia wnętrz (ciężkie zasłony, masywne żyrandole), kuchnia powinna być lekka i trochę romantyczna.

Prowansja doda Twojej kuchni przytulności i ciepła, ponieważ wygląda organicznie

Dokonywanie napraw w kuchni własnymi rękami przy niewielkim budżecie w stylu prowansalskim nie jest trudne, nie wymaga dużego doświadczenia budowlanego i specjalnych drogich narzędzi.

Najczęściej w kuchni stosuje się sufity z płyt gipsowo-kartonowych, napinane, malowane lub oklejane tapetą. Można również zastosować wykończenie sufitu ze styropianu lub piankowych płyt sufitowych lub paneli PCV - naprawa zrób to sam jest łatwa, chociaż w tym drugim przypadku do mocowania paneli PCV konieczne będzie zaaranżowanie drewnianej lub metalowej ramy.

Pomalowanie sufitu nie jest trudne, wystarczy mieć wałek z długim uchwytem

Zazwyczaj sufity w kuchni malowane są farbami wodoodpornymi - lateksem akrylowym, na bazie wody. Jeśli sufit jest wystarczająco płaski i pomalowany farbą wodoodporną, przemalowanie go wałkiem nie będzie trudne.

Należy to zrobić co najmniej dwa razy, za pierwszym razem barwienie następuje prostopadle do kierunku światła z okna, za drugim razem - wzdłuż.

W niektórych przypadkach może być konieczne wypoziomowanie sufitu - w tym celu należy go bardzo dobrze spłukać i oczyścić do płyty podłogowej, zagruntować i nałożyć szpachlówkę, a po wyschnięciu przetrzeć papierem ściernym.

Tapeta na suficie wygląda niecodziennie, ale warto kupić wersję wodoodporną

Przyklejanie grubych tapet wodoodpornych do sufitu wyeliminuje konieczność jego wyrównania i nada mu ciekawszy estetyczny wygląd niż w przypadku bejcowania.

Wybór tapety na sufit to opcja budżetowa, poza tym wklejanie sufitu to dość prosta praca, z którą poradzą sobie nawet gospodynie domowe.Zaleca się zagruntowanie sufitu przed tapetowaniem, paski należy przykleić w kierunku padania światła.

Zrób to sam Dekoracja w stylu prowansalskim wymaga jasnej drewnianej podłogi. Naturalnie w kuchni o dużej wilgotności naturalne drewno jest drogie i niepraktyczne, można je zastąpić tak powszechnymi materiałami podłogowymi jak płytki ceramiczne, laminat czy linoleum - wszystkie mają wykończenie z naturalnego jasnego drewna.

Płytki ceramiczne to trwałe materiały o właściwościach wodoodpornych, ale wymagają ostrożnego obchodzenia się z ciężkimi przedmiotami

Nie jest to najbardziej odpowiednia opcja do samodzielnego dekorowania kuchni, do układania płytek na podłodze w kuchni potrzebne będzie specjalne narzędzie (przecinarka do płytek, szlifierka) i umiejętności wykwalifikowanego glazurnika.

W prawie wszystkich kuchniach, ponieważ posadzka z płytek jest raczej zimna, układa się ją na elektrycznej macie grzejnej w postaci drutu o grubości ok. 5 mm. na siatce. To dodatkowo komplikuje zadanie układania płytek i wymaga podłączenia sterownika nagrzewnicy z wybijakiem do jego montażu, otworem w ścianie i stroboskopem na przewód elektryczny.

Biorąc pod uwagę, że samodzielne wykończenie kuchni w stylu prowansalskim będzie wymagało zaangażowania specjalistów od układania płytek, a praca będzie dość kosztowna, z tej opcji można zrezygnować.

Wskazane jest, aby wybrać wodoodporny laminat, ponieważ kuchnia jest dość wilgotna i istnieje duże prawdopodobieństwo częstego rozpryskiwania się wody na podłogę.

Zwykły laminat nie jest zbyt odpowiednim materiałem do kuchni ze względu na niską wodoodporność, dlatego należy stosować droższe typy odporne na wilgoć ze specjalną obróbką powierzchni i łączeniami blokującymi. Naprawa kuchni własnymi rękami jest dość łatwa, układając laminat na podłożu, z zastrzeżeniem prostej technologii pracy.

Laminaty odporne na wilgoć wytrzymują kontakt z wodą przez około 6 godzin bez konsekwencji, natomiast wodoodporne nie boją się jej skutków. Wodoodporny laminat wykonywany jest również w postaci paneli o różnej grubości lub naklejany na podłogę, jego jedyną wadą jest bardzo wysoka cena.

Jeśli linoleum pęknie w jednym miejscu, będziesz musiał je wymienić w całym pomieszczeniu.

Niedroga opcja do układania na podłodze w kuchni, nowoczesne typy mają najszerszą gamę kolorów i wzorów, marki komercyjne są bardzo trwałe i trwałe.

Wady linoleum podczas układania w kuchni można przypisać jego niewielkiej grubości, co prowadzi do różnych poziomów podłogi, jeśli na korytarzu układa się laminat. Dlatego wiele osób woli układać podłogę w kuchni z niepraktycznych płytek ceramicznych.

Ten problem ma proste rozwiązanie - podłogę w kuchni wypełniamy zaprawą samopoziomującą o wymaganej grubości (3 - 10 mm) - pozwala to nie tylko podnieść poziom, ale również wyrównać podłogę.

Możesz samodzielnie wykonać napełnianie, jeśli masz specjalny wałek zębaty i mikser do mieszania roztworu (samopoziomujący jest sprzedawany w workach jako sucha mieszanka).

Przed ułożeniem linoleum konieczne jest wykonanie idealnie płaskiej podłogi, aby nie było różnic wysokości.

Mikser budowlany można zastąpić wiertarką domową, kupując niedrogą trzepaczkę do mieszania roztworu, wałek - z metalowym grzebieniem z zębami (ta opcja jest bardzo ryzykowna w użyciu, płyn samopoziomujący może nie rozprowadzać się dobrze na podłodze i zostanie uszkodzony).

Możesz naprawić podłogę, układając linoleum na kleju budowlanym KS lub PVA, nie jest to zbyt trudna praca budowlana.

Ściany kuchenne również powinny być praktyczne i łatwe w utrzymaniu czystości.

Renowacja kuchni w stylu prowansalskim implikuje jasne kolory, do dekoracji ścian najczęściej stosuje się panele MDF lub PCV, płytki ceramiczne, malowanie, tapetowanie, a także często łączy się rodzaje wykończeń.

W dzisiejszych czasach rzadko ktoś dekoruje całą kuchnię płytkami ceramicznymi, nawet do połowy ścian, jest to zbyt drogie i niemodne, miejsce pracy jest głównie wyłożone płytkami.

Dostępne są 2 rodzaje płyt MDF, płyt pilśniowych lub PCV: z litej blachy (średni rozmiar 1,2 m na 3 m) lub skład, które są montowane na ramie drewnianej lub metalowej.

W tym drugim przypadku użycie paneli do ustawiania typu jest niepraktyczne, ponieważ znacznie zmniejsza to wolną przestrzeń kuchni o grubość ramy i panelu. W kuchniach lepiej jest stosować panele MDF pokryte odporną na wilgoć folią PVC lub jednym z rodzajów płyt pilśniowych - laminowaną płytą pilśniową. Panele blaszane mają grubość około 3 mm i są mocowane do ścian za pomocą kleju.

Wybieraj tylko wodoodporną farbę, która nie straci swojego wyglądu po praniu

Do malowania ścian konieczne jest przygotowanie poprzez wyrównanie za pomocą szpachlowania i pocierania, w przeciwnym razie światło padające z okien podkreśli wszelkie nierówności. Praca jest dość trudna dla laika i będzie wymagała dodatkowych nakładów finansowych, a monochromatyczne malowanie ścian wygląda raczej nudno i raczej nie stanie się ozdobą wnętrza.

Powszechnie wiadomo, że wodoodporne farby akrylowe można prać, ale to stwierdzenie nie jest do końca prawdziwe. W obszarze obszaru roboczego na ścianę często spadają krople jedzenia z tłuszczem, które wchłaniają się w porowatą powierzchnię farby i praktycznie nie są zmywane.

Tapeta 3D ma niezwykłą fakturę, która pomoże ukryć nierówności

Najbardziej budżetową opcją jest tapetowanie ścian, najbardziej praktycznym sposobem jest zrobienie tego tapetą szklaną do malowania lub winylową. Te ostatnie ze względu na swoją grubość ukryją nierówności na ścianach, a wszelkie zabrudzenia, w tym tłuszcz, zostaną doskonale usunięte z ich gładkiej wodoodpornej powierzchni.

Do wykończenia obszaru roboczego kuchni można użyć tych samych materiałów odpornych na wilgoć, co do wykończenia ścian. Montaż paneli PCV lub laminowanych płyt MDF i płyt pilśniowych na ścianie nie jest trudny przez klejenie.

Podczas dekorowania miejsca pracy bardzo ważne jest nałożenie powłoki na płaską ścianę. W takim przypadku górna część blatu będzie przylegać ściśle do ściany, a cienkie panele będą dobrze przylegać we wszystkich miejscach.

Popularne obecnie panele ze szkła hartowanego z jasnym wzorem nie do końca nadają się do stylu prowansalskiego, zastosowanie szkła matowego będzie bardziej pasować.

Jest to dość droga opcja i chociaż szkło można zainstalować niezależnie, nie ma sensu na tym oszczędzać, jeśli koszt samego materiału jest znacznie większy niż prace instalacyjne, które zajmują niewiele czasu (1 - 2 godziny).

Szklane panele wyglądają na wytworne i nadają się do drogich opcji kuchennych

Układanie płytek na płaskich ścianach jest łatwe do zrobienia własnymi rękami, jeśli masz najprostsze narzędzie (poziom hydrauliczny, nóż do szkła), jedyna trudność pojawia się przy wycinaniu otworów pod gniazda - potrzebujesz szlifierki.

Tradycyjne płytki ścienne, w przeciwieństwie do płytek podłogowych, mają raczej miękkie podłoże. Dlatego łatwo wyciąć go w linii prostej zwykłym nożem do szkła, rysując linię na szkliwie i łamiąc wzdłuż linii nacięcia w twardym narożniku.

Aby uniknąć nieporozumień, warto dokonywać napraw w kuchni zgodnie z projektem - pozwoli to z wyprzedzeniem wybrać i zakupić materiały odpowiednie do wnętrza, unikając ich niedoborów. Kolejność napraw w kuchni jest następująca:

• Uwolnienie pokoju od kompletu kuchennego i wszystkich akcesoriów (usunięcie żyrandola, bagietki).
• Demontaż starych okładzin sufitowych, ściennych i podłogowych.
• Wywóz śmieci.
• Tynk lub szpachlówka, a następnie czyszczenie sufitu i ścian.
• Prace nad wyrównaniem posadzki w kuchni (jastrych, samopoziomowanie).
• Shtroblenie ścian i podłóg w mieszkaniu, następnie okablowanie i montaż puszki na gniazda i włączniki, wyprowadzenie przewodów oświetleniowych. Czasami mogą być potrzebne rowki na rury kanalizacyjne, a następnie wyprowadzenie rur kanalizacyjnych na ściany.
• Dekoracja sufitu.

Niespecjaliści zalecają wykonywanie napraw kuchni własnymi rękami od góry do dołu: sufit, ściany, podłoga, co w praktyce nie jest do końca prawdą.Np. pomalowane ściany i sufity na początku prac renowacyjnych przy układaniu jastrychów, samopoziomowaniu w kuchni, układaniu płytek na podłodze mogą być mocno zabrudzone, dlatego należy najpierw wykonać najbardziej brudne prace (tynkowanie ścian, jastrych). , układanie płytek na podłodze i ścianach).

• Dekoracja ścienna.
• Układanie wykładziny podłogowej.

Jeśli podłoga to linoleum lub laminat, których montaż jest wolny od brudu i kurzu, a sam materiał jest słabo wycierany z farby, najpierw należy wykonać prace malarskie. W przypadku tapetowania bardziej praktyczne jest położenie podłogi na początku, a następnie przystąpienie do dekorowania sufitu i ścian.

Naprawy w kuchni własnymi rękami przy użyciu najtańszych materiałów (tapety, linoleum) w stylu prowansalskim nie są trudne, jeśli prace prowadzone są etapami. Obszar roboczy może być niezależnie ozdobiony laminowaną płytą MDF, PCV, płytą pilśniową lub płytkami, w wielu przypadkach jest wyposażony w zestaw kuchenny na zamówienie.

W ostatnim artykule zaczęliśmy projektować kuchnię i wykonaliśmy już jej szkic. Dziś proponuję wykonanie rysunków do produkcji.

A pierwszą rzeczą, którą obliczymy, jest skrzynka zlewozmywakowa i ten sam rozmiar, skrajny moduł z fasadami na zawiasach.

Ich całkowita wysokość to 870 mm. Tak więc bez blatu będzie równy:

870-28=842 (mm), gdzie 28mm to grubość blatu.

Posiadamy podpory regulowane o 100 mm, co oznacza, że ​​wysokość samych pudełek jest równa:

Boki pudełka „stoją” na horyzoncie.

A jeśli tak, to biorąc pod uwagę, że nasza kuchnia wykonana jest z płyty wiórowej, której grubość wynosi 16 mm, wówczas wymiary boków dolnych modułów będą równe:

742-16=726 (mm), gdzie 16mm to grubość dolnych poziomów.

Obliczona przez nas łączna szerokość modułów (jest to również wielkość ich horyzontów) to 800mm.

Znając ten rozmiar, obliczamy szerokość listew korpusu i półek, w których znajduje się odpowiednie pudełko:

800-32=768 (mm), gdzie 32mm to grubość dwóch boków.

Teraz, biorąc pod uwagę, że głębokość pudełek to 460mm, a szerokość listew korpusu to 80mm, zapiszmy szczegóły dla tych pudełek:

• Horyzont - 800 na 460 - 1 szt
• Bok - 726 na 460 - 2 sztuki
• Pasek na ciało - 768 do 80 - 2 sztuki

Tutaj listwy karoserii są montowane pionowo. Co więcej, tylna belka jest przymocowana dowolnie między bokami, a przednia belka znajduje się 10 mm poniżej górnej krawędzi boku.

Odbywa się to tak, aby łączniki, za pomocą których zlew jest przymocowany do blatu, nie opierały się o górną krawędź listwy korpusu, w wyniku czego między blatem a pudełkiem powstanie szczelina.

Oczywiście w tym przypadku tylna ściana nie jest instalowana.

• Horyzont - 800 na 460 - 1 szt
• Bok - 726 na 460 - 2 sztuki
• Pasek na ciało - 768 do 80 - 2 sztuki
• Półka - 768 na 450 - 1 sztuka
• Tylna ściana (płyta pilśniowa) - 742 na 800 - 1 szt

Ponieważ w tym pudełku nie ma szuflad, a jest ekstremalne (po prawej stronie), można nie projektować do niego usztywniacza. Lub, tworząc mapę cięcia, możesz sprawdzić, czy istnieje odpowiednia równowaga.

Jeśli jest, to można to zrobić. Ale w naszym przypadku tego nie zaprojektujemy.

Jej półka ma szerokość prawie 800mm.

To za mało, dlatego już w takim pudełku można już zaprojektować przegrodę biegnącą przez środek.

Rezultatem są dwie półki.

Lub pod wspólną półką możesz zrobić przegrodę poniżej.

Ale zostawimy to tak, jak jest (aby nie robić niepotrzebnych obliczeń).

A na koniec obliczymy elewacje

Tak więc wymiary gabarytowe są dla nas takie same, dlatego ich wymiary będą następujące:

Szerokość: 800_2=400; 400-3=397 (mm).

• Fasada - 742 na 397 - 4 sztuki (zawiasy - nad głową)

Teraz policzmy moduły z szufladami, których szerokość to 400mm.

• Horyzont - 400 na 460 - 1 szt.
• Bok - 726 na 460 - 2 szt.
• Pasek na ciało - 368 na 80 - 2 szt.

Możliwe jest nie zaprojektowanie usztywniacza dla tych modułów, ponieważ są one stosunkowo wąskie, a sztywność tylnej ściany jest dla nich wystarczająca, której wymiary to:

Detalowanie pudeł jest gotowe, teraz musimy obliczyć wymiary fasad, a następnie wymiary szuflad.

Jak widać na szkicu, w tych modułach górny front jest standardowy (minimum), którego wysokość to 140mm, a pozostałe dwa dzielą pozostałą wysokość na pół.

Tak więc całkowita wysokość wynosi 742 mm. Podajmy luki:

Wcięcie od górnego frontu do blatu - 4mm

Entuzjazm między resztą - po 2 mm

Pomiędzy dolną krawędzią dolnej elewacji a dolnym horyzontem nie ma wcięcia.

Całkowity prześwit w tym przypadku wynosi:

Teraz obliczamy wysokość dwóch dolnych frontów, odejmując od całkowitej wysokości 140 mm i całkowitego prześwitu:

Pod pierwszym zaprojektujemy pudełko, którego wysokość wynosi 100mm.

Cóż, do reszty możesz zaprojektować zarówno niskie, jak i głębokie szuflady. Wysokość niskich może wynosić 120-130 (mm), a głębokich np. 200-230 mm.

Ponieważ nasz moduł ma głębokość 460mm, głębokość szuflad będzie akurat wielkości szyny 450mm.

• 100 do 310 - 2 sztuki
• 100 do 450 - 2 sztuki
• 230 do 310 - 4 szt.
• 230 do 450 - 4 sztuki

Spód z płyty pilśniowej: 342 na 450 - 3 szt.

Cóż, jak wspomniano wcześniej (w artykule o szkicu tej kuchni), „zejdziemy” na dół z jednym blatem o standardowych rozmiarach (3050 na 600 na 28 (mm))

Pod nim potrzebny jest cokół (aby ukryć szczeliny między ścianą). Z grubsza potrzebujesz 3 listew przypodłogowych:

1 deska - 3040 mm (na całej długości blatu, co jest równe szerokości otworu)

Nie zapomnij dodać do specyfikacji jeszcze jednego uchwytu do każdej elewacji oraz 4 regulowanych wsporników do każdego pudełka.

Cóż, nadal potrzebujemy fałszywego panelu, aby ukryć szczelinę między modułami a podłogą, a także ukryć plastikowe nóżki.

Wysokość fałszywego panelu na otworze wynosi 100 mm, powinna wynosić 90 mm, ale szerokość - tutaj jest „pieczenie”.

Projektując kuchnię ze standardowej płyty wiórowej, której wymiary to 2750 na 1830 (mm) nie zdążymy tego w żaden sposób zrobić, którego wymiar wynosiłby 3000 mm (czyli powinniśmy mieć taką szerokość ).

Dlatego zrobimy to w dwóch częściach, na przykład:

• Fałszywy panel - 90 na 1500 (mm) - 2 szt.

Nie zapominaj też, że jest to jedna z nielicznych widocznych części płyty wiórowej, która powinna mieć „prawidłową” teksturę.

Prawie skończyliśmy z dnem (będzie osobny post o tym, jak obliczyć moduł piekarnika i płyty).

Obliczamy górne pudła, których szerokość wynosi 800 mm.

Nawiasem mówiąc, po lewej stronie zainstalowana jest suszarka do naczyń (w jednym dziale - talerze, w drugim - kubki).

Ich konstrukcja jest taka, że ​​są podzielone poziomą przegrodą na dwie równe części.

Co więcej, elewacje tych boksów otwierają się od dołu do góry dzięki specjalnym windom.

A przy obliczaniu tych modułów trzeba wiedzieć, jaki mechanizm podnoszący zostanie zastosowany, aby było odpowiednie miejsce na jego instalację.

• Horyzont - 768 na 300 - 3 szt.
• Strona - 800 do 300 - 2 sztuki
• Ściana tylna (płyta pilśniowa) - 800 na 800 - 1 szt.

I obliczamy wysokość zgodnie z lukami.

Niech skrajne wcięcia na górze i na dole mają po 1 mm, a odstęp między nimi - 2 mm. Całkowity prześwit wynosi 4mm.

Ponieważ elewacje są takie same, otrzymujemy:

800-4=796; 796_2=398 (mm) - ich wielkość na wysokość.

Jak wspomniano powyżej, fronty będą działać z windą. Są przymocowane do horyzontu za pomocą pętli.

A ponieważ są takie same, oznacza to, że środkowy horyzont jest ustalony na środku pudełka, tj. wzdłuż osi oddalonej od którejkolwiek z jego krawędzi o 400 mm.

Ale otwory wewnętrzne będą równe:

Od razu powiem, że większość mechanizmów podnoszących „staje się” w otworze 300 mm (nie rozważam w tym przypadku systemów składanych), a tym bardziej w naszym otworze (376 mm).

Aby jednak nie zadowolić się zgadywaniem, projektując kuchnię, od razu zdecyduj się na odpowiednią armaturę, a po przeczytaniu jej instrukcji będziesz dokładnie wiedział, jaki otwór jest do tego potrzebny.

Poniższy rysunek przedstawia przykład wyliczonej skrzynki, na której montuje się podnośniki gazowe.

Do każdego z pudeł potrzebne będą więc również dwa podnośniki, cztery górne zawiasy, cztery uchwyty do elewacji oraz cztery daszki, dzięki którym górne moduły mocowane są do ściany.

Cóż, pozostałe dwa pola są najłatwiejsze do obliczenia:

• Horyzont - 368 na 300 - 2 sztuki
• Półka - 368 na 290 - 1 szt
• Strona - 800 do 300 - 2 sztuki
• Ściana tylna (płyta pilśniowa) - 800 na 400 - 1 szt
• Fasada (pod szkłem) - 798 na 397 - 1 sztuka
• Szkło pod elewacją - 1 szt.
• Pętle nad głową - 2 sztuki
• Uchwyt fasadowy - 1 szt.
• Wiaty na pudełku - 2 sztuki

W strefie wydechowej, między górnymi poziomami, można zainstalować (lub nie montować) pręt 600 na 300 (mm).

Zwykle w kuchni tego projektu wykonuje się wspólny gzyms. Myślę jednak, że choć jest to zbyteczne, o tych elementach porozmawiamy innym razem.

Oczywiście ta specyfikacja kuchni jest daleka od pełnej.

Wszystkie skrzynki (górne i dolne) są ściągane za pomocą jastrychów krzyżowych, do daszków na skrzynkach potrzebna jest płyta montażowa (która jest przymocowana do ściany), suszarka 800 mm, silikon, elementy mocujące ...

Cóż, ostatnią rzeczą, jaką zrobimy, jest zagnieżdżanie kart (więcej o tym, jak je zrobić - tutaj).

Jak widać na diagramach, do produkcji naszej kuchni (bez modułu piekarnika, który będzie rozpatrywany osobno) potrzebne są trzy arkusze płyty wiórowej.Ale w trzecim arkuszu - tylko kilka szczegółów.

W takim przypadku należy zdecydować, czy niektóre części wewnętrzne (które znajdują się w środku i są niewidoczne, takie jak listwy karoserii, półki, usztywnienia) są wykonane z innego materiału (np. z resztek płyty wiórowej innego koloru).

W takim przypadku możesz zapisać cały arkusz.

Cóż, właściwie główne punkty w produkcji tego prostego zestawu kuchennego.

W tej sprawie pozwolę sobie „odejść”, do zobaczenia wkrótce.

Twój repost zmieni internet 🙂

Ogólnie trzeba było coś z tym zrobić i postanowiłem przesunąć pralkę na drugi koniec pokoju i umieścić ją między kuchenką gazową a ścianą przy oknie. Zgodnie z poprzednio wykonanymi pomiarami wszystko potoczyło się „tubelka do tyutelki”: szerokość szafki, którą trzeba było usunąć, wynosiła 40 cm, maszyny - 40 cm, jednak w trakcie demontażu szafki na skrzyżowaniu podłoga i ściana pojawiła się rura grzewcza, która uniemożliwiła instalację pralki we wnęce, a jeśli drewnianą szafkę można łatwo przyciąć, to oczywiście nic nie można zrobić za pomocą maszyny do pisania. Musiałem pospiesznie zbudować mały postument (do wysokości rury) i zainstalować na nim maszynę, ale już wtedy wszystko było jasne - przyszedł czas na naprawy.

Jak się później okazało, maszyna nie tylko uruchomiła ten nieunikniony proces, ale także stała się być może głównym elementem, który wpłynął na projekt i projekt przyszłej kuchni.

Więc co miałem na początku tego wydarzenia. Kuchnia o powierzchni 6,2 m2 (zgodnie z kartą katalogową), która od wielu lat nie była wykonywana nawet kosmetycznych napraw. Zestaw kuchenny stoi w ten sposób od momentu oddania domu do użytku, a ma już prawie 40 lat. Rama okienna jest stara, drewniana. Lodówka jest stara i wymaga wymiany. Kuchenka gazowa jest stosunkowo nowa, ale nie spełnia wymagań żony.

W ogóle z tego, co miało zostać zabrane ze starej kuchni i przeniesione do nowej, pozostała tylko wspomniana w prologu mikrofalówka i pralka.

Pozostaje tylko dodać, że stary układ kuchni i rozmieszczenie na niej wszystkich elementów zawsze wydawały mi się strasznie niewygodne, niepraktyczne i nieracjonalne, dlatego zacząłem walczyć o każdy centymetr, o każdy kawałek wolnej przestrzeni , i patrząc w przyszłość, chcę przyznać, że dostałem.

Nie otworzę Ameryki, jeśli zauważę, że zanim zaczniesz projektować zestaw kuchenny, musisz stworzyć projekt całego pomieszczenia. Aby to zrobić, musisz znać dokładne wymiary pomieszczenia, a także położenie istniejącej komunikacji. Bezmyślne rozmieszczenie światła, gniazd, wody i kanalizacji, wentylacji i innych rzeczy na wczesnych etapach naprawy z reguły nie daje o sobie znać, ale bliżej mety może być bardzo efektowne, naruszając zarówno estetykę, jak i funkcjonalność pomieszczenia. Jeśli więc nie jesteś profesjonalistą, ale uważasz się za „domowej roboty” i wierzysz w siebie, to zacznij naprawę od przestudiowania podstawowych danych, że tak powiem, wspólnych prawd. Znajdź w Internecie i przestudiuj artykuły z kategorii „20 typowych błędów przy projektowaniu kuchni”, „opcje lokalizacji gniazdek w kuchni”, „wybór elewacji do zestawu kuchennego” itp. Z nich stanie się jasne, jakie istnieją standardowe rozmiary mebli, jakie są fasady kuchenne, na jakiej wysokości zawieszony jest rząd szafek ściennych i jaką odległość należy zachować między nią a rzędem podłogowym.

Otóż, aby w końcu zacząć „rysować” szafki na papierze, należy albo wcześniej zakupić wszystkie duże wolnostojące i do zabudowy sprzęty AGD, albo jasno wyobrazić sobie i znać ich wymiary montażowe oraz uwzględnić je w projekcie. Do czego jest to konieczne i tak powinno być jasne.

Wróćmy do mojej kuchni. Jak pisałem powyżej, na wybór koncepcji mojego zestawu słuchawkowego wpłynęła pralka, której główną cechą jest pionowe ładowanie prania.Oznacza to, że w przeciwieństwie do większości podkładek, w mojej „pracy” jest górna płaszczyzna, a całą resztę można ukryć przed wzrokiem zewnętrznego obserwatora. Tak narodził się pomysł narożnej kuchni, w której bokami narożnika są szafki, a blatem maszyna do pisania. Taki układ jest najbardziej racjonalny i zapewnia maksymalną funkcjonalność.

Na powyższym zdjęciu widać już nowe okno zamontowane bez parapetu i ze zmniejszonym otworem. Stary otwór moim zdaniem był za duży na takie pomieszczenie, a parapetu odmówiłem, bo planowałem zamontować w jego miejsce blat. W tym samym czasie wykonano okablowanie elektryczne i zainstalowano bloki gniazdek do sprzętu AGD. Później układano płytki na podłodze i ścianach oraz tapetowano. Do ostatecznego projektu zestawu słuchawkowego podszedłem z poniższym obrazkiem.

Zająłem się rysowaniem kuchni w AutoCAD, ponieważ nie byłem przeszkolony w żadnym PRO100 i nie postawiłem sobie takiego początkowego celu. Chociaż nie będę ukrywał, że jeśli opanujesz ten specjalistyczny program, to w przyszłości, zgodnie z gotowymi wymiarami szafek, sam je doprecyzuje, a nawet zaoferuje najlepsze zapięcie. Mój rysunek AutoCAD wyszedł znacznie prostszy, ale jednocześnie dość wizualny.

Od redakcji: do projektowania możesz również skorzystać z projektanta online na naszej stronie internetowej. Do użycia nie jest wymagana specjalna wiedza - weź i narysuj.

Przyjrzyjmy się głównym punktom dotyczącym szafek, które otrzymałem:

• Zdecydowałem się postawić rząd podłogi na ozdobnych aluminiowych nóżkach, z możliwością regulacji ich wysokości. Moim zdaniem estetycznie wygląda lepiej niż pusty cokół, a poza tym jest (choć ograniczony) dostęp pod szafkami (na mop lub szmatę, do oględzin pod kątem wycieków z wodociągu lub kanalizacji). Przy dalszym detalowaniu szafek należy wziąć pod uwagę obecność ozdobnych nóg (patrz detalowanie).
• Otworzą się fasady szafek 1 i 5.6 (tak naprawdę jest to jedna szafka, niby 2.3, akurat w pierwotnej formie myślałem, że będą to dwie szafki, ale już zostawiłem numerację tak jak jest żeby się nie zmieniać) się za pomocą wind gazowych.

• Front suszarki (2,3) otwiera się do góry za pomocą systemu aventos HF.

• Drzwi szafek 4 (nad pralką) i 8 (pod umywalką) będą zawieszone na zwykłych zawiasach drzwiowych z samozamykaczem.
• Piekarnik zostanie wbudowany w szafkę 9, więc będzie wydrążony, pod nim znajduje się tylko mała szuflada do przechowywania blach do pieczenia i ruszt do grillowania.
• Szafki 10.1-10.3 to trzy identyczne szafki z szufladami, które będą ściągane za pomocą śrub krzyżowych. Dlaczego szuflady, a nie tylko półki? Faktem jest, że zawartość wysuwanej szuflady jest łatwa do obejrzenia. Aby dostać się do rzeczy stojących w głębinach, nie trzeba prowadzić wykopalisk archeologicznych. Z kolei półki często zamieniają się w „cmentarz” naczyń i zapasów, o których właściciele po prostu zapominają.

Wyobraźmy sobie, że wymiary Twojej szafki powinny wynosić 600x700x300 mm. Bierzesz i zamawiasz części o szerokości 600, wysokości 700 i głębokości 300 mm, a następnie starasz się je dopasować. Oczywiście na koniec nic dobrego nie dostaniesz, ponieważ nie bierzesz pod uwagę grubości części i tego, jak te części zostaną ze sobą połączone i umieszczone w gotowym produkcie. To tyle i trzeba zrobić detailing – podział gotowego produktu na jego poszczególne elementy.

Zanim przejdę do dużego stołu z gotowymi częściami do mojej kuchni, wyjaśnię jeszcze kilka punktów, skąd i jak się bierze.

Wysokość szafki podłogowej. Zalecana standardowa wysokość rzędu podłogi to 860 mm. Grubość blatu to zwykle 28 lub 38mm (ja mam 38mm). Wysokość ozdobnych nóżek od 70 mm wzwyż (mam 100 mm). Okazuje się więc, że wysokość szafki (samego pudełka) w moim przypadku wynosi: 860 -38 - 100 = 722 mm.Dla wygody dalszych obliczeń wziąłem po prostu 720 mm.

Szuflady mogą mieć kilka rodzajów:

• Szuflada jest montowana z tego samego materiału co reszta kuchni (płyta wiórowa) i montowana na prowadnicach rolkowych lub teleskopowych. Jak mówią - tanio i wesoło.

Tandemboxy

• Metaboksy, tandemboxy itp. W rzeczywistości są to gotowe pudła z systemami mocowania i regulacji, w ramach których dolna i tylna ściana są jedynie regulowane (wycinane z płyty wiórowej). Systemy te nie są tanie, ale proste i łatwe w montażu. Dodatkowo wyglądają bardzo solidnie. Każdy producent ma schematy obliczania wymiarów instalacyjnych, dodatków i instalacji swoich skrzynek tandemowych. Pamiętaj, aby pobrać je z Internetu lub pobrać od sprzedawców, przestudiować i przejść do szczegółów.

Schemat i wymiary montażowe Boyard tandembox
Schemat i wymiary montażowe Boyard tandembox

Windy gazowe i avento są montowane na szafkach w górnym rzędzie i są przeznaczone do otwierania i utrzymywania fasad na wagę. Na rynku budowlanym lub w sklepie sprzedawca doradzi ci o tych rzeczach, wystarczy podać materiał i wymiary elewacji, którą należy otworzyć / trzymać.

Przedstawiam więc jeszcze raz schemat kuchni i detale, które dostałem na wyjściu.

Aranżacja kuchni to niezwykle ważne zadanie, ponieważ w jej przestrzeni właściciele spędzają miłe chwile z rodziną. Ważne jest nie tylko zapewnienie komfortu w tym pomieszczeniu, ale także zaaranżowanie go tak, aby wygląd pomieszczenia pozostał atrakcyjny przez długi czas. W tym celu należy wybrać materiały i meble odporne na wilgoć i łatwe w utrzymaniu czystości.

Komfort i przytulność w kuchni są całkowicie zależne od jej projektu. Jeśli w kuchni wszystko jest na swoim miejscu, zawsze miło będzie tam być.

Początkowo powinieneś zmierzyć pomieszczenie, a następnie możesz przystąpić do obliczenia niezbędnych materiałów.

Następnie przychodzi kolej na demontaż podłóg, okładzin sufitowych, a także starej komunikacji. W razie potrzeby na tym etapie zaleca się wymianę okien, a następnie można kontynuować komunikację. Następnie możesz zacząć wyrównywać powierzchnie ścian, sufitu i podłogi.

Dekor sufitu w kuchni można wykonać za pomocą różnorodnych wzorów, które będą nakładać się na tapetę lub meble.

Do dekorowania sufitu można zastosować systemy sufitów podwieszanych z płyt gipsowo-kartonowych, płyt lub paneli, dodatkowo sufity napinane również będą wyglądać świetnie. Jednak dla bardziej praktycznego podejścia wystarczy powłoka hydrofobowa. W takim przypadku musisz zdecydować, co jest dla Ciebie ważniejsze: taniość i opłacalność czy estetyka? Do ścian i podłóg w kuchni należy zastosować materiały wodoodporne, w tym kamień naturalny, płytki ceramiczne czy linoleum.

Niezwykle ważne jest zapewnienie prawidłowego oświetlenia pomieszczenia, do tego lepiej jest stosować świetlówki, które można umieścić na wiszących szafkach, ale jadalnię należy oświetlić pełnoprawnym żyrandolem. W przypadku pomieszczeń z wysokimi sufitami lepiej jest zastosować oświetlenie wielopoziomowe.

Kuchnia to pomieszczenie, w którym trzeba dużo poruszać się po terytorium podczas przygotowywania posiłków, dlatego ważne jest, aby jak najwygodniej zorganizować miejsca, w których jest przygotowywane i przyjmowane jedzenie. Układ pomieszczenia powinien być zorganizowany w taki sposób, aby wszystkie meble nie znajdowały się wzdłuż jednej ściany, co jest prawdą, jeśli kuchnia ma dużą powierzchnię. Lepiej jest wyposażyć strefę w kształcie litery U lub „wyspę”. Trójkąt roboczy powinien ograniczać się do lodówki, kuchenki i zlewu.

Kuchnia w marmurze prezentuje się bardzo estetycznie, jednak materiał ten jest trudny w utrzymaniu, dlatego nie zaleca się jego użytkowania.

Nie używaj wystających uchwytów, które mogą zmniejszyć kąt otwarcia drzwi szafek znajdujących się w rogu.Dodatkowo ogranicza mechanizm wysuwania szuflady. Nie zaleca się tworzenia wąskich labiryntów z meblami, co ograniczy swobodę ruchów w kuchni. Między częściami zestawu słuchawkowego musi być odległość co najmniej 120 cm. Jeśli wolisz wszystko, co naturalne, nie powinieneś projektować podłóg, a także powierzchni roboczych z naturalnego marmuru, ponieważ pomimo swojej estetyki jest trudniejszy w utrzymaniu, wynika to z jego porowatej struktury. Dobrą alternatywą będzie granit lub sztuczny kamień.

Od niedawna panuje przekonanie, że Corian, używany do produkcji blatów, jest praktycznie niezniszczalny, ale jest to błąd, ponieważ czas nie oszczędza też tego materiału. Jedyne, na co można go wybrać, to możliwość renowacji.

Błyszczące elewacje są odpowiednie tylko dla tych, którzy nie boją się codziennego sprzątania, ponieważ na takich powierzchniach widoczne są odciski palców i krople wody.

Panele ścienne są bardzo praktyczne i trwałe, dlatego w ostatnim czasie cieszą się dużą popularnością.

Kuchnię „zrób to sam” można udekorować panelami ściennymi, które będą doskonale prezentować się w klasycznym wystroju wnętrz. Ten sposób dekorowania ścian wymaga minimalnego czasu montażu. Montaż paneli ściennych należy rozpocząć po zagruntowaniu powierzchni, co zapobiegnie wchłonięciu kompozycji kleju i jego nadmiernemu zużyciu. Klej należy nakładać tylko na ścianę, można użyć szpachelki lub wałka. Panele należy montować metodą pióro-wpust. W razie potrzeby na powierzchni ściany należy położyć półki lub meble, wykonać głębokie otwory na wkręty i kołki.​

Panele ścienne można również wzmocnić wspornikami budowlanymi. Początkowo w tym celu należy zauważyć, gdzie będzie znajdować się wyrzutnia.

Zgodnie z oznaczeniem należy zainstalować 4 wsporniki, mocując je gwoździami. Wyrzutnię należy zainstalować tak, aby jej język był połączony ze wspornikiem. Następny produkt należy włożyć do rowka poprzedniego. Do montażu konieczne jest wytyczenie linii, która pomoże zamontować wsporniki, wzmocnić je, a następnie włożyć w nie panele.

Inna metoda montażu polega na zastosowaniu profilu montażowego. Może być stosowany przy nierównych ścianach i dużej wilgotności. Na początku konieczne jest zamocowanie metalowych szyn, a następnie można przystąpić do montażu profilu narożnego, do którego należy wzmocnić początkowy produkt narożny, zatrzaskując go na stalowych wspornikach. Taki sposób montażu eliminuje wypaczenie produktów, a w razie potrzeby przyczynia się do szybkiego i łatwego demontażu ściany. Pomimo kosztów profilu montażowego, działa jako lider niezawodności i trwałości.

Mocowanie paneli ściennych.