Zasilacz zrób to sam do naprawy telefonu

Witam radioamatorów.
Przeglądając stare tablice natknąłem się na kilka zasilaczy impulsowych z telefonów komórkowych i chciałem je odrestaurować i jednocześnie opowiedzieć o ich najczęstszych awariach i rozwiązywaniu problemów. Zdjęcie przedstawia dwa uniwersalne schematy takich opłat, które najczęściej występują:

W moim przypadku płytka była podobna do pierwszego obwodu, ale bez diody LED na wyjściu, która pełni jedynie rolę wskaźnika obecności napięcia na wyjściu bloku. Przede wszystkim musisz poradzić sobie z awarią, poniżej na zdjęciu przedstawiam szczegóły, które najczęściej zawodzą:

A wszystkie niezbędne szczegóły sprawdzimy za pomocą konwencjonalnego multimetru DT9208A.
Ma wszystko, czego potrzebujesz do tego. Tryb ciągłości diod i złączy tranzystorowych, a także omomierz i miernik pojemności kondensatora do 200 mikrofaradów.Ten zestaw funkcji jest więcej niż wystarczający.

Sprawdzając komponenty radiowe, musisz znać podstawę wszystkich części tranzystorów i diod, a zwłaszcza:

Teraz jesteśmy w pełni gotowi do sprawdzenia i naprawy zasilacza impulsowego.Zacznijmy sprawdzać blok pod kątem widocznych uszkodzeń, w moim przypadku były dwa spalone rezystory z pęknięciami na obudowie. Bardziej oczywistych mankamentów nie zdradzałem, w innych zasilaczach spotkałem spuchnięte kondensatory, na które też trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę. Niektóre detale można sprawdzić bez wylutowywania, ale w razie wątpliwości lepiej wylutować i sprawdzić oddzielnie od obwodu. Zachowaj ostrożność podczas lutowania, aby nie uszkodzić ścieżek. Podczas lutowania wygodnie jest używać trzeciej ręki:

Po sprawdzeniu i wymianie wszystkich wadliwych części wykonaj pierwsze załączenie przez żarówkę, zrobiłem do tego specjalny stojak:

Włączamy ładowarkę przez żarówkę, jeśli wszystko działa to wkręcamy ją do obudowy i cieszymy się z wykonanej pracy, jeśli nie działa szukamy innych niedociągnięć, a po lutowaniu nie zapominamy o praniu wyłączyć topnik, na przykład alkoholem. Jeśli wszystko inne zawiedzie i nerwy są na włosku, wyrzuć deskę lub rozlutuj ją i zabierz części żywe jako rezerwę. Dobry humor wszystkim.Proponuję również obejrzeć film.

JLCPCB to największa prototypowa fabryka PCB w Chinach. Dla ponad 200 000 klientów na całym świecie każdego dnia składamy ponad 8 000 zamówień online na prototypy i małe partie płytek drukowanych!

Ten artykuł narodził się z tego powodu, że miałem do czynienia z częstą naprawą ładowarek do telefonów komórkowych. Mimo że cena chińskich ładowarek nie przekracza 100 zł (nowość), są one do mnie regularnie przynoszone. Mimo całej ich jednorodności istnieją niewielkie różnice w konstrukcji obwodu ładowarki.

Ten artykuł połączy ładowarki, które sam skopiowałem i znalazłem w Internecie.

Obwód ładowarki telefonu LG

Inną wersją ładowarki jest tzw. Frog

Chodźmy dalej

I wreszcie schemat do uzyskania z 12-24V na wyjściu 4,5V 0,8A. Adapter samochodowy Panasonic Pulse, stabilizowany na 4 tranzystorach.

W branży radiowej do sprawdzenia lub naprawy telefonu komórkowego może się przydać proste zasilanie z odpowiedniej ładowarki o mocy wyjściowej 6-8V 0,5-0,7A. Aby to zrobić, potrzebujemy odpowiedniej ładowarki z telefonu komórkowego i stabilizatora LM1117 lub podobnego. Te stabilizatory można znaleźć na płytach głównych, kartach graficznych i różnych chińskich urządzeniach. A same tablice można zdobyć w warsztatach komputerowych, gdzie są po prostu wyrzucane.

Wcześniej przygotowałem już podobną zmianę pamięci, możesz to zobaczyć tutaj:
https://my.housecope.com/wp-content/uploads/ext/2533/forum/3-3792-2 post 16.

Na miniaturowej plombie montujemy regulator napięcia i ustawiamy wyjście 4V rezystorem R1.
Jeśli miejsce w pamięci pozwala, można wlutować mały radiator, to nie zaszkodzi. Następnie szalik wbudowujemy w dowolne wolne miejsce w pamięci, a dla większego bezpieczeństwa można go założyć na koszulkę termokurczliwą.

Usuwamy stary przewód i przewiercamy blok adaptera i wkładamy odpowiedni z grubszymi przewodami. Lutujemy do nich mini krokodyle lub mini klipsy, takie jak moje, jeśli są.

W efekcie otrzymujemy prosty zasilacz do sprawdzania lub naprawy telefonów komórkowych. Co więcej, blok może być przydatny do wstępnego ładowania całkowicie rozładowanych akumulatorów litowych (ich wzrost), do późniejszego pełnego naładowania. Do tego w bloku przydaje się mały radiator, bo. stabilizator w tej aplikacji trochę się nagrzeje..
Powodzenia w naprawie..

W większości przypadków awarie telefonów komórkowych są dość łatwe do naprawienia i sprowadzają się do wymiany wyświetlacza, głośnika, wszelkiego rodzaju kabli i elementów nadwozia. W zdecydowanej większości przypadków nie jest wymagane skomplikowane lutowanie jakichkolwiek elementów. Proces naprawy ogranicza się do wymiany wyświetlacza lub kabla, który łączy się z płytką drukowaną telefonu komórkowego za pomocą złącza. Często wymagane jest również czyszczenie płytki drukowanej telefonu komórkowego z korozji i tlenków. Jednocześnie nie jest wymagane czasochłonne lutowanie mikroukładów i innych elementów.

Ale zdarzają się awarie, które wymagają wymiany mikroukładu lub przylutowania elementu na płytce drukowanej telefonu komórkowego (uchwyt karty SIM, złącze baterii, złącze zasilania itp.).

Do skutecznej naprawy telefonów komórkowych potrzebne jest oczywiście specjalne narzędzie. Ponadto potrzebne są również materiały eksploatacyjne, które powinny być pod ręką podczas procesu naprawy.

Wyposażając jedno stanowisko do naprawy serwisowej telefonów komórkowych, będziesz potrzebować kilku urządzeń. Wymieńmy je. Urządzenia wymagane do naprawy oprogramowania telefonów komórkowych nie będą brane pod uwagę.

Do profesjonalnej naprawy telefonu komórkowego oczywiście trzeba zaopatrzyć się w stację lutowniczą. Wszystkie elementy radiowe na tablicy telefonu komórkowego są montowane na powierzchni, a elementy radiowe są niezwykle małe. Podczas lutowania tak maleńkich (SMD) elementów należy kontrolować temperaturę lutowania i starać się nie przegrzewać elementów elektronicznych. Temperatura lutowania elementów elektronicznych nie powinna przekraczać 240 0 -260 0 C. W przypadku przekroczenia temperatury krytycznej prawdopodobieństwo uszkodzenia elementu elektronicznego jest wysokie.

Stacja lutownicza posiada wszystkie niezbędne funkcje do pracy z małymi częściami. Obejmuje to regulację temperatury grota lutownicy w zakresie 200 0 - 480 0 C, cyfrowe wskazanie temperatury grota, możliwość zastosowania wszelkiego rodzaju grotów do dowolnej pracy. Warto również zauważyć, że konwencjonalna lutownica elektryczna nie jest galwanicznie odizolowana od sieci, co zwiększa prawdopodobieństwo uszkodzenia wrażliwych elementów elektronicznych na płytce telefonu komórkowego. Dlatego zwykła lutownica elektryczna nie nadaje się do naprawy telefonów komórkowych.

Istnieją dwa podejścia do lutowania elementów do montażu powierzchniowego (SMD, BGA). Pierwsza to lutowanie gorącym powietrzem, a druga to lutowanie w podczerwieni. Pomimo tego, że lutowanie w podczerwieni (IR) ma wiele zalet w porównaniu z lutowaniem gorącym powietrzem, stacje lutownicze na gorące powietrze są szerzej dostępne. Wynika to zapewne z faktu, że mają prostszą konstrukcję i są kilkakrotnie tańsze od stacji lutowniczych na podczerwień. Należy również zauważyć, że stacje lutownicze na podczerwień bardziej nadają się do naprawy płyt głównych laptopów i dużych komputerów.

Płyty główne komputerów i laptopów wykorzystują mikroukłady, które mają większe wymiary liniowe niż mikroukłady na płytce drukowanej telefonów komórkowych, a podczas demontażu wymagane jest równomierne i większe nagrzewanie mikroukładów. Stacje lutownicze na podczerwień mają właśnie takie cechy, jak równomierne ogrzewanie.

W przeciwieństwie do stacji lutowniczych na podczerwień, stacje lutownicze na gorące powietrze nagrzewają lutowany element mniej równomiernie. Ponadto podczas pracy ze stacją lutowniczą na gorące powietrze konieczne jest monitorowanie natężenia przepływu gorącego powietrza. Jeśli natężenie przepływu powietrza jest ustawione na zbyt duże, to podczas lutowania łatwo „zdmuchnąć” sąsiednie elementy i nagrzewanie się elementu będzie nierównomierne z powodu obecności zawirowań gorącego powietrza. Jeśli zmniejszysz natężenie przepływu powietrza, nagrzewanie się lutowanej części będzie wolniejsze ze względu na fakt, że nieruchome powietrze jest izolatorem ciepła.

Pomimo negatywnych właściwości lutowania gorącym powietrzem, stacje lutownicze na gorące powietrze są aktywnie wykorzystywane w naprawie telefonów komórkowych. Niewielkie wymiary płytek drukowanych telefonów komórkowych i znajdujących się na nich elementów elektronicznych pozwalają na wysokiej jakości montaż i demontaż mikroukładów oraz elementów małogabarytowych. Oczywiście podczas procesu naprawy warto odpowiednio ustawić prędkość nawiewu gorącego powietrza przez dyszę suszarki oraz temperaturę nagrzewania powietrza.

Dlaczego potrzebujesz urządzenie do dolnego podgrzewania płytek drukowanych? Co dziwne, ale przy naprawie przenośnej elektroniki - laptopów, telefonów komórkowych, PDA - urządzenie jest bardzo potrzebne. Chodzi o to.

W przypadku konieczności zdemontowania jakiejkolwiek części z płytki drukowanej urządzenia, konieczne jest podgrzanie elementu do temperatury rozpływu lutu. Ponieważ elementy SMT i mikroukłady BGA są bardzo szeroko stosowane w przenośnej elektronice, podczas lutowania gorącym powietrzem należy najpierw rozgrzać obudowę mikroukładu, a dopiero potem same styki. Oczywiście przenoszenie ciepła następuje z nagrzanego mikroukładu do płytki drukowanej. Prowadzi to do tego, że nagrzewanie lutowanego elementu zajmuje dużo czasu, co może doprowadzić do jego przegrzania.

Oprócz przegrzania elementów elektronicznych istnieje również możliwość uszkodzenia płytki drukowanej. Przy nierównomiernym ogrzewaniu zaczyna się wypaczać, dochodzi do deformacji, rozwarstwienia. Jeśli mocno podgrzejesz płytkę drukowaną do temperatury wyższej niż 280 0 C, pęcznieje. W przyszłości nie będzie możliwe wyeliminowanie takiego odkształcenia płytki drukowanej. Do płynnego i równomiernego nagrzewania płytki drukowanej stosuje się dolną stację grzewczą.

Przy wymianie takich elementów jak np. uchwyt na kartę SIM dolne nagrzewanie płytki jest bardzo wygodne. Płytka drukowana przed wlutowaniem wadliwego zatrzasku nagrzewana jest za pomocą stacji grzewczej płytki dolnej do temperatury 120° - 140°C. W takim przypadku lut w miejscu lutowania styków nagrzewa się i do jego ostatecznego rozpływu, wymagane jest lutowanie krótkotrwałe gorącym powietrzem za pomocą pistoletu na gorące powietrze. Jeśli zatrzask lutujesz tylko stacją lutowniczą na gorące powietrze, to długotrwałe wystawienie na działanie gorącego powietrza odkształci plastikową podstawę zatrzasku karty SIM. Oczywiste jest, że przy wymianie joysticków dolna stacja grzewcza również ułatwi pracę i pozwoli na bardziej efektywną jej realizację.

Przywracając telefony komórkowe, na pewno będziesz potrzebować jednostka mocy... Dzięki niemu możesz naładować rozładowaną baterię telefonu komórkowego lub zasilić naprawione urządzenie. W niektórych przypadkach podczas naprawy zachodzi potrzeba kontrolowania prądu pobieranego przez telefon komórkowy. Dlatego pożądane jest, aby w zasilaczu był wbudowany amperomierz. Preferowane powinny być urządzenia z amperomierzem wskazówkowym, ponieważ amperomierze ze wskazaniem cyfrowym są bardziej obojętne.

Dla wygody możesz użyć zwykłej, sprawnej baterii z dowolnego telefonu komórkowego.Przewodniki z krokodylkami są przylutowane do jego końcówek (są trzy). Taki uniwersalny akumulator można wykorzystać w naprawie dowolnego telefonu komórkowego. Najważniejsze, żeby móc prawidłowo podłączyć zaciski do złącza zasilania naprawianego telefonu i co jakiś czas naładować taką uniwersalną baterię.

W wielu przypadkach do zdiagnozowania awarii telefonu komórkowego i sprawdzenia jego kondycji wystarczy uniwersalna bateria zasilająca. W takim przypadku stacjonarny zasilacz może w ogóle nie być wymagany.

Nie jest tajemnicą, że jedną z najczęstszych przyczyn awarii telefonu komórkowego jest kontakt z wodą. Ponieważ telefon komórkowy jest stale włączony i ma autonomiczne zasilanie, nawet przy krótkim kontakcie z wodą, na metalowych powierzchniach i stykach na płytce drukowanej pojawiają się ślady korozji elektrochemicznej. Złożoność przywrócenia działania „zatopionych” telefonów polega na tym, że płytka drukowana telefonu komórkowego jest wielowarstwowa, a wiele mikroukładów jest montowanych na płytce metodą BGA, co utrudnia czyszczenie styków znajdujących się pod obudowa mikroukładu. Ręczne czyszczenie płytki drukowanej specjalnymi sprayami czyszczącymi lub alkoholem nie zawsze prowadzi do sukcesu, a telefon komórkowy nie zawsze przywraca swoją funkcjonalność.

Do głębszego oczyszczenia z korozji i renowacji tablic telefonicznych - stosuje się „utopione” kąpiele ultradźwiękowe (USW). Środek czyszczący wlewa się do kąpieli ultradźwiękowej. Pod wpływem fal ultradźwiękowych w cieczy pojawiają się mikropęcherzyki, które zapadając się i poruszając losowo, skutecznie oczyszczają wszystkie elementy uszkodzone przez korozję. Ultradźwięki przyspieszają procesy chemiczne i fizyczne, a zastosowanie specjalnego płynu czyszczącego przyczynia się do wysokiej jakości czyszczenia. Za pomocą kąpieli ultradźwiękowej można przywrócić działanie pozornie beznadziejnej komórki.

Multimetr w warsztacie - to już klasyka. Każdy mistrz zajmujący się naprawą elektroniki zawsze ma w swoim warsztacie wielofunkcyjny tester, za pomocą którego można mierzyć napięcie, prąd, rezystancję i prowadzić „ciągłość” styków. A jeśli multimetr zawiera również termoparę, może mierzyć temperaturę płytki drukowanej lub elementu elektronicznego podczas prac naprawczych.

To tylko wstępna odpowiedź na pytanie, jaki sprzęt trzeba mieć w warsztacie naprawy telefonów komórkowych. Wiele z wymienionych urządzeń nie będzie potrzebnych od razu, ale w miarę rozwoju zawodowego i rozwoju firmy. Warto również zauważyć, że nie uwzględniono tutaj urządzeń niezbędnych do naprawy oprogramowania.

Nie zapominaj, że w procesie naprawy sprzętu potrzebne są materiały eksploatacyjne: topnik, pasta lutownicza, środek czyszczący itp.

Być może najbardziej „chorą” częścią telefonu komórkowego jest jego ładowarka. Kompaktowe źródło prądu stałego o niestabilnym napięciu 5-6 V często ulega awarii z różnych powodów, od rzeczywistej awarii po awarię mechaniczną w wyniku nieostrożnego obchodzenia się.

Jednak bardzo łatwo jest znaleźć zamiennik uszkodzonej ładowarki. Jak wykazała analiza kilku ładowarek różnych producentów, wszystkie zbudowane są według bardzo podobnych schematów. W praktyce jest to obwód generatora blokującego wysokiego napięcia, którego napięcie z uzwojenia wtórnego transformatora jest prostowane i służy do ładowania baterii telefonu komórkowego. Różnica tkwi zwykle tylko w złączach, a także drobne różnice w obwodzie, takie jak: realizacja wejściowego prostownika sieciowego w układzie półfalowym lub mostkowym, różnica w układzie zadawania punktu pracy na podstawie tranzystora, obecność lub brak wskaźnika LED i inne drobiazgi.

A więc jakie są „typowe” awarie? Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na kondensatory. Awaria kondensatora podłączonego za prostownikiem sieciowym jest bardzo prawdopodobna i prowadzi zarówno do uszkodzenia prostownika, jak i do przepalenia się opornika stałego o niskiej rezystancji włączonego między prostownik a płytkę ujemną tego kondensatora. Nawiasem mówiąc, ten rezystor działa prawie jak bezpiecznik.

Często sam tranzystor ulega awarii. Zwykle istnieje tranzystor mocy wysokiego napięcia, oznaczony jako „13001” lub „13003”. Jak pokazuje praktyka, w przypadku braku takiego zamiennika można użyć domowego KT940A, który był szeroko stosowany w stopniach wyjściowych wzmacniaczy wideo starych telewizorów domowych.

Awaria kondensatora 22 uF prowadzi do braku startu generacji. A uszkodzenie diody Zenera 6,2 V prowadzi do nieprzewidywalnego napięcia wyjściowego, a nawet awarii tranzystora z powodu przepięcia na podstawie.
Najmniej powszechne jest uszkodzenie kondensatora na wyjściu prostownika wtórnego.

Konstrukcja obudowy ładowarki jest nierozłączna. Trzeba wyciąć, złamać: a potem jakoś to wszystko skleić, owinąć taśmą elektryczną. Pojawia się pytanie o wykonalność naprawy. Rzeczywiście, aby naładować baterię telefonu komórkowego, wystarczy prawie każde źródło prądu stałego o napięciu 5-6V, o maksymalnym prądzie co najmniej 300mA. Weź taki zasilacz i podłącz go do kabla z uszkodzonej ładowarki przez rezystor 10-20 omów. I to wszystko. Najważniejsze, żeby nie pomylić polaryzacji. Jeśli złącze jest USB lub uniwersalne 4-pinowe, włącz rezystancję około 10-100 kiloomów między środkowymi stykami (dobierz tak, aby telefon „rozpoznawał” ładowarkę).

Bardzo często pojawia się problem z niepowodzeniem ładowarki telefonu komórkowego lub innego urządzenia do ładowania baterii, której ładowarka jest używana. Główne przyczyny awarii ładowarki to:

– awaria jednostki ładującej;

- naruszenie połączenia stykowego przewodu z wtyczką lub ładowarką.

Bardzo często przyczyną awarii ładowarki jest przerwanie przewodu lub naruszenie styku przewodu z elementami konstrukcyjnymi ładowarki - wtyczką i blokiem. W takim przypadku możesz samodzielnie naprawić ładowarkę. Rozważ zasadę naprawy uszkodzenia przewodu ładowarki na konkretnym przykładzie naprawy ładowarki do telefonu komórkowego Nokia (z cienką wtyczką).

Do naprawy ładowarki potrzebujemy:

- lutownica i wszystko co potrzebne do lutowania;

- taśma izolacyjna i rurka termokurczliwa (jeśli są);

– mały kawałek cienkiego drutu, który styka się z wewnętrzną częścią stykową wtyczki ładowarki (dla wąskiej wtyczki ładowarki Nokia).

Pierwszym etapem jest poszukiwanie uszkodzenia połączenia przewodu lub styku. Uszkodzenie drutu można określić wizualnie. Miejsce, w którym pękł drut przewodzący, ma z reguły inny kolor i nieco mniejszą średnicę.

Jeżeli oględziny nie pozwoliły ustalić miejsca uszkodzenia przewodu, to najprawdopodobniej ładowarka nie działa z powodu oderwania przewodu w miejscu mocowania do bloku lub wtyczki. Przewód może również ulec uszkodzeniu, dowiemy się w trakcie dalszego wyszukiwania uszkodzenia.

Bierzemy drut i odcinamy go 7-10 centymetrów dalej niż wtyczka. Jeśli w miejscu połączenia z wtyczką nie ma awarii styku, przewód podłączymy w miejscu przecięcia. Dlatego nie można przeciąć przewodu w miejscu przyłączenia do wtyczki, to znaczy trzeba zostawić mały kawałek, aby móc połączyć przewody przez lutowanie.

Zdejmij przewody z części przewodu prowadzącego do ładowarki. Weź multimetr i wybierz limit pomiaru napięcia DC wynoszący 20 woltów.Podłącz ładowarkę do sieci i zmierz wartość napięcia na wyjściu ładowarki, czyli na odizolowanych końcach przewodu.

Mierzymy napięcie na wyjściu pamięci

Jeśli urządzenie pokazuje wartość napięcia, oznacza to, że ładowarka i przewód nie są uszkodzone. W tym przypadku urządzenie pokazało 7 woltów - jest to nominalne napięcie wyjściowe tej ładowarki. Na tym etapie możemy stwierdzić, że pamięć nie działa z powodu naruszenia styku przewodów w miejscu ich przyłączenia do wtyczki. Możesz to sprawdzić, dzwoniąc do wtyczki z urządzeniem.

Aby to zrobić, czyścimy przewody wychodzące z wtyczki, wkładamy cienki przewód do wnętrza wtyczki (jest to konieczne do kontaktu z wewnętrzną częścią stykową wtyczki).

Bierzemy multimetr i wybieramy tryb wybierania. Jedną sondą dotykamy jednego z odizolowanych przewodów, a drugą najpierw do zewnętrznej części stykowej wtyczki, a następnie do włożonego przewodu. Jeśli urządzenie pokazało kontakt (obecność sygnału dźwiękowego), oznacza to, że kontakt między tym przewodem a wtyczką nie jest uszkodzony.

Przestawiamy sondę urządzenia na inny pozbawiony izolacji przewodnik, drugim naprzemiennie dotykamy zewnętrznej części wtyczki, a następnie przewodu. Jeżeli po dotknięciu obu części stykowych wtyczki urządzenie nie wyemitowało sygnału, oznacza to, że nie ma kontaktu. Oznacza to, że jeden z przewodów jest oderwany od wtyczki.

W takim przypadku istnieją dwa sposoby: możesz kupić nową wtyczkę lub naprawić starą. Pierwszy sposób jest łatwiejszy i bardziej niezawodny. Nową wtyczkę można kupić w warsztatach telefonów komórkowych lub na rynku radiowym. Możesz mieć starą ładowarkę z nienaruszoną wtyczką.

W takim przypadku wystarczy wlutować nową wtyczkę do ładowarki, zachowując przy tym biegunowość. Jak sprawdzić poprawność podłączenia przewodów (polaryzację)? Z reguły każdy przewód ma przewód oznaczony kolorem. Jeśli nie pasuje, musisz upewnić się, że przewody są prawidłowo podłączone.

Aby to zrobić, podłącz ładowarkę do gniazdka, a nową wtyczkę do telefonu komórkowego. Podłącz przewody wtyczki do przewodu ładowarki. Jeśli ładowanie poszło, to prawidłowo podłączyłeś przewody. Jeśli telefon się nie ładuje, zamień przewody. Kontrolę należy przeprowadzić w każdym przypadku, nawet jeśli kody kolorów podłączonych przewodów są takie same, ponieważ mogą wystąpić rozbieżności w oznakowaniu przewodów.

Następnym krokiem jest połączenie dwóch przewodów przez lutowanie. Jeśli masz rurkę termokurczliwą, to przed lutowaniem umieść jej część na jednym z przewodów do lutowania. Przylutuj przewodniki, przestrzegając biegunowości. Zaizoluj oba przewody taśmą izolacyjną, załóż rurki termokurczliwe. Sprawdź funkcjonalność ładowarki.

Jeśli nie masz możliwości zakupu nowej wtyczki, ale nadal chcesz reanimować ładowarkę, to drugi sposób naprawy uszkodzenia jest dla Ciebie odpowiedni - naprawa wtyczki.

Gumową (plastikową) powłokę z wtyczki usuwamy nożem. W takim przypadku zachowaj ostrożność, nie spiesz się, ponieważ możesz uszkodzić samą wtyczkę.

Zdejmij gumową osłonę z wtyczki

Kolejnym krokiem jest przylutowanie przewodu ładującego do wtyczki.

Przylutowany przewód do wtyczki

Sprawdź wydajność ładowarki. Jeśli wszystko jest w porządku, izolujemy przewody, a na wtyk nakładamy rurkę termokurczliwą. Ładowarka jest gotowa do użycia.

Rurka termokurczliwa na wtyczce

Rozważaliśmy przypadek awarii styku w miejscu połączenia przewodu z wtyczką. Może być też inny powód. Rozważmy jeszcze jeden przypadek.

Przeciąłeś przewód, sprawdziłem napięcie na wyjściu ładowarki, brak. Przecinamy przewód w pobliżu ładowarki, cofając się o 7-10 cm, czyścimy przewód wychodzący z ładowarki i sprawdzamy napięcie na wyjściu. Obecność napięcia na wyjściu wskazuje, że pamięć działa prawidłowo.Wtyczkę nazywamy zgodnie z powyższą metodą. W takim przypadku nie ma awarii kontaktu.

Ciągłość przewodu ładującego pokazała, że ​​jeden z przewodników został przerwany. Nie widać żadnych widocznych uszkodzeń. Najlepszą opcją jest zakup nowego drutu. Następnie przylutuj go do wtyczki i ładowarki, przestrzegając biegunowości.

Aby się nie pomylić (zwłaszcza jeśli przewody mają takie samo oznaczenie kolorem), przed lutowaniem przewodów podłącz je i podłącz wtyczkę ładowarki do telefonu. Jeśli rozpoczęło się ładowanie, podłącz przewody przez lutowanie. Zaizoluj przewody w miejscu lutowania i załóż rurkę termokurczliwą (należy ją nałożyć na przewód przed lutowaniem). Uszkodzenie zostało naprawione.

Jeśli przewód jest nienaruszony, połączenie stykowe wtyczki nie jest przerwane, to ładowarka jest uszkodzona lub jeden z przewodów wewnątrz urządzenia jest zerwany.

Odkręć blok ładowarki i spójrz na połączenia przewodów. Jeśli wszystkie przewody są podłączone normalnie, to sama jednostka pamięci jest uszkodzona.

Jeśli twoja ładowarka jest uszkodzona, to bez umiejętności z zakresu elektrotechniki nie będziesz w stanie znaleźć przyczyny jej awarii, a tym bardziej sam ją naprawić. Naprawa ładowarki w wyspecjalizowanym serwisie będzie kosztować więcej niż nowa ładowarka.

Artykuł mówi o typowej awarii ładowarek do telefonów komórkowych. Podano schemat jednego z tych bloków, skompilowany zgodnie z modelem „na żywo”, podano zalecenia dotyczące zmiany parametrów wyjściowych i wykorzystania naprawionego bloku w praktyce radioamatorskiej.

Sprawcą była dioda Zenera, warunkowo oznaczona na schemacie z ryc. 1 liczbą 7. Miała parametry wycieku i „pływania”.
Wolna przestrzeń w obudowie zasilacza umożliwiła zastosowanie łańcucha kilku połączonych szeregowo domowych diod Zenera. Jednocześnie łatwo było uzyskać inne, poza paszportem, wartości napięcia wyjściowego (patrz tabela).
Prawdopodobnie zainteresuje to radioamatorów, ponieważ zawsze znajdą zastosowanie dla tak potężnego i niewielkiego zasilacza. Rozmieszczenie elementów na płytce pokazano na rys.2.

Najpierw należy zdemontować blok. Sądząc po szwach na obudowie, ten blok nie jest przeznaczony do demontażu, dlatego rzecz jest jednorazowa i nie można wiązać wielkich nadziei w przypadku awarii.

Musiałem dosłownie rozwikłać obudowę ładowarki, składa się ona z dwóch ciasno sklejonych części.

Wewnątrz znajduje się prymitywna deska i kilka detali. Ciekawe, że płytka nie jest przylutowana do wtyczki 220v, ale jest do niej dołączona za pomocą pary styków. W rzadkich przypadkach styki te mogą się utleniać i tracić kontakt, co sprawia, że ​​myślisz, że blok jest uszkodzony. Ale grubość przewodów prowadzących do złącza w telefonie komórkowym była mile zadowolona, ​​w urządzeniach jednorazowych nieczęsto widuje się normalny przewód, zwykle jest tak cienki, że aż strach go dotknąć).

Z tyłu płytki było kilka części, obwód okazał się nie taki prosty, ale nadal nie jest tak skomplikowany, aby nie naprawiać go samemu.

Poniżej na zdjęciu styki wnętrza obudowy.

W obwodzie ładowarki nie ma transformatora obniżającego napięcie, jego rolę pełni zwykły rezystor. Następnie, jak zwykle, kilka diod prostowniczych, kilka kondensatorów do prostowania prądu, potem dławik i wreszcie dioda Zenera z kondensatorem uzupełniają łańcuch i wyprowadzają obniżone napięcie na przewód ze złączem do telefonu komórkowego.

W złączu są tylko dwa piny.

Kiedy taka ładowarka się zepsuje, przede wszystkim zwróć uwagę na wygląd części, często dopiero po wyglądzie można określić, która część jest niesprawna. Dokładnie sprawdź przepustnicę, ma bardzo cienki drut i może po prostu pęknąć. Jeśli nic nie da się wykryć na oko, a sam nic nie rozumiesz w elektronice, poproś tych, którzy wiedzą, aby sprawdzili szczegóły testerem.Jeśli zasilacz jest całkowicie nienaprawialny, możesz znacznie łatwiej zmontować obwód, a jeśli użyjesz transformatora obniżającego napięcie w obwodzie, jak to ma miejsce w markowych ładowarkach z telefonów komórkowych Nokia, wtedy problemy z awariami znikną na długo czas. I wreszcie najłatwiejszym sposobem naprawienia tej ładowarki jest zakup nowej 🙂

Siemens posiada ładowarki z zasilaczem impulsowym, w artykule płytka jest opisana jako zasilacz parametryczny. To zasadniczo nieprawda. Napisany przez nieprofesjonalistę. Cena artykułu wynosi zero.

Ładowanie jest pierwotnie drogie do tych samych chińskich 50 rubli i 20 w zakupie!
kup tani telefon kup tanią ładowarkę

Rozbieram sklejone ładowarki, zasilacze delikatnie stukając w obudowę w miejscach klejenia gumowym młotkiem. Ciało spoczywa na kowadle.

Całkowicie zgadzam się z Aleksandrem co do błędnego opisu, ale zdjęcia zdemontowanego ładunku mogą być interesujące dla tych, którzy rozumieją.

... jak powiedział Kuravlyov w słynnym filmie. „no cóż, głupcze”.

Fajnie by było napisać wartości wszystkich rezystorów, czy nawet R13 i R16

Dziękuję za artykuł. Przedstawione w przystępny i zrozumiały sposób. Naprawiona ładowarka. Okazuje się, że odpadł jakiś kawałek żelaza, włożyłem go i OK!

Z reguły naprawa tak niedrogiego urządzenia nie jest ekonomicznie opłacalna.
Zwłaszcza w krajach nieubogich. Średnia cena to 5 dolarów.
Ale zdarza się, że nie ma dodatkowych pieniędzy, ale jest czas i części zamienne.
W pobliżu nie ma sklepu. Okoliczności nie pozwalają. Wtedy nie chodzi o cenę.

W moim przypadku wszystko było proste - jedna z moich dwóch ładowarek się zepsuła Nokia AC-3E, przyjaciele przynieśli torbę zepsutych ładowarek. Wśród nich było kilkanaście markowych ładowarek Nokii. Grzechem było tego nie wziąć.

Poszukiwania obwodu do niczego nie doprowadziły, więc wziąłem podobny i przerobiłem go na AC-3E. Wiele ładowarek do telefonów komórkowych zostało wykonanych według podobnego schematu. Z reguły różnica nie jest znacząca. Czasem zmieniają się oceny, trochę więcej lub trochę mniej elementów, czasem dodaje się wskazanie opłaty. Ale w zasadzie to samo.
Dlatego ten opis i schemat przydadzą się do naprawy nie tylko AC-3E.

Instrukcja naprawy jest prosta i napisana dla laików.
Schemat jest klikalny i dobrej jakości.

Urządzenie jest generatorem blokującym pracującym w trybie samooscylacyjnym. Zasilany jest prostownikiem półfalowym (D1, C1) o napięciu około +300 V. Rezystor R1, R2 ogranicza prąd rozruchowy urządzenia i działa jak bezpiecznik. Oscylator blokujący oparty na tranzystorze MJE13005 i transformator impulsowy. Niezbędnym elementem generatora blokującego jest obwód dodatniego sprzężenia zwrotnego utworzony przez uzwojenie 2 transformatora, elementy R5, R4 C2.

Dioda Zenera 5v6 ogranicza napięcie na podstawie tranzystora MJE13005 do pięciu woltów.

Łańcuch tłumiący D3, C4, R6 ogranicza przepięcia na uzwojeniu 1 transformatora. W momencie wyłączenia tranzystora przepięcia te mogą kilkukrotnie przekroczyć napięcie zasilania, więc minimalne dopuszczalne napięcie kondensatora C4 i diody D3 musi wynosić co najmniej 1 kV.

1. Demontaż. Samogwintujące śruby mocujące pokrywę ładowarki w tym urządzeniu wyglądają jak trójkątna gwiazda. Z reguły nie ma pod ręką specjalnego śrubokręta, więc musisz wyciągnąć go najlepiej, jak potrafisz. Odkręciłem go śrubokrętem, który podczas samej operacji ostrzył się pod różnego rodzaju krzyżykami.

Czasami ładowarki są montowane bez śrub. W takim przypadku połówki korpusu są sklejone. Wskazuje to na niski koszt i jakość urządzenia. Demontaż takiej pamięci jest trochę trudniejszy. Konieczne jest rozdzielenie korpusu nieostrym śrubokrętem, delikatnie naciskając połączenie połówek.

2. Zewnętrzna inspekcja płyty. Ponad 50% wad można dokładnie wykryć dzięki oględzinom zewnętrznym. Spalone rezystory, zaciemniona tablica wskaże Ci lokalizację usterki. Pęknięta obudowa, pęknięcia na płycie wskazują, że urządzenie zostało upuszczone.Ładowarki pracują w ekstremalnych warunkach, więc upadki zewsząd są częstą przyczyną awarii.

W pięciu z kilkunastu wspomnień, które miałem okazję zrobić, były banalne kontakty są zgięte przez które do płyty dostarczane jest 220 woltów.

Aby to naprawić, wystarczy lekko zgiąć styki w kierunku płytki.
Aby sprawdzić, czy styki są winne, czy nie, możesz przylutować przewód zasilający do płytki i zmierzyć napięcie wyjściowe - przewody czerwone i czarne.

3. Zerwany przewód na wyjściu pamięci. Z reguły pęka przy samej wtyczce lub u podstawy ładowarki. Szczególnie dla tych, którzy lubią rozmawiać podczas ładowania telefonu.
Wywoływany przez urządzenie. Włóż wyprowadzenie cienkiej części do środka złącza i zmierz rezystancję przewodów.

4. Tranzystor + rezystory. Jeśli nie ma widocznych uszkodzeń, najpierw trzeba odlutować tranzystor i zadzwonić. Należy pamiętać, że tranzystor
Baza MJE13005 jest po prawej, ale dzieje się odwrotnie. Tranzystor może być innego typu, w innym przypadku. Powiedzmy, że MJE13001 wygląda jak sowiecki kt209 z podstawą po lewej stronie.

Zamiast tego wstawiłem MJE13003. Możesz umieścić tranzystor z dowolnej spalonej lampy - gospodyni. W nich z reguły wypala się żarnik samej żarówki, a dwa tranzystory wysokiego napięcia pozostają nienaruszone.

5. Konsekwencje przepięcia. W najprostszym przypadku wyrażają się one w zwartej diodzie D1 i uszkodzonym rezystorze R1. W bardziej skomplikowanych przypadkach tranzystor MJE13005 przepala się i napełnia kondensator C1. Wszystkie te elementarne zmiany w tych samych lub podobnych szczegółach.

W ostatnich dwóch przypadkach oprócz wymiany spalonych przewodów konieczne będzie sprawdzenie rezystorów wokół tranzystora. Dzięki diagramowi będzie to łatwe.

Telefon się nie ładuje. Zasilacz nie działa. Adapter do ładowania nie działa. Wszystkie te problemy mogą być spowodowane podstawowymi awariami, które można łatwo naprawić za pomocą:

• Omomierz lub multimetr;
• Mały śrubokręt krzyżakowy;
• Lutownica małej mocy z cienką końcówką;
• Części zamienne i części, które można wypożyczyć od innej niesprawnej ładowarki lub ładowarki do telefonu.

Przede wszystkim my.housecope.com/wp-content/uploads/ext/2985 podkreśla, że ​​istnieją dwa rodzaje zasilaczy:

W każdym razie metody opisane w artykule pomogą przetestować urządzenie pod kątem wydajności, dokonać łatwych napraw. Oznacza to, że niesprawne urządzenie znów będzie działać, a Ty nie będziesz musiał iść do sklepu po nowy zasilacz czy ładowarkę do telefonu.

Jak sprawdzić ładowarkę pod kątem wydajności i naprawić zasilacz?

1. Zwróć uwagę na wskaźnik, który znajduje się na korpusie każdego adaptera. Dioda powinna się świecić. Jeśli tak nie jest, to:

A) dioda LED przepalona;
b) nie jest do niego dostarczana energia elektryczna.

1.1. Okablowanie nazywamy za pomocą multimetru lub omomierza. Ważne: podczas pomiaru rezystancji każdego przewodu należy zwrócić uwagę na wskaźniki wyświetlacza multimetru. Zerwany drut będzie miał nieskończoną wartość rezystancji. Jeśli taki przewód zostanie wykryty, to z jego powodu zepsuł się adapter (ładowarka, zasilacz). Najczęściej z tego powodu adapter do zasilacza nie działa.

Uwaga: aby nie zerwać izolacji można użyć igieł do szycia, zaklejonych drutów, jako styków wyjściowych.

W związku z tym adapter zepsuł się właśnie z tego powodu, co oznacza, że ​​trzeba wymienić zły przewód lub zlikwidować przerwę lutownicą.

2. Jeśli okablowanie jest sprawne, a kontrolka nie świeci lub adapter nie ładuje się, zdemontuj obudowę adaptera odkręcając śruby mocujące odpowiednim śrubokrętem.

Co widzimy? Dwa główne bloki:

• Transformator obniżający napięcie do wymaganej wartości ze standardowego 220V;
• Obwód elektroniczny, który przekształca prąd przemienny w prąd stały, doprowadza go do dokładnie wymaganych wartości.

W związku z tym awaria jest ukryta albo w obwodzie, albo w transformatorze. Oczywiście jeśli nie ma zauważalnych przerw w stykach między tymi elementami wewnątrz obudowy adaptera.

3. Awaria transformatora to przerwanie lub przepalenie uzwojenia niskiej jakości (prawdopodobnie chińskiego).

3.1. Problem można zidentyfikować, dzwoniąc do uzwojenia pierwotnego i wtórnego za pomocą multimetru. Odbywa się to w ten sposób:

Normalnie działający adapter na wyprowadzeniach wtyczki (do gniazda) ma rezystancję kilku tysięcy omów (kilo-omów, kOhm). Jeśli twój test wykaże ten fakt, to uzwojenie pierwotne jest nienaruszone. Więc szukamy dalej

3.2. Podczas sprawdzania transformatora ważne jest:

• wcześniej odłącz wtyczkę zasilacza od gniazdka elektrycznego;
• nie dotykaj styków rękami (nie jest to niebezpieczne, ale narusza dokładność obiektywnych pomiarów);
• odlutuj od niego styki obwodu elektrycznego (jeśli jest uszkodzony, wpłynie to na odczyty omomierza, wprowadzając zamieszanie).

4. Sprawdzamy uzwojenie wtórne, aby dowiedzieć się, dlaczego zasilacz nie działa.

W tym celu mierzymy rezystancję poszczególnych diod z mostka diodowego. Mostek ten odpowiada za przepływ prądu przez uzwojenie wtórne i może zakłócać jego normalny ruch, przyczyniać się do awarii zasilacza (ładowarka, zasilacz).

Tutaj nie musisz nic lutować z obwodu. Uszkodzona dioda pokaże zerową lub zbyt niską wartość rezystancji. Odpowiednio działająca dioda będzie wykazywać zbyt wysokie, prawie nieskończone wartości rezystancji.

5. Przechodzimy do sprawdzenia układu elektronicznego. Ten element zasilacza (zasilacz, ładowarka) psuje się dość rzadko, ale i tak się zdarza.

Usterki i awarie są tutaj widoczne wizualnie. Jeśli zasilacz z tego powodu nie działa, to:

• ciemnienie (miejsca wypalenia) są widoczne na schemacie;
• kondensatory mogą być spuchnięte, przypominające przepełnione beczki;
• odpryski, pęknięcia, wszelkie inne oznaki nieprawidłowego działania pojawią się na obudowach elementów radiowych.

Aby naprawić ten rodzaj awarii (jeśli adapter do zasilacza nie działa), konieczna jest wymiana uszkodzonych części na nowe i działające. Nawiasem mówiąc, niektóre elementy pracy można usunąć z innego uszkodzonego adaptera lub ładowarki do telefonu komórkowego.

Podczas lutowania ważne jest, aby przestrzegać:

• polaryzacja transformatorów;
• poprawność włączenia elementów radiowych do obwodu elektrycznego.

6. Rzadkim przypadkiem awarii adaptera jest awaria stabilizatora. Jeśli ładowarka zepsuje się właśnie z tego powodu, wówczas stabilizator zostanie wymieniony na nowy, a praca wróci do normy.

Ważne: aby nie pomylić położenia zacisków stabilizatora, zaleca się wykonanie wstępnego zdjęcia lub naszkicowanie elementów obwodu i ścieżek połączeń na arkuszu. A jeśli adapter do zasilacza nie działa dla Ciebie, nie zaszkodzi przygotować kamerę przed użyciem. W szczególności zdjęcie wykonane z rozebranego urządzenia pomoże bez wchodzenia w szczegóły przylutować działający stabilizator i wyeliminować przyczynę awarii adaptera.