Baterie do wkrętarki Naprawa DIY

Nadchodzi czas, kiedy niezawodny domowy asystent – ​​śrubokręt – przestaje działać. Baterie są niesprawne i regularne ładowanie już nie pomaga. Nie spiesz się z zakupem nowych baterii, może być inne wyjście z sytuacji.

Koszt baterii wynosi około 70% ceny nowego narzędzia, więc logiczne jest, aby spróbować naprawić baterię śrubokręta. Przed przystąpieniem do operacji należy zapoznać się z cechami źródeł napięcia, dowiedzieć się, jaki rodzaj baterii jest używany w twoim instrumencie. Ich struktura jest absolutnie taka sama i nie zależy w żaden sposób od kraju produkcji i marki. Wewnątrz plastikowego pudełka znajdują się standardowe elementy połączone łańcuchami. Każdy element posiada oznaczenie typu i wydajności w amperogodzinach (A/h).

Bateria śrubokręta

Baterie uzupełniane są następującymi rodzajami elementów:

• litowo-jonowy (Li-Ion) - o napięciu ogniwa 3,6 V;
• niklowo-kadmowy (Ni-Cd) - 1,25 V na każdym ogniwie;
• wodorek niklu (Ni-Mh) - 1,2 V.

Ocena zasilaczy litowo-jonowych pod kątem jakości i żywotności wyróżnia je na tle konkurencji. Praktycznie nie nadają się do samorozładowania, mają dużą pojemność, można je wielokrotnie ładować, kilkakrotnie więcej niż inne rodzaje akumulatorów. Napięcie ogniw jest trzykrotnie wyższe niż w przypadku innych typów, co pozwala wyposażyć akumulatory w mniejszą liczbę puszek, zmniejszając wagę i wymiary. Nie mają efektu pamięci, co czyni je idealnym urządzeniem tego typu.

Ale ideał nie istnieje w naturze, a zasilacze litowo-jonowe mają też pewne wady. Nie można ich używać w temperaturach ujemnych, co uczciwie deklarują producenci. Jednak praktyczne zastosowanie ujawniło kolejną wadę: gdy kończy się żywotność takiej baterii (trzy lata), lit ulega rozkładowi, nie ma sposobu na odwrotną reakcję. Cena takich baterii jest trzykrotnie wyższa niż innych źródeł zasilania śrubokręta.

Wideo (kliknij, aby odtworzyć).

Baterie niklowo-kadmowe są najczęstsze ze względu na ich niski koszt. Nie boją się ujemnych temperatur, jak źródła napięcia litowo-jonowego. Jeśli śrubokręt jest rzadko używany, takie elementy są idealne, ponieważ można je przechowywać w stanie nienaładowanym przez długi czas, zachowując przy tym swoje właściwości. Takie baterie mają wiele wad: mają małą pojemność, są toksyczne, więc ich produkcja koncentruje się w krajach słabo rozwiniętych. Tendencja do samorozładowania, krótka żywotność podczas intensywnego użytkowania to także wady tych akumulatorów.

Baterie niklowo-kadmowe wysychają pod koniec okresu trwałości. Ci, którzy wiedzą o tej funkcji, uzupełniają je ponownie, ale ta operacja nie jest łatwa do wykonania, dlatego niewielu decyduje się na takie działanie, woląc wymieniać poszczególne banki akumulatorów. Jeżeli przyczyną awarii jest efekt pamięci, który jest uważany za dużą wadę baterii niklowo-kadmowych, możliwe jest przywrócenie ich wydajności poprzez flashowanie.

Akumulatory niklowo-metalowo-wodorkowe są przyjazne dla środowiska, wysokiej jakości, produkowane przez wiodące światowe firmy. W porównaniu do Ni-Cd mają wyraźne zalety:

• powolne samorozładowanie;
• efekt pamięci jest niewielki;
• odporny na wielokrotne cykle rozładowania-ładowania;
• stosunkowo duża pojemność.

Ale podczas długotrwałego przechowywania bez pracy niektóre cechy są tracone, nie lubią niskich temperatur, a ponadto dużo kosztują.A główną wadą jest to, że nie można ich naprawić.

Jeśli masz zainstalowane na śrubokręcie elementy baterii, które w zasadzie można naprawić (z wyjątkiem niklowo-metalowo-wodorkowych), przystępujemy do demontażu obudowy. Posiada dwie części połączone śrubami lub klejem. W pierwszym przypadku nie przewiduje się żadnych trudności - odkręcamy śruby i rozdzielamy części. Jeśli połączenie jest klejone, włóż nóż między części na styku, a następnie wkręć w to miejsce wkręt samogwintujący. Ostrożnie, aby nie uszkodzić elementów, przechodzimy nożem wzdłuż złącza, rozdzielając części obudowy.

Sprawdzanie ogniw odbywa się na w pełni naładowanym akumulatorze.

Po zdemontowaniu obudowy zobaczymy banki połączone szeregowo, co oznacza, że ​​awaria nawet jednego banku może prowadzić do słabej wydajności baterii. Głównym zadaniem podczas naprawy jest odnalezienie słabego punktu w łańcuchu. Usuwamy komórki z ciała i układamy je na stole, aby był wygodny dostęp do wszystkich kontaktów. Multimetrem mierzymy napięcie każdego elementu, wskaźniki zapisujemy na papierze lub bezpośrednio na obudowie. Wskaźnik napięcia dla akumulatora niklowo-kadmowego powinien wynosić 1,2-1,4 V, dla akumulatora litowo-jonowego - 3,6-3,8 V.

Rodzaje usterek i sposoby ich naprawy

Po zmierzeniu napięcia zbieramy puszki w etui, włączamy śrubokręt i pracujemy, aż straci moc. Ponownie demontujemy i ponownie usuwamy wskaźniki napięcia, ponownie je naprawiamy. Ogniwa o najniższym napięciu ponownie wykażą znaczny spadek po pełnym naładowaniu. Różnica w odczytach 0,5–0,7 V jest uważana za istotną. Takie elementy wkrótce staną się całkowicie bezużyteczne, są kandydatami do resuscytacji lub całkowitej amputacji.

Jeśli masz narzędzie 12 V, możesz zastosować prostszą metodę rozwiązania problemu, eliminując podwójny demontaż i montaż. Najpierw mierzymy również wartość napięcia każdego w pełni naładowanego elementu, naprawiamy wskaźniki. Do ułożonych na stole rzędów podłączamy ładunek - żarówkę 12 V, która rozładuje akumulator. Następnie ponownie interesuje nas napięcie. Tam, gdzie odnotowuje się najsilniejszy spadek - obszar słaby.

Będziesz potrzebować albo puszek ze starej baterii, w której znajdują się nadające się do użytku elementy, albo będziesz musiał kupić nowe, są niedrogie. Kupując zwracamy uwagę na rozmiar i pojemność – muszą pasować do istniejących elementów. Wyrzucamy nie nadające się do użytku banki, aw ich miejsce lutujemy nowe. Zaleca się łączenie za pomocą płyt rodzimych lub płyt miedzianych o odpowiedniej wielkości. Ważna jest zgodność z przekrojem - podczas ładowania przez styki przepływa duży prąd. Jeśli obszar jest niewystarczający, nagrzewają się, uruchamia się ochrona.

Wymiana składników odżywczych baterii

Zwracamy szczególną uwagę na kolejność łączenia - minus jednej puszki łączy się z plusem drugiej.

Na zmontowanym akumulatorze wyrównujemy potencjały, ponieważ są one różne. Ładujemy go na całą noc, odstawiamy na dzień, a następnie mierzymy napięcie. W idealnym przypadku wszystkie elementy powinny mieć ten sam wskaźnik. Przystępujemy do rozładowywania akumulatora, aż do całkowitego rozładowania. Procedurę powtarzamy jeszcze dwukrotnie. Należy powiedzieć, że takie szkolenie jest konieczne nie tylko przy naprawach, należy je przeprowadzać co trzy miesiące, aby przedłużyć żywotność baterii.

Metoda dopuszczalna dla akumulatorów niklowo-kadmowych, gdy ogniwa nie są suche. Możesz to sprawdzić za pomocą poniższej metody, jeśli to nie pomoże, oznacza to, że elektrolit się wygotował. Istotą metody jest ładowanie wysokim prądem i napięciem. Będziesz potrzebować ładowarki z możliwością regulacji, odpowiednia jest ładowarka do akumulatorów samochodowych. Każdy element naładujemy osobno, za co wyjmujemy akumulator z etui i odłączamy od siebie banki.

Oprogramowanie układowe baterii baterii

Nastawiamy ładowanie na napięcie trzykrotnie wyższe niż napięcie nominalne - 3,6 V.Podłączamy do ładowarki i włączamy na 3-5 sekund. Jeśli test napięcia za pomocą multimetru wykazał 1,4 V lub nieco mniej, wszystko jest w porządku. Zbieramy baterię i ją wykorzystujemy. Metoda eliminuje efekt pamięci akumulatorów. Nie nadaje się do całkowicie zabitych puszek.

Jak już wspomniano, główną przyczyną awarii akumulatorów niklowo-kadmowych jest wysychanie puszek. Procedura ich uzupełniania nie jest zbyt przyjemna, ale nie tak skomplikowana, by nie być wykonywana. Robimy wszystko jak zawsze - demontujemy obudowę, wyjmujemy elementy. Usuwamy papier, którym owinięte są puszki. Z niektórych można go łatwo zdjąć, w całości, z innych trzeba go wyciąć. Badamy korpus komórek - niektóre bez śladów korozji, inne mogą zostać poważnie uszkodzone, ale najważniejsze jest to, że powłoka jest nienaruszona.

Cienkim wiertłem na górze elementu, gdzie w kole znajduje się zagłębienie, wykonujemy otwór. Będziesz potrzebować wody destylowanej. Wkładamy go do strzykawki, wkładamy igłę do otworu i bardzo powoli pompujemy wodę. Nie wiadomo, ile z niego wejdzie, nie da się tego wizualnie określić. Jeśli od samego początku wprowadzania wody ze słoika płynie płyn, wyrzuć go, nie da się go zreanimować, koniecznie zastąp go nowym elementem. Jest jakaś reakcja, która wskazuje na nieprzydatność tego elementu do naprawy. Ale zdarza się to bardzo rzadko. Dalsze procedury są zwykle - montaż, kilka cykli ładowania-rozładowania.