Naprawa lodówki „zrób to sam”

Witam wszystkich użytkowników forum!
Naprawa lodówki ZIL-64 KSh 260P

Przeczytałem instrukcję wymiany przekaźnika rozruchowego RTK-X (M) sprężarki. Nie bardzo rozumiałem, jak dostać się do zacisków, wyjąć przekaźnik i zastąpić go działającym. Tych. Po prostu nie mogę się zbliżyć z powodu poprzeczki, do której przymocowany jest kompresor. Ręka nie przechodzi.

Z instrukcji w internecie czytam:
[cytat]Wymiana przekaźnika. Odkręć dwie śruby mocujące skraplacz do tylnej ściany lodówki, a także cztery śruby mocujące urządzenie do dolnej części tylnej ściany. Odsuń urządzenie od lodówki. Zdejmij zacisk zabezpieczający przekaźnik. Odłącz dwa przewody obwodu elektrycznego od zacisków przekaźnika i lekkim poruszeniem, ciągnąc je do siebie, wyjmij przekaźnik z wtyczek.[/Cytat]

Mój kondensator jest przykręcony czterema śrubami. Odkręcić dolne 1 i 2?
Widzę cztery śruby (3,4,5,6), tylko pytanie - czy sprężarka jest przytrzymywana przez coś innego, czy zawiśnie na dwóch rurkach? Złamie je pod ciężarem.
I to samo pytanie o kondensator: jeśli odkręcisz wszystkie 4 śruby i odsuniesz go na bok, to stanie na dwóch cienkich rurkach. Złamie się.

Również do wymiany termostatu. Czy dobrze zrozumiałem:

1. Pociągnij pokrętło termostatu w prawo.
2. Aby zdjąć kratkę ochronną parownika, odkręć śruby 7 i 8.
3. Zatrzaski w najdalszych rogach kratki wychodzą bez żadnych sztuczek?
4. Czy jest coś jeszcze, co należy zrobić, aby zdjąć osłonę parownika?
5. Czy muszę odkręcić 2 śruby za klamką drzwi zamrażarki po lewej stronie?
6. Porada, aby nasmarować końcówkę rurki termostatu kremem dla dzieci - czy to poważna sprawa, czy żart?

Awarie lodówek ZIL różnią się nieco od nowoczesnych modeli. Teraz nie są już produkowane. Tradycyjnie były to lodówki jednokomorowe z wbudowanymi małymi zamrażarkami u góry. Jako wyjątek można wymienić modele trzykomorowe, ale produkowano je w bardzo ograniczonych ilościach i z reguły dla szczególnie ważnych osób. Dlatego coraz częściej musimy naprawiać awarie lodówki ZIL o standardowej konstrukcji.

Najczęstsze awarie

Mistrz, który pracuje tylko z lodówkami nowej generacji, może być zdezorientowany podczas diagnozowania tej techniki. Awarie lodówek ZIL i metoda eliminacji są dobrze znane tylko doświadczonym specjalistom. Odnosi się do częstych awarii rzadkiego sprzętu radzieckiego.

Korozja kanału parownika

W pierwszych modelach lodówek parowniki były wykonane ze stali nierdzewnej, dzięki czemu były niezwykle niezawodne – wiele z nich nadal działa i nie wymaga naprawy. Ale ponieważ te parowniki okazały się drogie, były trudne do wyprodukowania, wraz z pojawieniem się konkurencji na rynku zostały zastąpione odpowiednikami aluminiowymi.

Najbardziej nieudane są modele z ostatniego wydania po 1986 roku. Przez korozję parownika pojawiała się w nich przez dziesięć lat, czemu oczywiście towarzyszył wyciek freonu. Wynika to częściowo z cech konstrukcyjnych pudełka, w którym są umieszczone. Pomiędzy pudełkiem a kanałami stopniowo utworzyło się agresywne środowisko, powodujące korozję metalu. Co więcej, ognisk korozji może być bardzo dużo, więc jedynym rozwiązaniem jest całkowita wymiana parownika, a czasem kompletna wężownica. Dlatego przy niedostatecznym chłodzeniu rzemieślnicy w pierwszej kolejności zakładają korozję kanału parownika.

W lodówkach mechanicznych rodzaj termostatu zależał od progu temperatury reakcji. W pierwszych lodówkach temperatura w zamrażarce nie była niższa niż -6C.W późniejszych modelach osiągał -12C i -18C. W każdym przypadku zastosowano inne termostaty. We wczesnych lodówkach były przymocowane do parownika, były niezwykle niezawodne - działały bez problemów przez 20-30 lat.

Następnie wprowadzili innowację – odpowiednik nowoczesnego parownika płaczącego, który rozmraża każdy cykl. Z tego powodu mieszek termostatu znajduje się na przemian w stanie zamrożonym i rozmrożonym. Ze względu na tę cechę konstrukcyjną, końcówka rury miecha ulega szybkiemu zniszczeniu, a termostat pęka, co prowadzi do przerwy w obwodzie zasilania silnika lodówki. Jeśli lodówka się nie włącza, najprawdopodobniej sprawa dotyczy termostatu.

Uszkodzenia mechaniczne rurociągów

Silniki w tych lodówkach po włączeniu miały pewną amplitudę. Nieprawidłowa regulacja zawieszenia powoduje, że rury ocierają się o lodówkę, co nie tylko powoduje niedogodności dla użytkownika, ale również prowadzi do ścierania rur miedzianych. Również ciągłe oscylacje sprężarki prowadziły do ​​pęknięć w rurkach.

W rezultacie freon wycieka. Wyciek jest eliminowany, w razie potrzeby zmieniany jest odcinek rury, a następnie uzupełniany czynnikiem chłodniczym. W późniejszych lodówkach zaczęto stosować kompresory z zawieszeniem wewnętrznym i częstotliwość awarii spadła. W przypadku uszkodzeń mechanicznych, wycieków kompresor pracuje non stop.

Awaria przekaźnika rozruchu

Przekaźniki rozruchowe w tych lodówkach są bezpretensjonalne, włączają sprężarkę nawet przy niskim napięciu poniżej 180 woltów. Jednak pomimo wysokiej jakości części ich rdzeń ulega stopniowemu zniszczeniu i dochodzi do sklejania. Część można tylko wymienić.

Oznaka zepsutego przekaźnika - lodówka uruchamia się, zaczyna działać i wyłącza się. Awaria sprężarki nie jest wykluczona, ale lodówki te są wyjątkowo niezawodne i nadal działają bezproblemowo.

Jeśli Twoja lodówka ZIL jest zepsuta i nie wiesz, gdzie się udać na naprawę, zadzwoń do specjalistów z warsztatu Gnome. Bardzo dobrze znają urządzenie i problemy tej lodówki. Wszystkie prace zostaną wykonane jakościowo iw krótkim czasie.

Artykuł może zainteresować czytelników, którzy samodzielnie zajmują się naprawą sprzętu AGD.

Lodówki marki ZIL w czasach sowieckich cieszyły się zasłużonym popytem wśród obywateli ze względu na ich niezawodność. Niektóre z tych lodówek nadal działają. Niektóre na wsi, a niektóre w mieszkaniu miejskim.

– Starożytny straszny potwór! Nie nowoczesny i nie modny! Archeologiczny bałagan!

Tak więc w mojej kuchni była lodówka ZIL-64 KSz-290l (z „prostokątnymi” drzwiami), która służy wiernie od 1988 roku.

Ale nic nie jest wieczne. Pewnego dnia przestał pracować. Objawy były następujące: silnik uruchomił się na 1-2 sekundy i zgasł. Po 30-40 sekundach wszystko się powtórzyło.

Zakup nowej lodówki w tych trudnych czasach to poważny cios w budżet rodzinny.

- Oto jest, tak! Chciałbym odświeżyć garderobę na wiosnę! O tak! I potrzebuję nowej torby! Lepiej 2! I parasol! Co tam jest! Wszystko jest po prostu potrzebne! Słodko i najlepiej, spróbuj! Oh proszę!

Wezwanie mechanika nie jest tanią przyjemnością, a jakość naprawy również pozostawia wiele do życzenia. Już raz "spalone" na tym. Zwykle po naprawie kapitan udziela gwarancji na swoją pracę na 1 rok. Rzeczywiście, po około roku lodówka ponownie wymaga kosztownych napraw. Wiadomo dlaczego – każdy chce pysznie jeść i słodko pić!

I nawet w to nie wątpiliśmy!

Cierpiąc z taką lodówką przez 2-3 lata, dochodzisz do wniosku, że lepiej byłoby od razu kupić nową!

Dlatego postanowiono spróbować samodzielnie naprawić „weterana”, a najpierw przeprowadzić diagnostykę, aby przynajmniej w przybliżeniu oszacować możliwe koszty materiałowe. Aby to zrobić, użyłem wyszukiwarki Yandex, która, jak wiesz, ma wszystko.

- A niektórzy ludzie się tam wspinają i nie po to! Zajrzałem tu gdzie i czym Cię interesowało, teraz wiem wszystko!

Na moją prośbę „Naprawa lodówki ZIL „zrób to sam” Yandex udzielił pomocnie kilkudziesięciu odpowiedzi. Ale wszystkie rady w taki czy inny sposób sprowadzały się do tego, że urządzenie było w 95% wadliwe. A mistrz tu i teraz jest gotów odejść, by go zastąpić. No cóż, specjalista wie lepiej. Było to jednak zawstydzające: prawie wszyscy mistrzowie udzielili jednoznacznej odpowiedzi na JAKIEKOLWIEK pytanie czytelników - urządzenie jest wadliwe. I bez względu na to, jakie objawy awarii zostały wymienione. Chociaż w tym samym opisie lodówki awaria przekaźnika rozruchowego została wskazana jako prawdopodobna przyczyna awarii. Ale nie! Próbując zacząć mówić o przekaźniku, mistrzowie z oburzeniem zapytali - Kim jesteś, specjalistą od lodówek? Nie? Następnie po prostu wymień jednostkę! Od razu! Koszt pracy wynosi od 4000 rubli. I wyżej!

To zrozumiałe, nikt nie chce wymieniać przekaźnika na grosz, każdy chce hodować frajerów-klientów na drogie naprawy.

- A to było nawet u fryzjera! Wszędzie! Łotrzykowie!

Co powinienem zrobić? Postanowiłem spróbować sam, choć nie mistrzem. Optymizmu dodawał fakt, że silnik uruchomił się, choć na krótki czas. Znowu gorzej nie zrobię, bo nigdzie gorzej nie ma!

W tym czasie wszystkie produkty zostały wyjęte z lodówki i przeniesione na balkon, ponieważ na zewnątrz było chłodno.

- A po drodze coś zostało zjedzone! Najsmaczniejsze! Ale niepostrzeżenie! A potem milion rozczarowań! Ponieważ dieta! Ścisły!

Kolejność działań była następująca:

1. Odłącz lodówkę od sieci (jeśli była jeszcze wcześniej włączona!)

2. Wyjmij spod lodówki tackę, która służy do zbierania wody podczas samorozmrażania.

3. Ostrożnie przesuń lub obróć lodówkę tak, aby mieć swobodny dostęp do jej tylnej ściany. To łatwe, ponieważ jest na kółkach.

4. Za pomocą śrubokręta odkręć 4 śruby mocujące dolną pokrywę i zdejmij ją.

- Zajęła całą kuchnię na cały dzień! Poszedłem na spacer do parku z moim przyjacielem, a potem wylądowaliśmy w kawiarni! Wszystkim bardzo się podobało!

5. Znajdujemy przekaźnik, który jest przymocowany do urządzenia po lewej stronie, jeśli spojrzysz na tylną ścianę. Przekaźnik to takie małe plastikowe pudełko o wymiarach około 4,5 na 4,5 cm, dla wygody można je podświetlić lampką biurkową.

6. Śrubokrętem odrywamy metalowy wspornik mocujący przekaźnik.

7. Potrząsając przekaźnikiem na boki, ostrożnie wyjmij go z gniazda. Warto najpierw zapamiętać (narysować, sfotografować) jego położenie, aby w ten sam sposób zamontować nowy przekaźnik.

8. Usuń dwa zaciski z przewodami z przekaźnika.

Dla większej pewności przekaźnik można zdemontować i sprawdzić. W tym celu odkręć dwie śruby samogwintujące umieszczone po przekątnej na spodzie przekaźnika (tam, gdzie znajdują się trzy gniazda). Usuń osłonę.

Podczas oględzin stwierdzono zniszczenie napędu styków ruchomych (patrz zdjęcie na początku artykułu). Naprawę przekaźnika uznano za niewłaściwą. Aby go kupić ponownie wróciłem do komputera. W moim modelu lodówki typ przekaźnika to RTK-X (M). W Moskwie jest wiele ofert, przedział cenowy wynosi od 500 do 700 rubli. Nie było sensu szukać najtańszego przekaźnika, więc kupiłem go w najbliższym sklepie Quartz za 600 rubli.

Przyjeżdżając do domu, przymocowałem zaciski przewodami do nowego przekaźnika i zainstalowałem go na miejscu. Zatrzasnął wspornik blokujący i postanowił sprawdzić. Włączono lodówkę. I och, cud! On zdobył! Pozwoliłem mu pracować przez 7-10 minut, następnie otworzyłem drzwi zamrażarki i dotknąłem dłonią górnej części parownika. Zmarzł! Wniosek jest jednoznaczny: urządzenie jest w dobrym stanie, nie doszło do wycieku czynnika chłodniczego, inaczej nie ostygłoby. Lodówkę można dalej obsługiwać, nie zapominając o zamontowaniu tylnej ściany. Aby to zrobić, musisz ponownie wyłączyć lodówkę z sieci.

Jak widać, nie ma nic trudnego do naprawy. Nie potrzebujesz też specjalnego narzędzia - wystarczy jeden śrubokręt.Zainstalowanie wspornika mocującego może sprawiać pewne trudności - jest on dość sztywny. Ale po kilku nieudanych próbach stanęła na swoim miejscu.

Tak, prawie zapomniałem. Ponieważ lodówka została odsunięta od ściany, warto odkurzyć jej grzejnik. Przez lata eksploatacji gromadzi się na nim dużo kurzu.

Podobnie możesz spróbować naprawić lodówkę ZIL wcześniejszego modelu (z „owalnymi” drzwiami). Procedura jest taka sama, tylko nie ma dolnej pokrywy, a rodzaj przekaźnika będzie zupełnie inny. Kupując nowy przekaźnik, należy określić, do jakiego napięcia przeznaczony jest ten przekaźnik. Są dostępne w 220 woltach i 127 woltach (bardzo stare modele). Potrzebujesz napięcia, dla którego jest zaprojektowana Twoja lodówka.

To wszystko. Byłbym zadowolony, gdyby ten artykuł pomógł Ci w świętej sprawie ratowania rodzinnego budżetu!

- Bardzo dobrze! Najlepsze, ponieważ! Chmoki-chmoki! A kuchnia jest brudna! Nie będę mył podłóg! Jestem dzisiaj bardzo zmęczony! Był zajęty przez cały dzień!
- Pani! Potrzebujesz butelki! Naprawa myjni!

PS W kraju jest podobna wadliwa lodówka z podobnymi objawami. Spróbuję to naprawić tego lata. Poinformuję o wynikach.

- W porządku! Zawsze możesz zaoszczędzić pieniądze, jeśli chcesz, a ja wydam je na kilka poważnych rzeczy! uderzyć!

Lodówka to spawana metalowa szafka 6 (ryc. 1) z wbudowanym agregatem chłodniczym. Wewnątrz szafki znajduje się komora chłodnicza 2 z 1 półką na artykuły spożywcze. Komora chłodnicza jest chroniona od ścian zewnętrznych warstwą izolacji termicznej 10. Front komory zamykany jest drzwiami, które posiadają podwójne ścianki z izolacją termiczną pomiędzy nimi. Aby zabezpieczyć komorę przed przenikaniem ciepła przez drzwi (gdy drzwi są zamknięte), na wewnętrznej ścianie drzwi umieszcza się elastyczną gumową uszczelkę. Niezbędne dopasowanie uszczelki do szafki zapewnia przesłona 8.

Uszczelniona sprężarka silnika 14 agregatu chłodniczego znajduje się w dolnej części szafy w przedziale 13. Skraplacz 9 agregatu jest zamocowany na tylnej ścianie szafy chłodniczej.

Ryż. jeden. Lodówka "Zil-Moskwa" KX-240:

Skraplacz i parownik 11 są wykonane z aluminium z kanałami spęcznianymi w blasze (typu walcowanego spawanego). Na tylnej ścianie parownika znajduje się kolektor z osuszającym wkładem z żelem krzemionkowym. W celu ochrony przed korozją parownik jest anodowany i lakierowany, skraplacz malowany. Skraplacz i parownik z rurami miedzianymi są połączone rurami miedziano-aluminiowymi, wstępnie zespawanymi końcami.

Komora zamrażarki o pełnej szerokości jest wbudowana w górną część komory do przechowywania mrożonej żywności i umieszczania tacek do robienia lodu. Termoplastyczna taca 4 jest umieszczona pod komorą zamrażarki, przeznaczona do odprowadzania wody po zdjęciu pokrywy śnieżnej ze ścianek parownika. Komora chłodnicza jest metalowa, spawana, pokryta emalią silikatową, która zabezpiecza ją przed korozją. Posiada cztery półki, ekstrudowane z aluminium, podświetlane i lakierowane. Dostępne dodatkowe podpory pozwalają na przesuwanie półek na wysokość w stosunku do zainstalowanych naczyń. W dolnej części komory znajduje się wysuwane naczynie na warzywa i owoce, zamykane szklaną pokrywką. Dla wygody umieszczania butelek z napojami i mlekiem, jajkami i masłem na wewnętrznym panelu 7 drzwi rozmieszczono specjalne półki i gniazda. Drzwi szafy wyłożone są plastikowymi nakładkami. Jako izolację termiczną w lodówce zastosowano cienkie włókno szklane.

Ustawiona temperatura w komorze jest utrzymywana za pomocą regulatora temperatury 5, którego skala ma podziałki określające reżim temperaturowy lodówki. Komora wyposażona jest w lampkę elektryczną 3, która włącza się automatycznie po otwarciu drzwi szafy, która posiada blokadę spustu z kluczykiem.

Odkręć 10 wkrętów samogwintujących z tyłu lodówki, które mocują pokrywę włazu, i zdejmij ją. Usuń izolację termiczną z włazu.Usuń gumę uszczelniającą z rurociągu i przewodów obwodu elektrycznego. Odegnij 12 wsporników montażowych na aluminiowym odbłyśniku zakrywającym otwór w górnej części szafki wewnętrznej. Odkręć dwie śruby mocujące parownik do wsporników na górze komory lodówki i zdejmij ograniczniki drzwi parownika. Wyjąć miskę spod parownika, poluzować dwie śruby na wsporniku do mocowania rurki mieszka termostatycznego do parownika (po lewej stronie) i odłączyć rurkę mieszka.

Ostrożnie pociągnij parownik do siebie i wyjmij go z gumowych gniazd na tylnej ścianie szafki wewnętrznej. Wyjmij parownik przez właz na tylnej ścianie szafki lodówki. Odkręć dwie śruby samogwintujące mocujące skraplacz u góry oraz cztery śruby mocujące urządzenie w dolnej części tylnej ściany lodówki.

Odłącz dwa przewody od przekaźnika termicznego (RTP-1). Wyjmij urządzenie z szafki i przywiąż parownik do skraplacza.

Teraz zacznij instalować nową jednostkę. Poluzuj śruby transportowe na sprężarce silnikowej. Podłącz dwa przewody do przekaźnika. Włóż parownik do włazu. Przymocuj kondensator do tylnej ściany. Włóż parownik do gumowych gniazd na tylnej ścianie szafki wewnętrznej. Włóż ograniczniki drzwi parownika i przymocuj parownik do wsporników przymocowanych do górnej wewnętrznej ściany szafy za pomocą dwóch śrub. Podłącz mieszek termostatyczny do parownika i zabezpiecz go dwoma śrubami i paskiem. Włóż rurkę między uszczelkę tekstolitową a płytkę mocującą rurkę.

Wyprostuj wygięte wsporniki na odbłyśniku w celu jego późniejszego zamocowania w szafce lodówki. Włóż aluminiowy odbłyśnik przez otwarte drzwi szafki. Opuść oprawę lampy do komory lodówki i włóż oprawkę lampy do dolnego wycięcia w reflektorze. Włóż odbłyśnik do włazu. W górnej części odbłyśnika znajduje się wycięcie na rurki ssące i kapilarne agregatu chłodniczego. Jeżeli rurki nie mieszczą się pod wycięciem w odbłyśniku, należy je ostrożnie wygiąć tak, aby pokrywały się z otworem w odbłyśniku. Podtrzymując odbłyśnik ręką od wewnątrz komory chłodniczej, odgiąć wsporniki mocujące odbłyśnik do szafki wewnętrznej, przy czym wsporniki należy mocno docisnąć do boku szafki wewnętrznej.

Włóż gumę uszczelniającą w wycięcie w reflektorze pod rurkami kapilarnymi i ssącymi. Włóż izolację termiczną do włazu na tylnej ścianie. Zamknij klapę tylną pokrywą i przymocuj ją wzdłuż krawędzi za pomocą dwóch górnych śrub.

Zagnij rury ssące i kapilarne urządzenia w taki sposób, aby przechodziły przez środek włazu i pokrywały się z wgłębieniem na tylnej pokrywie włazu. Przez wgłębienie na tylnej pokrywie włazu nałożyć gumę uszczelniającą na przewody obwodu elektrycznego oraz na rurki ssące i kapilarne. Zamocuj tylną pokrywę włazu za pomocą śrub. Sprawdź, czy lodówka działa. Jeśli to konieczne, wyeliminuj hałas lodówki, regulując zawieszenia silnika-sprężarki lub wyginając rury tłoczne i ssące w punktach ich kontaktu z obudową silnika-sprężarki, skraplacza lub szafki chłodniczej.

Otwórz drzwi szafy i drzwi parownika. Poluzuj dwie śruby mocujące rurkę mieszka do parownika i wyjmij pokrętło termostatu. Odkręć dwie śruby mocujące osłonę termostatu do górnej listwy ozdobnej i zdejmij osłonę. Poluzuj dwie śruby mocujące termostat do płyty wewnętrznej. Pociągnij termostat do siebie i odłącz od jego zacisków dwa przewody prowadzące do obwodu elektrycznego lodówki. Ostrożnie pociągnij termostat do siebie, jednocześnie przeciągając rurki mieszkowe przez otwór w górnej części komory chłodziarki.

Wyprostuj rurkę mieszka na nowym termostacie. Podnieś izolację termiczną śrubokrętem i włóż rurkę mieszka termoregulatora w otwór na zewnątrz szafki (w górnej części komory lodówki).Zamontuj termostat tak, aby zaciski do podłączenia przewodów z obwodu elektrycznego znajdowały się po lewej stronie i podłącz do nich dwa przewody z obwodu elektrycznego.

Włóż termostat do gniazda i przykręć go dwoma śrubami na listwie (na dwóch skrajnych otworach). Zamontować i zamocować osłonę dwoma śrubami, założyć uchwyt, zagiąć rurkę mieszkową wzdłuż ścianek parownika i zamocować koniec rurki na parowniku za pomocą drążka i dwóch śrub.

Odkręć dwie śruby mocujące skraplacz do tylnej ściany lodówki, a także cztery śruby mocujące urządzenie do dolnej części tylnej ściany i odsuń urządzenie od lodówki. Zdejmij zacisk zabezpieczający przekaźnik. Odłącz dwa przewody obwodu elektrycznego od zacisków przekaźnika i lekko poruszając, ciągnąc do siebie, wyjmij przekaźnik z gniazd.

Zamontuj nowy przekaźnik tak, aby strzałka na jego wewnętrznej stronie była skierowana do góry.

Urządzenie lodówki jest w przybliżeniu takie samo jak poprzednie (patrz ryc. Ryż. jeden.).

Otworzyć drzwi parownika i trzymając je odkręcić cztery śruby 5 (rys. 2) z nacięciami krzyżowymi.

Ryż. 2... Drzwi parownika lodówki „Zil-Moskwa” KSh-240 mod.62:

Lodówka najczęściej psuje się w najbardziej nieodpowiednim momencie. Jaki był powód, jak poważna jest awaria, jak można ją naprawić - tabela podsumowująca awarie lodówki pomoże odpowiedzieć na te pytania.

Klasyczna lodówka (bez systemu No Frost) działa w następujący sposób:

Silnik - sprężarka (1) zasysa freon w postaci gazowej z parownika, spręża go i wtłacza przez filtr (6) do skraplacza (7).
Freon podgrzewany przez sprężanie w skraplaczu
schładza się do temperatury pokojowej i ostatecznie przechodzi w stan ciekły.
Ciekły freon pod ciśnieniem przez otwór kapilary (8) wchodzi do wewnętrznej wnęki parownika (5), przechodzi w stan gazowy, w wyniku czego odbiera ciepło ze ścianek parownika i parownik z kolei chłodzi wewnętrzną przestrzeń lodówki.
Ten proces jest powtarzany do
osiągnięcie temperatury ścianek parownika ustawionej przez termostat (3).
Po osiągnięciu wymaganej temperatury termostat otwiera obwód elektryczny i sprężarka zatrzymuje się.
Po chwili temperatura w lodówce (pod wpływem czynników zewnętrznych) zaczyna rosnąć, styki termostatu są zwarte,
za pomocą przekaźnika zabezpieczającego i rozruchowego (2) uruchamiany jest silnik elektryczny silnika-sprężarki i cały cykl jest powtarzany od początku (patrz punkt 1)

Teraz, gdy znamy już urządzenie chłodnicze, proponujemy następującą sekwencję działań:

Spróbuj zidentyfikować problem. w zdecydowanej większości przypadków nie jest to trudne, postępując zgodnie z instrukcjami rozwiązywania problemów.

Jeśli to możliwe, napraw to sam Osoba, która zna urządzenie lodówki i ma minimalny zestaw narzędzi, jest w stanie wyeliminować większość usterek niezwiązanych z rozprężaniem systemu.

Jeśli samodzielna naprawa nie jest możliwa, wybierz firmę, ustal koszt naprawy i zadzwoń do mistrza.

Po zakończeniu naprawy postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi obsługi lodówki.

Kolejność czynności w celu zidentyfikowania uszkodzonej części i zalecenia dotyczące naprawy. Do lodówek kompresorowych bez systemu No Frost.

Sprawdź napięcie na gniazdku, powinno mieścić się w zakresie 200-240 V, jeśli tak nie jest, lodówka nie jest zobowiązana do pracy (chociaż może działać przez jakiś czas, zwłaszcza stare modele).

Wszelkie prace naprawcze należy przeprowadzać przy odłączonej i rozmrożonej lodówce!

a) Sprawdź, czy lampka wewnątrz lodówki jest włączona, czy kiedyś była włączona, ale teraz jest wyłączona - wystąpiła usterka w przewodzie zasilającym lub wtyczce elektrycznej (jest to dość powszechna usterka i nie trzeba dzwonić technik naprawy lodówki, aby to naprawić).

b) Jeśli kontrolka się zaświeci, pierwszą rzeczą do zrobienia jest sprawdzenie termostatu:

- znajdziemy dwa przewody pasujące do termostatu, wyjmujemy je z zacisków i łączymy ze sobą. Jeśli
lodówka wtedy będzie działać - zmieniamy termostat i naprawa jest zakończona.

c) Czy termostat działa prawidłowo. W ten sam sposób sprawdzamy przycisk rozmrażania lodówki.

d) Do dalszej diagnostyki potrzebny będzie omomierz. Odłączamy i wywołujemy przekaźnik rozruchowy i ochronny (można je zmontować w jednym przypadku), jeśli znajdziemy obwód otwarty, wymieniamy uszkodzoną część.

e) Silnik elektryczny silnika-sprężarki pozostaje, trudno go wymienić bez udziału specjalisty, ale skoro do niego dotarliśmy, warto dowiedzieć się, na czym dokładnie polega usterka. Ta jednostka może mieć trzy wady:

- pęknięcie uzwojenia;
- zwarcie międzyzwojowe uzwojenia;
– zwarcie w przypadku silnika-sprężarki;

Jak je zidentyfikować, jest ogólnie jasne: wszystkie trzy styki silnika elektrycznego muszą dzwonić między sobą, a nie dzwonić ciałem. Jeśli rezystancja między dowolnymi dwoma stykami jest mniejsza niż 20 omów, może to wskazywać na obwód międzyzwojowy.

f) Jeśli dokładnie wykonałeś poprzednie kroki i nie znalazłeś usterki, najprawdopodobniej oznacza to utlenienie styków w jednym ze połączeń w obwodzie elektrycznym lodówki. Dokładnie sprawdź i wyczyść wszystkie zdemontowane grupy styków, przywróć obwód lodówki w odwrotnej kolejności - lodówka powinna działać.

1 - silnik elektryczny
silnik-sprężarka
1.1 - uzwojenie robocze
1.2 - uzwojenie początkowe

3 - styki termostatu

10 - przycisk rozmrażania

11 - przekaźnik zabezpieczający
11.1 - płyta bimetaliczna
11.2 - styki przekaźnika

12 - przekaźnik rozruchowy
12.1 - cewka przekaźnika
12.2 - styki przekaźnika

a) Wada bimetalicznej płytki 11.1 przekaźnika ochronnego: określamy awarię i wymieniamy część.
b) Awaria cewki (lub innego czujnika prądu) 12.1 przekaźnik rozruchowy: ustalamy awarię i wymieniamy część.
c) Zerwanie uzwojenia początkowego silnika elektrycznego 1.2: określamy awarię i wzywamy mechanika lodówki w celu wymiany sprężarki silnika.

a) Wyciek freonu: Określa się go w następujący sposób - jeśli sprężarka pracuje i ilość freonu jest normalna, skraplacz powinien się nagrzać, dotknij go ręką (ostrożnie, może się nagrzać do 70 stopni), jeśli po dłuższym praca silnika pozostaje zimny, następnie następuje rozhermetyzowanie układu . Odłącz lodówkę od sieci i zadzwoń do kreatora.
b) Naruszenie regulacji termostatu. Urządzenie można tymczasowo wymienić na znane sprawne, jeśli lodówka działa w trybie normalnym, oddaj uszkodzony termostat do regulacji.
c) Zmniejszona wydajność silnika-sprężarki. Jest to trudna do zdiagnozowania usterka, zadzwoń do kreatora

a) Naruszenie regulacji termostatu. Urządzenie można tymczasowo wymienić na znane sprawne, jeśli lodówka działa w trybie normalnym, oddaj uszkodzony termostat do regulacji.
b) Guma uszczelki drzwi lodówki straciła swój kształt i elastyczność. Jeśli drzwi nie domykają się szczelnie, do lodówki dostanie się ciepłe powietrze, temperatura nie będzie utrzymywana, a sprężarka silnikowa będzie pracować ze zwiększonym obciążeniem. Dokładnie sprawdź uszczelkę, uszkodzona - wymień. (patrz także następny akapit)
c) Drzwi lodówki led. Regulacja geometrii drzwi odbywa się poprzez zmianę napięcia dwóch ukośnych prętów znajdujących się pod panelem drzwi. Aby uzyskać więcej informacji na temat regulacji drzwi, zobacz mocowanie szczelin w drzwiach lodówki.
d) Zmniejszona wydajność silnika-sprężarki. Jest to trudna do zdiagnozowania usterka, zadzwoń do kreatora

a) Jeśli lodówka co jakiś czas się wyłącza, ale temperatura w niej jest zbyt niska - lekko przekręć pokrętło termostatu w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jeśli to nie pomoże - patrz Naruszenie regulacji termoregulatora
b) Przycisk szybkiego zamrażania został zapomniany w wciśniętej pozycji - wyłącz go.

Wiele usterek, które następnie prowadzą do kosztownych napraw lodówki, powstaje w wyniku nieprawidłowej pracy urządzenia. Tutaj podajemy kilka prostych wskazówek:
a) Jeśli lodówka została z jakiegoś powodu wyłączona, odczekaj pięć minut przed ponownym jej włączeniem. Ten proces można zautomatyzować, patrz zegar opóźnienia włączenia lodówki

b) Jeśli lodówka została rozmrożona, nie należy wkładać do niej żywności, dopóki nie zostanie opróżniona przez jeden cykl i nie wyłączy się.

c) Nie ustawiaj wskazówki termostatu dalej niż środek skali, nie da to znacznego przyrostu temperatury, a silnik będzie pracował w stresującym trybie.

d) W niektórych lodówkach w głębi komory lodówki (na tylnej ścianie) znajduje się „parownik płaczący”. Nie opieraj o nią jedzenia i nie zapomnij wyczyścić znajdującego się pod nim odpływu wody.

e) Podczas rozmrażania lodówki niedopuszczalne jest usuwanie lodu twardymi przedmiotami, rozmrażać tylko ciepłą wodą.

f) Niektóre lodówki mają przycisk „szybkiego zamrażania” (zwykle żółty), przycisk ten zamyka styki termostatu i silnik pracuje bez wyłączania. Nie zapomnij, że ten przycisk jest wciśnięty.

g) Nie przechowuj oleju roślinnego w lodówce, olej nie jest wymagany, a gumowa uszczelka drzwi lodówki traci elastyczność.

h) Nie umieszczaj lodówki w pobliżu urządzeń grzewczych.

Przyczyną pojawienia się wody w komorze chłodziarki jest rozmrażanie, spowodowane niewłaściwą obsługą lub utratą szczelności. Nawet mała kałuża to zły znak. Lodówka ma czas na rozmrożenie i wyciek - szukaj wycieków, z reguły guma uszczelniająca nie przylega ściśle do drzwi. Powód może być jednak banalny, drzwi lodówki nie były szczelnie zamknięte.

ZSRR dawno temu upadł, wiele fabryk zmodernizowało lub całkowicie zastąpiło linie produkcyjne produkujące sprzęt AGD. Ale niektóre projekty inżynieryjne wciąż zadziwiają niezawodnością pomimo mniej niż idealnych warunków pracy.

Jednym z takich przykładów jest lodówka ZiL – prawdziwie „niezniszczalna” technika, którą wciąż można spotkać w kuchniach naszych mieszkań czy domków. Jaki jest sekret takiej długowieczności? Spróbujmy to rozgryźć.

Punktem wyjścia do rozpoczęcia produkcji domowych lodówek kompresyjnych napędzanych freonem jest dekret z 7 września 1949 r., Na mocy którego w moskiewskim zakładzie imienia J.V. Stalina utworzono biuro projektowe.

To tutaj opracowano i przygotowano rysunki do produkcji małych 85-litrowych jednostek Saratowa i bardziej pojemnych 165-litrowych ZiL-ów.

Prototyp pierwszej lodówki „ZiS-Moskwa” był próbką przedwojennej produkcji w Stanach Zjednoczonych. Nawiasem mówiąc, jedno z „premierowych” urządzeń zostało zaprezentowane Breżniewowi i zostało przez niego bardzo docenione.

Ale w trudnym okresie powojennym ludzie nie byli w stanie kupić drogiego sprzętu - początkowo zakład miał poważne problemy ze sprzedażą, ale po kilku pięcioletnich planach, linia do produkcji została zaplanowana na wiele lat. .

W fabryce Lichaczowa zmontowano ponad 5 milionów ZiL-ów, ale po rozpadzie Unii na rynku pojawili się zagraniczni producenci.

Sprzęt domowy nie mógł z nimi konkurować z powodu przerw w finansowaniu nowych rozwiązań i nieprawidłowej polityki marketingowej.

Aby utrzymać się na powierzchni, kierownictwo zaczęło obniżać jakość produktów, „przymykać oko” na różne wady, co natychmiast wpłynęło na popyt konsumentów.

W 2016 roku legendarny zakład nazwany imieniem Lichaczowa obchodził stulecie istnienia, ale nie ma mowy o przywróceniu jej zakładów produkcyjnych - większość warsztatów została zburzona w celu budowy nowej osiedla mieszkaniowego.

Głównym sekretem długowieczności sowieckich lodówek jest wysoka jakość wszystkich części., od materiałów korpusu po wszystkie komponenty.

Przez długi czas urządzenia te należały do ​​elitarnej technologii, która nie jest dostępna dla wszystkich: jedna trzecia produkcji została wyeksportowana, ta sama ilość została sprzedana w Moskwie, a reszta została wydana zgodnie z zamówieniami dla wysokich urzędników z różne miasta Unii.

Zalety lodówek ZIL:

• stylowy (w tamtym czasie) wygląd;
• wysokiej jakości montaż;
• solidny, grubościenny korpus;
• trwałe, bezzapachowe i łatwe do czyszczenia półki o regulowanej wysokości;
• lojalność wobec spadków napięcia w sieci;
• łatwy demontaż i wysoka łatwość konserwacji.

Każdy produkt przeszedł ścisłą kontrolę jakości. Nawet w pełni sprawne urządzenie mogłoby zostać odrzucone, gdyby na spawanym materiale korpusu występowały tylko drobne rysy lub drobne nierówności.

Ale w innych fabrykach produkujących lodówki takie niuanse nie były uważane za wady.

Wysokie standardy postawiono na każdy szczegół. Zdarzają się przypadki odrzucenia całych wagonów z półfabrykatami, na których stwierdzono plamy lub odchylenia w kolorze powierzchni.

Komponenty, które nie przeszły kontroli, zostały przekierowane do innych, mniej „wybrednych” fabryk. Tak trudna pozycja stała się głównym powodem, dla którego marka ZIL od dawna uważana jest za producenta najbardziej niezawodnych lodówek w Unii.

W zakładzie Lichaczew powstało kilka linii ZiL-ów, z których każda miała w tym czasie swoje niepodważalne zalety.

Oczywiście były pewne wady, ale pod względem żywotności sowieckie lodówki pozostawiają daleko w tyle nowoczesne urządzenia, a wiele z nich wiernie służy swoim właścicielom do dziś. Przyjrzyjmy się bliżej gamie modeli ZiL.

Okręt flagowy przedsiębiorstwa był montowany w zakładzie w latach 1951-1960. Pierwsza „jaskółka” biura projektowego zakładu. Lichaczow miał małą zamrażarkę o pojemności 8 litrów, parownik ze stali nierdzewnej i niezawodny stalowy skraplacz.

Korpus o zaokrąglonych narożnikach i opływowych kształtach został wykonany ze spawanej stali o grubości 8 mm i zabezpieczony przed korozją warstwą emalii silikatowej. Charakterystycznym „atrakcją” modelu jest masywna klamka, która może służyć jako zamek.

Ale „pierwszy naleśnik” rośliny miał również imponujące wady:

1. Znormalizowana temperatura nie była utrzymywana w zamrażarce (nawet do deklarowanego wskaźnika -6°C, urządzenie nie wyciągało się w gorącym klimacie).
2. Do produkcji użyto ogromnej ilości metalu.
3. Samo urządzenie było masywne, ciężkie i zajmowało dużo miejsca w kuchni.
4. W tym czasie pojemność 165 litrów była uważana za zbyt dużą (popyt konsumentów na model 85-litrowy był znacznie wyższy).

Ale z biegiem czasu, gdy ludzie docenili zalety przechowywania żywności w lodówce zamiast woreczka strunowego za oknem, ta wada nie tylko przerodziła się w zaletę, ale również posłużyła jako impuls do rozwoju bardziej pojemnych urządzeń.

Niewiele takich lodówek zostało wyprodukowanych - około 50 tys. A dziś ten model utożsamiany jest z rzadką techniką.

Znany jest przypadek, kiedy w Kazachstanie udało się sprzedać urządzenie za prawie 1 mln tenge, ale to raczej przypadek niż adekwatna cena urządzenia.

Drugi model zakładu. Lichaczow został wyprodukowany w latach 1960-1969, a wielkość produkcji znacznie wzrosła ze względu na już wysoki popyt i najlepszą reklamę - pozytywne recenzje konsumentów.

Lodówki tej linii miały łączną pojemność 240 litrów, a pojemność komory niskotemperaturowej wzrosła do 29 litrów.

Oprócz zwiększenia objętości użytkowej zmodernizowany ZIL posiadał 4 półki z duraluminium na naczynia różnej wielkości, podświetlane i lakierowane.

Są też tacki na jajka, miejsce do przechowywania masła oraz „gniazda” na butelki. W dolnej części lodówki zainstalowano wysuwaną metalową tacę na świeże warzywa/owoce i inne produkty chłodnicze.

Ponadto projektanci poprawili wiele niedociągnięć poprzedniego modelu i zwiększyli trwałość zapasów ze względu na temperaturę ustawioną dla NTO na -10 stopni.

Drzwi zostały osłonięte plastikowymi nakładkami, a jako materiał termoizolacyjny zastosowano cienkie włókno szklane.

Hermetyczne zamknięcie zapewniała elastyczna gumowa uszczelka zamontowana na obwodzie wewnętrznej ściany drzwi oraz blokada spustu.

W trzecim modelu ZiL wygląd jednostki znacznie się zmienił. Okazało się, że pomimo atrakcyjnych zaokrąglonych linii, konstrukcja urządzenia nie pozwala na zwarte umieszczenie go w niewielkich kuchniach sowieckich.

W związku z tym kształt ciała nabrał kształtu prostokąta o wyraźnie określonych kątach prostych.

Jednocześnie objętość urządzenia pozostała taka sama - 240 litrów, ale nowe modele można było instalować w tym samym bloku z zestawem kuchennym, a górną powierzchnię można było wykorzystać jako półkę (przedmioty stale spadały z poprzednich pochyłych form ).

Dodatkowo gumowa uszczelka na drzwiach została zastąpiona uszczelką magnetyczną, która do dziś jest stosowana w prawie wszystkich lodówkach, a szerokość korpusu została doprowadzona do standardu - 60 cm.

1. Przestarzały model kompresora, słynący z głośnej „ścieżki dźwiękowej” podczas pracy.
2. Słaba jakość izolacji termicznej, która nie pozwoliła znacznie zmniejszyć grubości ścianek obudowy i doprowadziła do pojawienia się „płaszcza” śnieżnego na zamrażarce.
3. Półki utrudniające przechowywanie żywności w niestandardowych pojemnikach.
4. Nowa konstrukcja uchwytu „podatna na pułapki” z ostrymi krawędziami.

Ponadto twórcy nie byli w stanie wyeliminować głównych problemów produkcyjnych poprzednich wersji - wysokiego zużycia metalu i pracochłonnej produkcji.

Wraz z pojawieniem się na rynku radzieckim pierwszych dwudrzwiowych modeli „Mińsk” i „Oka” z systemem automatycznego rozmrażania i zwiększeniem pojemności do 300 litrów, popyt na „ZiLs” gwałtownie spadł.

Dlatego biuro projektowe zakładu. Lichaczowowi polecono stworzyć projekt trzykomorowej lodówki, która mogłaby konkurować nie tylko z urządzeniami krajowymi, ale także zagranicznymi.

Projekt nowych urządzeń został opracowany wspólnie z wyspecjalizowanymi instytutami oraz uzyskano licencję od amerykańskiej marki Tecumsen na wymianę przestarzałego kompresora.

Jak się jednak okazało, moce przemysłowe zakładu nie były gotowe do realizacji obiecującego projektu – „przestały” gdy tylko okazało się, że konieczne będzie wybudowanie nowego warsztatu i zakup linii produkcyjnej dla ówczesnej rzadkiej waluty.

Dlatego na podstawie nowych rozwiązań wydano model o podwyższonym komforcie - ZIL-63 KSh-260/26 **, który był montowany w fabryce do 1988 roku.

I chociaż urządzenie zostało pomyślane jako model przejściowy przed wprowadzeniem na rynek całkowicie nowej lodówki, wysoki popyt i doskonała rentowność „przeciągnęły” jego produkcję na 12 lat.

Zarząd był usatysfakcjonowany wysokimi wolumenami sprzedaży, więc obiecujące wydarzenia zostały odłożone na bok.

W Ził-63 zainstalowano sprężarkowy agregat chłodniczy, a sprężarkę i asynchroniczny silnik elektryczny z uzwojeniem rozruchowym zamontowano na zawieszeniu sprężynowym i schowano pod wspólną obudową.

Zalety nowej linii:

• ulepszona izolacja termiczna;
• redukcja hałasu - komora silnika urządzenia zaczęła być zamykana osłoną dźwiękochłonną;
• półki wykonane z metalowych prętów, wygodnie regulowane na wysokość w krokach co 3 cm;
• zwiększenie pojemności użytkowej o 20 l;
• możliwość „przeważenia” drzwi w dogodnym kierunku;
• Lekki zdejmowany uchwyt zapewnia wygodną długość.

Dodatkowo urządzenie zostało uzupełnione o liczne elementy zwiększające komfort – małą półkę na drobne produkty, przegródki na masło i ser, tackę na 15 jajek, ogranicznik maksymalnego otwarcia drzwiczek do 105 stopni.

A także regulowane rolki do transportu, kostkarka do lodu, pojemnik ze szklaną pokrywką do przechowywania świeżych warzyw i owoców.

Wadą były pozostałe ręczne odszranianie, niezawodne i trwałe, ale przestarzałe sprężarki, które nadal były produkowane w samej fabryce.

Ale uporczywe stosowanie zacofanych technologii i zaprzestanie ciągłego ulepszania ich produktu odebrało „palmę” z lodówek ZIL.

Od 1988 roku do sprzedaży trafiły zmodernizowane modele ZIL-64 KSz-260/30, które były produkowane do 2001 roku.

Lodówki te posiadają już funkcję automatycznego rozmrażania, ulepszoną izolację z pianki PU oraz możliwość obniżenia temperatury zamrażania do -18 stopni.

Kubatura NTO została zwiększona do 30 dm 3 , posiada przegrodę z tworzywa sztucznego do racjonalnego rozmieszczenia produktów.

Ale te urządzenia długo nie mogły konkurować z zagranicznymi producentami, więc ich produkcja została wstrzymana.

Pomimo niezawodności i jakości wykonania, „starzy ludzie” ZiL również zawodzą.

Ale i tutaj mają niewielką przewagę nad nowoczesną technologią: urządzenia są łatwe do samodzielnego demontażu, a materiały eksploatacyjne niedrogie, jednak po latach mogą pojawić się problemy z ich zakupem.

Aby uzyskać więcej informacji o słynnych lodówkach, zobacz nasz wybór wideo.

Historia radzieckiej marki lodówek „ZIL”:

Wymiana termostatu w ZIL-64: