Baterie do wkrętarki do samodzielnej naprawy

Nadchodzi czas, kiedy niezawodny pomocnik domowy – śrubokręt – przestaje działać. Baterie są niesprawne, a regularne ładowanie już nie pomaga. Nie spiesz się z zakupem nowych baterii, jest inne wyjście z sytuacji.

Koszt baterii wynosi około 70% ceny nowego narzędzia, więc logiczne jest, aby spróbować naprawić baterię śrubokręta. Przed przystąpieniem do operacji należy zapoznać się z funkcjami źródeł napięcia, dowiedzieć się, jaki rodzaj baterii jest używany w twoim narzędziu. Ich struktura jest absolutnie taka sama i nie zależy od kraju produkcji i marki. Wewnątrz plastikowego pudełka znajdują się seryjnie połączone elementy o standardowym rozmiarze. Na każdym elemencie znajduje się oznaczenie typu i wydajności w amperogodzinach (A/h).

Bateria śrubokręta

Baterie wyposażone są w elementy następujących typów:

• litowo-jonowy (Li-Ion) - o napięciu elementu 3,6 V;
• niklowo-kadmowy (Ni-Cd) - 1,25 V na element;
• wodorek niklowo-metaliczny (Ni-Mh) - 1,2 V.

Ocena zasilaczy litowo-jonowych pod kątem jakości i żywotności wyróżnia je na tle konkurencji. Praktycznie nie nadają się do samorozładowania, mają dużą pojemność, można je wielokrotnie ładować, kilkukrotnie więcej niż inne rodzaje akumulatorów. Napięcie ogniw jest trzy razy wyższe niż w przypadku innych typów, co pozwala na wyposażenie akumulatorów w mniej puszek, co zmniejsza wagę i wymiary. Nie posiadają efektu pamięci, co czyni je idealnym urządzeniem tego typu.

Ale w naturze nie ma ideału, a źródła zasilania litowo-jonowego mają również pewne wady. Nie można ich używać w temperaturach poniżej zera, jak uczciwie mówią producenci. Jednak praktyczne zastosowanie ujawniło jeszcze jedną wadę: gdy kończy się żywotność takiej baterii (trzy lata), lit ulega rozkładowi, żadne odwrotne reakcje nie przynoszą rezultatów. Cena takich baterii jest trzykrotnie wyższa niż innych źródeł zasilania śrubokręta.

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

Ze względu na niski koszt najpopularniejsze są baterie niklowo-kadmowe. Nie boją się ujemnych temperatur, jak źródła napięcia litowo-jonowego. Jeśli śrubokręt jest rzadko używany, takie elementy są idealne, ponieważ można je przechowywać w stanie rozładowanym przez długi czas, zachowując przy tym swoje właściwości. Takie baterie mają wiele wad: mają małą pojemność, są toksyczne, więc ich produkcja jest skoncentrowana w krajach słabo rozwiniętych. Tendencja do samorozładowania, krótka żywotność przy intensywnym użytkowaniu - również należą do wad tych akumulatorów.

Akumulatory niklowo-kadmowe wysychają pod koniec okresu użytkowania. Ci, którzy wiedzą o tej funkcji, uzupełniają je, ale ta operacja nie jest łatwa do wykonania, dlatego niewielu decyduje się na takie działanie, woląc wymieniać poszczególne banki akumulatorów. Jeżeli przyczyną awarii jest efekt pamięci, który jest uważany za dużą wadę baterii niklowo-kadmowych, możliwe jest przywrócenie ich wydajności poprzez flashowanie.

Akumulatory niklowo-metalowo-wodorkowe są przyjazne dla środowiska, wysokiej jakości, produkowane przez wiodące światowe firmy. W porównaniu do Ni-Cd mają wyraźne zalety:

• powolne samorozładowanie;
• efekt pamięci jest niewielki;
• odporny na wielokrotne cykle rozładowania-ładowania;
• stosunkowo duża pojemność.

Ale podczas długotrwałego przechowywania bez pracy niektóre cechy są tracone, nie lubią niskich temperatur, a poza tym dużo kosztują.Główną wadą jest to, że nie można ich naprawić.

Jeżeli na śrubokręcie w akumulatorze są zainstalowane elementy, które w zasadzie można naprawić (oprócz niklowo-metalowo-wodorkowego), przystępujemy do demontażu obudowy. Posiada dwie części połączone śrubami lub klejem. W pierwszym przypadku nie przewiduje się żadnych trudności - odkręcamy śruby i rozdzielamy części. Jeśli połączenie jest sklejone, wkładamy nóż między części na styku, a następnie wkręcamy w to miejsce wkręt samogwintujący. Ostrożnie, by nie uszkodzić elementów, przesuwamy nóż wzdłuż złącza, rozdzielając części etui.

Elementy sprawdzamy na w pełni naładowanym akumulatorze.

Po zdemontowaniu obudowy zobaczymy banki połączone szeregowo, co oznacza, że ​​awaria nawet jednego banku może prowadzić do słabej wydajności baterii. Głównym zadaniem podczas naprawy jest znalezienie słabego punktu w obwodzie. Usuwamy komórki z ciała i układamy je na stole, aby był wygodny dostęp do wszystkich kontaktów. Za pomocą multimetru mierzymy napięcie każdego elementu, zapisujemy wskaźniki na papierze lub bezpośrednio na obudowie. Wskaźnik napięcia na akumulatorze niklowo-kadmowym powinien wynosić 1,2-1,4 V, na akumulatorze litowo-jonowym - 3,6-3,8 V.

Rodzaje usterek i metody ich usuwania

Po zmierzeniu napięcia montujemy puszki w obudowie, włączamy śrubokręt i pracujemy, aż straci moc. Ponownie demontujemy i ponownie pobieramy wskaźniki napięcia, ponownie naprawiamy. Ogniwa o najniższym napięciu, po pełnym naładowaniu, ponownie wykażą znaczny spadek napięcia. Za istotną uważa się różnicę 0,5–0,7 V. Takie elementy wkrótce staną się całkowicie bezużyteczne, są kandydatami do resuscytacji lub całkowitej amputacji.

Jeśli masz narzędzie 12 V, możesz użyć prostszej metody rozwiązywania problemów, eliminując podwójny demontaż-montaż. Najpierw mierzymy również napięcie każdego w pełni naładowanego elementu, naprawiamy wskaźniki. Do ułożonych na stole brzegów podłączamy obciążenie - żarówkę 12 V, która rozładuje akumulator. Następnie ponownie interesuje nas napięcie. Gdzie jest najsilniejszy spadek - słaby obszar.

Będziesz potrzebował puszek ze starej baterii, w której pozostają sprawne elementy, albo będziesz musiał kupić nowe, są niedrogie. Kupując zwróć uwagę na wymiary i pojemność – muszą pasować do istniejących elementów. Wyrzucamy złe puszki, w ich miejsce lutujemy nowe. Pożądane jest łączenie za pomocą płyt rodzimych lub miedzianych o odpowiednim rozmiarze. Ważna jest zgodność z przekrojem - podczas ładowania przez styki przepływa duży prąd. Jeśli powierzchnia jest niewystarczająca, nagrzewają się, ochrona działa.

Wymiana ogniw baterii

Zwracamy szczególną uwagę na kolejność połączeń - minus jednej puszki łączy się z plusem drugiej.

Na zmontowanym akumulatorze wyrównujemy potencjały, ponieważ są one różne. Ładujemy na całą noc, odstawiamy akumulator na dzień, potem mierzymy napięcie. W idealnym przypadku wszystkie elementy powinny mieć ten sam wskaźnik. Zwracamy się do rozładowania akumulatora, aż zostanie całkowicie wyczerpany. Procedurę powtarzamy jeszcze dwukrotnie. Należy powiedzieć, że takie szkolenie jest konieczne nie tylko przy naprawach, należy je przeprowadzać co trzy miesiące, aby przedłużyć żywotność baterii.

Metoda dopuszczalna dla akumulatorów niklowo-kadmowych, gdy ogniwa nie są suche. Możesz to sprawdzić za pomocą poniższej metody, jeśli to nie pomoże, oznacza to, że elektrolit się wygotował. Istotą metody jest ładowanie wysokim prądem i napięciem. Będziesz potrzebować ładowarki z możliwością regulacji, odpowiednie jest ładowanie akumulatorów samochodowych. Każdy element naładujemy osobno, za co wyjmujemy akumulator z etui i odłączamy od siebie banki.

Oprogramowanie układowe baterii

Ustawiamy napięcie ładowania na trzykrotność napięcia nominalnego - 3,6 V.Podłączamy do ładowarki i włączamy ją na 3-5 sekund. Jeśli test napięcia multimetrem pokazał 1,4 V lub trochę mniej, wszystko jest w porządku. Zbieramy baterię i ją wykorzystujemy. Metoda uwalnia baterie z efektu pamięci. Nie nadaje się do całkowicie martwych puszek.

Jak już wspomniano, głównym powodem awarii baterii niklowo-kadmowych jest suszenie puszek. Procedura ich uzupełniania nie jest zbyt przyjemna, ale nie na tyle skomplikowana, żeby nie można jej było wykonać. Robimy wszystko jak zawsze - demontujemy obudowę, wyjmujemy elementy. Usuwamy papier, którym owinięte są banki. Z niektórych usuwa się go łatwo, w całości, z innych trzeba go wyciąć. Badamy korpus komórek - niektóre bez śladów korozji, inne mogą być poważnie uszkodzone, ale najważniejsze jest to, że powłoka jest nienaruszona.

Cienkim wiertłem na górze elementu, tam gdzie jest wgłębienie w kole, wykonujemy otwór. Będziesz potrzebować wody destylowanej. Wciągamy go do strzykawki, wkładamy igłę do otworu i bardzo powoli pompujemy wodę. Nie wiadomo, ile wejdzie, nie da się tego określić wizualnie. Jeżeli ciecz wypływa z puszki od samego początku dopływu wody, należy ją wyrzucić, nie da się jej reanimować, należy ją wymienić na nowy element. Zachodzi tam jakaś reakcja, która wskazuje na nieprzydatność tego elementu do naprawy. Ale zdarza się to bardzo rzadko. Dalsze procedury są zwykle - montaż, kilka cykli ładowania-rozładowania.